Στις παγωμένες όχθες του ποταμού Χοβάρ της μακρινής Βαβυλώνος, ο νοσταλγικός λαός του Ισραήλ ζούσε ως αιχμάλωτος. Εκεί ένας ταπεινός ιερέας ξεσκέπασε με τη φωνή του Θεού το όραμα της παγκοσμίου αναστάσεως των νεκρών μέσα στη φοβερή δουλεία. Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ έζησε στα χρόνια του βασιλέα Ναβουχοδονόσορα, κατά τον έκτο αιώνα προ της Ενσαρκώσεως του Κυρίου, σε εποχή τραγική για το ιουδαϊκό έθνος. Ο πατέρας του προφήτου ονομαζόταν Βουζί και ήταν ιερέας της παλαιοδιαθηκικής Ιουδαϊκής λατρείας μέσα στον ναό του Σολομώντος.

Ο Ιεζεκιήλ οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ, μαζί με χιλιάδες άλλους εξορίστους από την αγία πόλη. Η ανατροφή του προφήτου υπήρξε ιδιαίτερα επιμελημένη μέσα στα πλαίσια των αυστηρών ηθών της πατροπαράδοτης Ιουδαϊκής θρησκείας του ναού. Ήταν αμείλικτος εχθρός κάθε κακίας και αμαρτίας, και έλεγχε με μεγάλο θάρρος τους υπερόπτες και τους αλαζονικούς άρχοντες της εποχής του. Ο προφήτης ήταν πολύ αγαπητός στον λαό, και πολλοί έσπευδαν σε αυτόν για να ζητήσουν πνευματική συμβουλή και παρηγορία.

Ακόμη και πρεσβύτεροι Ιουδαίοι προσέρχονταν στον προφήτη ζητώντας πνευματική καθοδήγηση μέσα στη δοκιμασία της φοβερής αιχμαλωσίας του λαού. Οι προφητείες του Ιεζεκιήλ αναφέρονται κυρίως στην επερχόμενη καταστροφή της Ιερουσαλήμ και στη μελλοντική λυτρωτική αποκατάσταση του γένους. Η ιερή παράδοση αναφέρει ότι ο Ιεζεκιήλ φονεύθηκε από τη φυλή του Γαδ, της οποίας έλεγχε αυστηρά τις ειδωλολατρικές ροπές και τις παγανιστικές αμαρτίες. Τάφηκε σε τόπο που σήμερα βρίσκεται μέσα στην πόλη της Βαγδάτης του σύγχρονου Ιράκ, ως μνημείο ιστορικής αναφοράς.

Το βιβλίο του προφήτη Ιεζεκιήλ διαιρείται από τους ορθόδοξους ερμηνευτές σε τρία διακριτά μέρη με μεγάλη πνευματική σημασία και βάθος. Το πρώτο μέρος, από το πρώτο κεφάλαιο μέχρι το εικοστό τέταρτο, περιέχει αυστηρές προειδοποιήσεις για την βέβαιη επερχόμενη καταστροφή της Ιερουσαλήμ. Το δεύτερο μέρος περιέχει προφητείες καταδίκης για διάφορα ειδωλολατρικά έθνη της εποχής, με τις παγανιστικές τους αμαρτίες και ασέβειες ενώπιον του Κυρίου. Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει σπουδαίες προφητείες, οι οποίες αναφέρονται σε διάφορα μελλοντικά θέματα της θείας αποκαταστάσεως του ισραηλιτικού λαού.

Σε αυτό το τρίτο μέρος εμπεριέχεται και η φοβερή προφητεία του ζωοποιού οράματος των γυμνών και απρόσιτων ξηρών οστών. Ο προφήτης είδε να αναζωογονούνται θαυματουργικά τα γυμνά οστά και να γίνονται ζωντανοί άνθρωποι μέσα από τη δύναμη του Θεού. Αυτή η ζωογόνηση πραγματοποιήθηκε με το πρόσταγμα του Θεού και τη ζωοποιό πνοή του Αγίου Πνεύματος ενώπιον του προφήτου. Έτσι ο Ιεζεκιήλ προφήτευσε τη μεγάλη ανάσταση των νεκρών που θα πραγματοποιηθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία του αναστάντος Χριστού.

Η προφητεία αυτή των γυμνών οστών διαβάζεται στους ιερούς ναούς της Εκκλησίας μας κατά τον εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου της Λαμπρής. Συγκεκριμένα διαβάζεται το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, μετά την ιερά περιφορά του Επιταφίου του πανάγιου σώματος του Κυρίου. Διαβάζεται διότι προφητεύει την ανάσταση των νεκρών η οποία θα πραγματοποιηθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου Ιησού Χριστού. Έτσι ο Ιεζεκιήλ συνδέεται προτυπωτικά με τον Αναστάντα Χριστό και την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους από τις φοβερές πύλες του Άδου.

Στα πιο σπουδαία λόγια του προφήτη βρίσκεται το αιώνιο μήνυμα της θείας δικαιοσύνης ενώπιον της κρίσεως κάθε ανθρώπου. Λέει ο Κύριος μέσω του προφήτου Ιεζεκιήλ ότι όλες οι ψυχές των ανθρώπων ανήκουν αποκλειστικά στον Δημιουργό τους. Όποιος αμαρτάνει αυτός θα τιμωρηθεί με πνευματικό θάνατο, ενώ όποιος είναι δίκαιος και τηρεί τις θείες εντολές θα ζήσει αιώνια. Αυτή η αιώνια ζωή είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την τήρηση των εντολών του Θεού και τη δικαιοσύνη του ανθρώπινου βίου.

Ο προφήτης Ιεζεκιήλ προέτρεπε τον λαό σε ολόψυχη μετάνοια ως προετοιμασία της εποχής της θείας ενσαρκώσεως του Σωτήρος Χριστού. Άγιε Προφήτη Ιεζεκιήλ που είδες την ανάσταση των νεκρών, πρέσβευε υπέρ ημών στον Κύριο Ιησού Χριστό, ώστε με τη μετάνοιά μας να αξιωθούμε της αιωνίου ζωής, αμήν.