Ποιος αναγνώστης δεν συγκινήθηκε όταν διάβασε στις Πράξεις των Αποστόλων το όνομα του Ακύλα και της συζύγου του Πρισκίλλας; Ο άγιος Απόστολος Ακύλας ήταν ένας από τους εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου και υπήρξε στενός συνεργάτης του Αποστόλου Παύλου στο κήρυγμα του ευαγγελίου. Καταγόταν από την περιοχή του Πόντου της Μικράς Ασίας και ήταν εβραϊκής καταγωγής σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ιερών συναξαριστών. Πριν από την επιστροφή του στην αληθινή πίστη του Χριστού ζούσε μαζί με τη σύζυγό του Πρισκίλλα στην πρωτεύουσα της Ρώμης, ασκώντας με ευλάβεια την παραδοσιακή τέχνη της σκηνοποιίας.

Όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος εξέδωσε αυστηρό διάταγμα να εκδιωχθούν όλοι οι Εβραίοι από την πόλη της Ρώμης, ο Ακύλας και η Πρισκίλλα αναγκάστηκαν να φύγουν μαζί με όλους τους ομοεθνείς τους. Κατέφυγαν στη μεγάλη και πολυπληθή πόλη της Κορίνθου, όπου άρχισαν να εργάζονται και πάλι με τα ίδια τους τα χέρια στην τέχνη της σκηνοποιίας. Εκεί έζησαν για κάποιο διάστημα ταπεινά και εργατικά, ζητώντας τον Δεσπότη Χριστό μέσα από τη δίκαιη εργασία τους και την αναζήτηση της αλήθειας. Στη συνέχεια έφτασε στην Κόρινθο ο Απόστολος Παύλος, κηρύττοντας στις πόλεις της Αχαΐας το ευαγγέλιο της σωτηρίας.

Ο Παύλος βρήκε στον Ακύλα και την Πρισκίλλα ομοτέχνους και συγγενείς του στη σκηνοποιία και εγκαταστάθηκε στο σπίτι τους. Στο φιλόξενο σπίτι του Ακύλα και της Πρισκίλλας ο μέγας Παύλος εργαζόταν χειρωνακτικά με τα ίδια του τα χέρια για να μη βαρύνει κανέναν. Τις νύκτες δίδασκε τους συγκατοίκους του τον λόγο του Θεού και τους μύησε στα μυστήρια της πίστεως που πριν αγνοούσαν. Ο Ακύλας και η Πρισκίλλα δέχθηκαν με ευλάβεια το άγιο βάπτισμα από τα χέρια του ίδιου του ευλογημένου Αποστόλου Παύλου.

Έγιναν αμέσως αφοσιωμένοι μαθητές του και τον αγάπησαν με βαθιά πνευματική αγάπη που δεν χωρίζεται από καμιά δύναμη του κόσμου. Ο Παύλος έμεινε στην Κόρινθο ένα ολόκληρο έτος και έξι μήνες, διδάσκοντας με παρρησία τον λόγο του Θεού στους Έλληνες και στους Εβραίους. Όταν αποφάσισε να αναχωρήσει για τη Συρία, ο Ακύλας και η Πρισκίλλα τον ακολούθησαν χωρίς δισταγμό σε όλο το ταξίδι του. Έφτασαν μαζί στην πόλη της Εφέσου, σπουδαία πρωτεύουσα της επαρχίας της Ασίας με μεγάλο λιμάνι και πολυπληθή κάτοικους.

Εκεί ο Παύλος τους άφησε για να συνεχίσουν να διδάσκουν τους νέους πιστούς, ενώ ο ίδιος ταξίδεψε προς τα Ιεροσόλυμα για το πάσχα. Πριν φύγει τους ανέθεσε με εντολή τη φροντίδα της νεοσύστατης τοπικής εκκλησίας και την κατήχηση των πιστών των Εφεσίων. Έτσι το ταπεινό αυτό ζευγάρι έγινε αληθινός στύλος και βάση της νεοσύστατης τοπικής εκκλησίας στην Έφεσο. Στην πόλη της Εφέσου έφτασε λίγο αργότερα ένας λόγιος Ιουδαίος ονόματι Απολλώς, καταγόμενος από την μεγαλούπολη της Αλεξάνδρειας της Αιγύπτου.

Ο Απολλώς ήταν άνδρας ευγλωττότατος και ισχυρός γνώστης των αγίων Γραφών, ο οποίος κήρυττε στους ακροατές με μεγάλη ζέση. Γνώριζε όμως μόνο το βάπτισμα του τιμίου προδρόμου Ιωάννου και αγνοούσε ακόμη τα μυστήρια του ζωηφόρου βαπτίσματος του Πνεύματος. Ο Ακύλας και η Πρισκίλλα τον άκουσαν να μιλά με θέρμη στη συναγωγή και τον προσκάλεσαν με αγάπη στο σπίτι τους. Με ταπείνωση και διάκριση του εξήγησαν με μεγαλύτερη ακρίβεια την οδό του Κυρίου και τα μυστήρια της εκκλησίας του Χριστού.

Έτσι ο σοφός Απολλώς, αν και διδάσκαλος ο ίδιος, δέχθηκε από αυτό το ταπεινό ζευγάρι την πληρέστερη γνώση του ευαγγελίου με ευγνωμοσύνη και χαρά. Όταν επέστρεψε ο Παύλος από τα Ιεροσόλυμα στην Έφεσο, έγραψε από εκεί την πρώτη του επιστολή προς τους Κορινθίους πιστούς. Τελειώνοντας την επιστολή στέλνει χαιρετισμούς λέγοντας ότι σας ασπάζονται με αγάπη ο Ακύλας και η Πρισκίλλα μαζί με ολόκληρη την κατ' οίκον εκκλησία τους. Έτσι το σπίτι τους έγινε αληθινή τοπική εκκλησία, σύναξη πιστών και εργαστήριο της κατήχησης των νεοφώτιστων χριστιανών της Εφέσου.

Η Πρισκίλλα μάλιστα παρουσιάζεται με τιμητική προτεραιότητα στην επιστολή, πράγμα που μαρτυρεί τη μεγάλη συμβολή της στο έργο της κατήχησης. Ο Παύλος ονομάζει αυτή την ομάδα οικογένεια και κατ' οίκον εκκλησία, αναγνωρίζοντας ότι η σωτηρία ζυμωνόταν εκεί καθημερινά μέσα από τη φιλοξενία και τη διδαχή του Χριστού. Όταν ο αυτοκράτορας Κλαύδιος πέθανε, οι Εβραίοι πήραν και πάλι την άδεια να επιστρέψουν στην πρωτεύουσα της Ρώμης. Ο Ακύλας και η Πρισκίλλα γύρισαν τότε στην παλιά τους κατοικία και συνέχισαν εκεί την ιεραποστολική τους πορεία.

Όταν ο Παύλος έγραφε από την Κόρινθο την επιστολή προς τους Ρωμαίους, δεν λησμόνησε τους αγαπημένους μαθητές του. Τους ονόμασε με τιμή συνεργάτες του εν Χριστώ Ιησού, που έθεσαν την κεφαλή τους σε κίνδυνο για να σωθεί η δική του ψυχή. Δεν τους ευχαριστεί μόνο εκείνος αλλά και όλες οι εκκλησίες των εθνών, που γνώρισαν τη σωτηρία μέσα από το κήρυγμα του ευαγγελίου. Στη Ρώμη όμως ο Ακύλας έμεινε για λίγο διάστημα, διότι ο Απόστολος Παύλος τον χειροτόνησε σύντομα επίσκοπο και τον έστειλε στην επαρχία της Ασίας.

Επιστρέφοντας στην Έφεσο ο Ακύλας βοήθησε τον επίσκοπο Τιμόθεο, μαθητή του Παύλου, στην ποιμαντική του διακονία. Στη δεύτερη επιστολή προς τον Τιμόθεο, ο Παύλος αναφέρει για άλλη μια φορά τους δύο πιστούς συνεργάτες του με βαθιά αγάπη. Τους ζητά να τους χαιρετίσει εκ μέρους του τον Ακύλα και την Πρισκίλλα από τη φυλακή της Ρώμης. Έτσι μέχρι το τέλος της ζωής του ο μέγας Παύλος είχε στη μνήμη του τους πιστούς αυτούς εργάτες του ευαγγελίου του Χριστού.

Ο άγιος Ακύλας κήρυξε τον Δεσπότη Χριστό σε πολλές περιοχές της Ασίας, της Αχαΐας και της Ηράκλειας με ασύλληπτο ζήλο. Οδήγησε στη σωτηρία πλήθος μέγα ανθρωπίνων ψυχών, μετατρέποντας ειδωλολάτρες από τη λατρεία των μάταιων ξοάνων στον αληθινό Δεσπότη Χριστό. Ταξίδεψε από επαρχία σε επαρχία, κηρύττοντας παντού τη βασιλεία του Θεού και φωτίζοντας τους ανθρώπους με την αγία πίστη της Εκκλησίας. Συνέτριψε αμέτρητα είδωλα των ψεύτικων θεών, ανήγειρε ναούς προς τιμή του αληθινού Θεού και χειροτόνησε πρεσβυτέρους για την ποιμαντική των πιστών.

Στις διωκτικές αυτές αποστολικές πορείες υπέμεινε αμέτρητες θλίψεις, διωγμούς, στερήσεις και φυλακίσεις από τους εχθρούς του ονόματος του Δεσπότου. Στο τέλος δέχθηκε με χαρά τον στέφανο του μαρτυρίου, διότι θανατώθηκε από τους ειδωλολάτρες για την πίστη και την ομολογία του στον Κύριο Ιησού. Μαζί με τον άγιο Ακύλα τιμώνται την ίδια ημέρα και άλλοι δύο εκ των εβδομήκοντα αποστόλων, ο Παύλος και ο Ηρωδίων. Ο άγιος Παύλος, διαφορετικός από τον μέγα Παύλο των εθνών, διακόνησε την Εκκλησία ως ένας από τους εβδομήκοντα κήρυκες του ευαγγελίου.

Ο άγιος Ηρωδίων, συγγενής κατά σάρκα του μεγάλου Παύλου, αναφέρεται με τιμή στην επιστολή προς τους Ρωμαίους και χειροτονήθηκε επίσκοπος των Νέων Πατρών. Και οι τρεις απόστολοι ολοκλήρωσαν αξιόμακαρα τη ζωή τους με μαρτυρικό τέλος για το όνομα του Δεσπότου Χριστού. Διά πρεσβειών των αγίων αποστόλων Ακύλα, Παύλου και Ηρωδίωνος, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τον λαόν σου τον περιούσιον.