Άγιος Απολλώνιος από τις Σάρδεις

Στην αρχαία και ένδοξη πόλη των Σάρδεων, μέσα στα φωτεινά εδάφη της Λυδίας, αναδείχθηκε ένας πιστός υιός της Εκκλησίας του Χριστού, ο Άγιος Απολλώνιος ο Μάρτυς. Από τα νεανικά χρόνια αγάπησε τον αληθινό Θεό και έκανε σκοπό της ζωής του να μεταδώσει το άγιο Ευαγγέλιο σε όσους ζούσαν ακόμη μέσα στο σκοτάδι της ειδωλολατρίας. Με ζήλο μεγάλο, με υπομονή απαράμιλλη και με σαφήνεια λόγου κήρυττε τη χριστιανική αλήθεια στους ειδωλολάτρες της περιοχής, διδάσκοντας ότι ο Δημιουργός όλων των κτισμάτων είναι ο μόνος αληθινός Θεός. Η μαρτυρία του γρήγορα έγινε γνωστή και διαδόθηκε ευρύτερα στους εθνικούς άρχοντες, οι οποίοι θεώρησαν την παρουσία του απειλή για τη λατρεία των ψεύτικων θεών.

Κάποιοι κακοθελητές κατήγγειλαν τον Άγιο στον σκληρό έπαρχο της πόλης του Ικονίου, με σκοπό να τον αποσπάσουν διά της βίας από τη ζωντανή πίστη στον Σωτήρα Χριστό. Ο Απολλώνιος δεν φοβήθηκε μπροστά στις απειλές των διωκτών, αλλά προετοίμαζε καθημερινά την ψυχή του για τον αγώνα του μαρτυρίου. Είχε κατανοήσει βαθιά πως η αληθινή νίκη του χριστιανού βρίσκεται μέσα στην προσφορά της ίδιας του της ζωής για χάρη του Κυρίου. Η διαρκής μελέτη του ευαγγελικού λόγου και η αδιάκοπη προσευχή είχαν χαλυβδώσει τη γενναία ψυχή του.

Ο σκληρός και ειδωλολάτρης έπαρχος της πόλης ονομαζόταν Περίνιος, σκληρόκαρδος άνδρας βαθιά υποταγμένος στη λατρεία των αρχαίων ψεύτικων θεών. Αυτός διέταξε αμέσως να συλληφθεί ο Άγιος Απολλώνιος και να οδηγηθεί δεμένος ενώπιόν του, για να εξεταστεί δημόσια και αυστηρά. Κατά την ανάκριση που ακολούθησε, ο Μάρτυς ομολόγησε με μεγάλη παρρησία και χωρίς δισταγμό πως είναι Χριστιανός και αποστάτης των ψευδών ειδώλων. Ο έπαρχος επεχείρησε καταρχήν με γλυκές υποσχέσεις, με μεγάλα δώρα και έπειτα με τρομερές απειλές να τον πείσει να ορκιστεί στο όνομα του αυτοκράτορα.

Όμως ο γενναίος στρατιώτης του Χριστού απάντησε ότι ο όρκος δεν αρμόζει στο όνομα ενός θνητού ανθρώπου, παρά μόνο στο όνομα του Δημιουργού και Πλάστη όλης της κτίσεως. Η σθεναρή και άφοβη ομολογία του προκάλεσε μεγάλο θυμό στον αλαζονικό άρχοντα, ο οποίος αποφάσισε να τον τιμωρήσει με την πιο φρικτή και ταπεινωτική τιμωρία της εποχής. Έτσι ο Άγιος Απολλώνιος έμεινε εδραίος και ακλόνητος ως πύργος ισχυρός, υπερασπιζόμενος την αλήθεια του ζωντανού και αιωνίου Θεού. Η αγνή καρδιά του πλημμύριζε από ουράνια και ανείπωτη χαρά μπροστά στην προοπτική του ένδοξου μαρτυρίου του.

Με τη βοήθεια του Κυρίου παρέμενε εντελώς ατάραχος μέσα στη μεγάλη ταραχή της σκληρής ανάκρισης και των φοβερών απειλών. Ντροπιασμένος ο σκληρός και άσπλαχνος Περίνιος από τη γενναία και θεόπνευστη απάντηση του Μάρτυρος ωργίστηκε σφόδρα μέσα στην έπαρσή του. Διέταξε να τον κρεμάσουν επάνω σε ξύλο και κατόπιν να τον σταυρώσουν, μιμούμενος έτσι ακριβώς το άχραντο πάθος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Επάνω στον σταυρό ο Άγιος Απολλώνιος υπέφερε με μεγάλη καρτερία και θαυμαστή υπομονή τα φοβερά και αφόρητα βάσανα, ενδυναμωμένος από τη θεία χάρη που τον σκέπαζε αδιάλειπτα.

Δεν παρέλειπε να προσεύχεται θερμά και αδιάκοπα για τους πιστούς αδελφούς του και να ικετεύει τον φιλάνθρωπο Θεό για τη σωτηρία όλων των ανθρώπων, ακόμη και των ίδιων του των διωκτών. Με τη γενναία στάση του δίδασκε σιωπηλά και τους παρόντες ειδωλολάτρες πως η αληθινή δύναμη βρίσκεται στην πίστη του Χριστού. Έτσι παρέδωσε με ειρήνη και ουράνια χαρά την αγία ψυχή του στα στοργικά χέρια του Δημιουργού, λαμβάνοντας τον αμάραντο στέφανο της δόξας από τα χέρια του Κυρίου. Ας έχουμε την ευχή και την πρεσβεία του Αγίου ενδόξου Μάρτυρος Απολλωνίου, ώστε να ομολογούμε άφοβα και θαρραλέα τον Χριστό μέχρι τέλους της ζωής μας.

Αμήν, γένοιτο Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, ελέησον και σώσον ημάς διά πρεσβειών του ενδόξου σου Μάρτυρος Απολλωνίου του από τις Σάρδεις.