Ὅσιος Φώτιος ὁ Κτήτωρ τῆς Μονῆς Ἀκαπνίου

Ταπεινὸς ἐργάτης τῆς ὀρθοδόξου εὐσεβείας ὑπῆρξε ὁ ὅσιος Φώτιος, εὐσεβέστατος κτήτωρ τῆς ἱερᾶς μονῆς Ἀκαπνίου τῆς Θεσσαλονίκης. Ὁ μακάριος αὐτὸς πατὴρ ἀγωνίστηκε στὴν εὐλογημένη πόλη τῆς Θεσσαλονίκης, ἀφιερώνοντας ὁλόκληρη τὴν ἐπίγειο ζωή του στὸν Δεσπότη Χριστόν. Ὁ ὅσιος ἀνεδείχθη ἀφιλοχρήματος καὶ ταπεινόφρων ἐργάτης τοῦ ἀμπελῶνος τοῦ Δεσπότου, μὲ ζῆλο ἀδιάλειπτο γιὰ τὰ μοναστικὰ ἔργα. Μὲ τοὺς εὐσεβεῖς κόπους καὶ τὶς προσωπικές του προσφορὲς ἀνεγέρθη ἡ ἱερὰ μονὴ τοῦ Ἀκαπνίου στὴ Θεσσαλονίκη.

Ἡ ἁγία αὐτὴ μονὴ ὑπῆρξε σπουδαῖο πνευματικὸ κέντρο τῆς Μακεδονίας, μὲ φωτεινὴ μοναστικὴ παράδοση ἀσκητικοῦ βίου. Ἡ ἱερὰ μνήμη τοῦ ὁσίου Φωτίου ἀναφέρεται μόνο σὲ ἕναν παλαιὸ ἁγιορείτικο κώδικα τῆς ἱερᾶς Λαύρας. Πρόκειται γιὰ τὸν κώδικα Γάμμα ὀγδόντα ἕξι φύλλο ἑκατὸν σαράντα δύο ἄλφα τῆς ἱστορικῆς ἀθωνικῆς βιβλιοθήκης. Στὸν κώδικα αὐτὸ διασώζεται ἕνα ἰδιόμελο ἐκκλησιαστικὸ ποίημα ἀφιερωμένο πρὸς τιμὴν τοῦ ταπεινοῦ ὁσίου Φωτίου τοῦ κτήτορος.

Συντάκτης τοῦ ἰδιόμελου αὐτοῦ ἁγιολογικοῦ ποιήματος εἶναι ὁ Δημήτριος ὁ Βεάσκος, ὁ ὁποῖος ἦταν διακεκριμένος ἐκκλησιαστικὸς ἄρχων. Ὁ Δημήτριος Βεάσκος ὑπῆρξε ὁ μέγας οἰκονόμος τῆς ἱερᾶς Μητροπόλεως τῆς ἁγίας πόλεως τῆς εὐλογημένης Θεσσαλονίκης. Ἐπίσης τὴν ἁγία μνήμη τοῦ ὁσίου ἀναφέρει καὶ ὁ ἱεροσολυμιτικὸς κώδικας τριακόσια ἐννέα στὸ φύλλο ἐνενήντα ἕνα. Παρὰ τὶς ἐλάχιστες αὐτὲς ἱστορικὲς πληροφορίες, ἡ Ἐκκλησία διατηρεῖ ζωντανὴ τὴ μνήμη τοῦ θεοφόρου ὁσίου κτήτορος.

Ὁ μακάριος Φώτιος ἀναπαύθηκε εἰρηνικὰ ἐν Κυρίῳ μετὰ ἀπὸ θεάρεστο ἀσκητικὸ βίο γεμάτο μὲ εὐλογημένα μοναστικὰ ἔργα. Δι' εὐχῶν τοῦ ὁσίου Φωτίου τοῦ κτήτορος τῆς Μονῆς Ἀκαπνίου, Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς, Ἀμήν.