Ο Άγιος ιερομάρτυς Απολλώνιος έλαμψε ως φωτεινός αστέρας της Εκκλησίας του Χριστού κατά τον δεύτερο μετά Χριστόν αιώνα στην ευλογημένη γη της Ιταλίας. Ο μακάριος Απολλώνιος αξιώθηκε να ποιμάνει τον λαό του Θεού ως επίσκοπος της σημαντικής επισκοπής της Βρεσκίας στη βόρεια Ιταλία. Στην εποχή του η Εκκλησία βρισκόταν ακόμη υπό βαρύ διωγμό από τους ειδωλολατρικούς αυτοκράτορες της Ρώμης, που μαίνονταν εναντίον των πιστών του Σωτήρα. Ο γενναίος ιεράρχης ποίμαινε με θερμή αγάπη τους χριστιανούς της επαρχίας του και τους στήριζε στην ομολογία της ορθής πίστεως.

Ο φωτεινός αυτός επίσκοπος Απολλώνιος δίδασκε ακούραστα τον λόγο του Ευαγγελίου και απομάκρυνε τους πιστούς από τα μάταια είδωλα της εθνικής λατρείας. Με τη φλογερή του παρρησία και τη θεόσδοτη σοφία του προσέλκυσε πολλές ψυχές στην επίγνωση του αληθινού Θεού. Ο μακάριος ποιμενάρχης δίδαξε με το λόγο και με το παράδειγμα της οσίας ζωής του τον ποιμαντικό λαό της δυτικής Εκκλησίας. Όταν έφτασε η ώρα της μαρτυρικής δοκιμασίας, ο Άγιος Απολλώνιος δέχθηκε με χαρά τον στέφανο του μαρτυρίου για την αγάπη του Χριστού.

Στάθηκε αδιάσειστος μπροστά στις απειλές των ειδωλολατρών δικαστών και δεν θυσίασε ποτέ στα νεκρά είδωλα της πλάνης. Με την παρρησία του και με το γενναίο του φρόνημα δόξασε το όνομα του Κυρίου ενώπιον αρχόντων και ολόκληρου του λαού. Έτσι ο τρισμακάριστος Απολλώνιος αναδείχθηκε καλός ποιμένας της Εκκλησίας και πιστός μάρτυρας της αληθείας του Σωτήρος Χριστού. Η αγία ψυχή του πέταξε προς τον Νυμφίο των ψυχών, αφήνοντας στη δυτική Εκκλησία πλούσια κληρονομιά πνευματικού φωτός.

Ευχαίς του ιερομάρτυρος Απολλωνίου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς, αμήν.