Στην αυλή του πρίγκιπα Γεωργίου Σκεντέρμπεη της Αλβανίας μεγάλωσε μια κόρη που έμελλε να γίνει στύλος της σερβικής Εκκλησίας και πρέσβειρα ολόκληρου του σλαβικού γένους ενώπιον του Κυρίου. Η μητέρα της, αν και άγνωστη στο όνομα από τα συναξάρια, την ανέθρεψε με χριστιανική ευσέβεια και της δίδαξε να αγαπά τον Κύριο πάνω από κάθε επίγειο αγαθό. Στα ανάκτορα του πατέρα της φιλοξενήθηκε ο άγιος Στέφανος Μπράνκοβιτς, άρχοντας της Σερβίας, ο οποίος είχε τυφλωθεί άδικα από τον σουλτάνο των Τούρκων. Η αιτία της τύφλωσής του ήταν μια φανταστική κατηγορία που του απέδωσαν οι εχθροί του στην οθωμανική αυλή.

Έφερε την τύφλωσή του με γενναιότητα και αγόγγυστη υπομονή, βλέποντας με τα μάτια της ψυχής του φως δυνατότερο από εκείνο που χάνουν οι αισθήσεις του σώματος. Ο Στέφανος έγινε όχι μόνο φιλοξενούμενος της αυλής, αλλά αληθινό μέλος της οικογένειας του πρίγκιπα Γεωργίου, αδελφικός φίλος και πνευματικός σύμβουλος. Με την ευλογία των γονέων της, η Αγγελίνα στεφανώθηκε μαζί του στην Εκκλησία και έγινε σύζυγος αφοσιωμένη ενός τυφλού αλλά φωτεινού ανδρός. Μετά από λίγα χρόνια κοινής πορείας ο Κύριος τους χάρισε δύο γιους, τον Γεώργιο και τον Ιωάννη, που και οι δύο έμελλε να αγιάσουν.

Όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στην Αλβανία και θέρισαν άνδρες, γυναίκες και αθώα παιδιά, η οικογένεια αναγκάστηκε να καταφύγει στην μακρινή Ιταλία για να σώσει τη ζωή και την πίστη της. Στην πικρή ξενιτιά εκοιμήθη εν Κυρίω ο άγιος Στέφανος και η Αγγελίνα έμεινε χήρα με δύο ορφανά αγόρια αποκλειστικά στα δικά της χέρια. Στη μεγάλη της θλίψη στράφηκε στον ηγεμόνα της Ουγγαρίας, ο οποίος της παραχώρησε σπλαχνικά την πόλη Κουπίνοβο στη Σιρμία ως νέο τόπο διαμονής. Με τους γιους της εγκατέλειψε την ιταλική γη και πέρασε από τη Σερβία, μεταφέροντας το άφθαρτο σώμα του συζύγου της και αποθέτοντάς το με τιμή στην πατρώα του χώρα.

Τα παιδιά αυτών των ευσεβών γονέων αγίασαν και τα δύο και κόσμησαν το γένος τους με αρετές πνευματικές, πολιτείες αγγελικές και έργα φιλάνθρωπα. Ο Γεώργιος παραιτήθηκε από κάθε αξίωση του ηγεμονικού θρόνου χάριν του αδελφού του, εισήλθε σε μοναστήρι και πήρε το αγγελικό όνομα Μάξιμος. Ο Ιωάννης κοιμήθηκε νεαρός, χωρίς να αφήσει αρσενικούς απογόνους, και πολλά θαύματα τέλεσε ο Κύριος μέσα από τα τίμια και πάνσεπτα λείψανά του. Η Αγγελίνα επέζησε και του συζύγου και των δύο γιων της, και φροντίζοντας μόνο τη σωτηρία της ψυχής της εισήλθε σε γυναικείο μοναστήρι.

Εκεί εκοιμήθη ειρηνικά και ετάφη στον ίδιο τάφο με τα παιδιά της στη μονή Κρουσέντολ της Φρούσκα Γκόρα, που έγινε σταθερό προπύργιο της σερβικής Ορθοδοξίας. Διά πρεσβειών της αγίας μητρός Αγγελίνας, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον τον λαόν σου τον περιούσιον.

Δεύτερη διήγηση

Στις λαμπρές εκείνες ημέρες του δεκάτου πέμπτου χριστιανικού αιώνα, στη ηρωϊκή αλβανική γη της αντίστασης κατά των Τούρκων, γεννήθηκε μια θαυμαστή κόρη. Η ευλογημένη Αγγελίνα γεννήθηκε γύρω στο σωτήριο έτος χιλίων τετρακοσίων σαράντα στον αρχοντικό οίκο μιας ευγενούς οικογένειας. Ήταν θυγατέρα του ξακουστού φεουδάρχη Γεωργίου Αριανίτη, από τους πρώτους ηγέτες των Αλβανών εναντίον των τουρκικών κατακτητών. Η αδελφή της Ανδρονίκη παντρεύτηκε αργότερα τον εθνικό μας ήρωα Γεώργιο Καστριώτη, τον περίφημο Σκεντέρμπεη της αντίστασης.

Η ευλογημένη Αγγελίνα μεγάλωσε σε μια αυστηρά ορθόδοξη χριστιανική οικογένεια με φόβο Θεού και ευλάβεια αρχοντική. Η μητέρα της, μια γυναίκα με βαθιά ευσέβεια, ανέθρεψε την κόρη της με αληθινή χριστιανική παιδεία. Η Αγγελίνα έλαβε επίσης άριστη εκπαίδευση στον πατρικό αρχοντικό της οίκο, μαθαίνοντας τις ορθόδοξες παραδόσεις των πατέρων. Στο σωτήριο έτος χιλίων τετρακοσίων εξήντα ενός παντρεύτηκε στην αλβανική Σκόδρα τον τυφλό ευσεβή Στέφανο με ευλάβεια πολλή.

Ο νεαρός σύζυγός της ήταν υιός του δεσπότου της Σερβίας Γεωργίου Μπράνκοβιτς, ευσεβούς ορθόδοξου χριστιανού ηγέτου. Είχαν γνωριστεί δύο χρόνια ενωρίτερα, όταν ο δεσπότης έφτασε με τον γιο του Στέφανο για προστασία στον Αριανίτη. Οι Τούρκοι είχαν αιχμαλωτίσει νωρίτερα τον Στέφανο μαζί με τον αδελφό του και τους είχαν τυφλώσει βάναυσα. Η Αγγελίνα είδε στον Στέφανο έναν σοφό και ταπεινό πιστό, που έκαιγε από την αγάπη προς τον Θεό.

Το ζευγάρι ευλογήθηκε σύντομα από τον Κύριο με τρία παιδιά, τον Γεώργιο, τον Ιωάννη και τη Μαρία. Όταν τα παιδιά μεγάλωσαν στην αλβανική γη, αναγκάστηκαν να φύγουν στην Ιταλία για να γλιτώσουν από την τουρκική καταδίωξη. Οι σκληροί Τούρκοι εισέβαλαν τότε στην ευλογημένη Αλβανία και άρχισαν να σφάζουν αμείλικτα άνδρες, γυναίκες και παιδιά αδιακρίτως. Ο όσιος Στέφανος εκοιμήθη εν Κυρίω στο σωτήριο έτος χιλίων τετρακοσίων εξήντα οκτώ, αφήνοντας πίσω την Αγγελίνα χήρα.

Στην απελπισία της ζήτησε βοήθεια από τον ηγεμόνα της Ουγγαρίας, ο οποίος της παραχώρησε την πόλη Κουπίνοβο. Η Αγγελίνα έφυγε από την Ιταλία με τους γιους της στο σωτήριο έτος χιλίων τετρακοσίων ογδόντα έξι. Σταμάτησε ευλαβικά στη Σερβία για να ενταφιάσει το άφθαρτο σώμα του οσίου Στεφάνου στην πατρική του γη. Ο Γεώργιος παραιτήθηκε από τον θρόνο υπέρ του αδελφού του Ιωάννου και έγινε μοναχός με το όνομα Μάξιμος. Ο νέος Ιωάννης παντρεύτηκε αλλά δεν απέκτησε υιούς, πεθαίνοντας νέος στο χιλίων πεντακοσίων τριών σωτήριο έτος.

Η Αγγελίνα επέζησε του συζύγου της και των δύο γιων της, αποφασίζοντας να ενδυθεί το αγγελικό μοναχικό σχήμα. Εγκαταστάθηκε στο Κρουσέντολ της βόρειας Σερβίας, όπου ίδρυσε μια λαμπρή μονή και έγινε ευλαβής μοναχή με χαρά πνευματική. Αφιέρωσε όλη της την υπόλοιπη ζωή στη φιλανθρωπική διακονία προς τους πτωχούς της ευλογημένης περιοχής στην οικουμενική Εκκλησία. Εκοιμήθη εν Κυρίω στο σωτήριο έτος χιλίων πεντακοσίων είκοσι, ενταφιαζομένη ευλαβικά μαζί με τους γιους της.

Όσια Μήτερ Αγγελίνα της Σερβίας και της Αλβανίας, βασίλισσα και ταπεινή μοναχή, πρέσβευε υπέρ ημών στον Σωτήρα Χριστόν. Δίδαξε στις σύγχρονες χριστιανές τη φιλανθρωπία προς τους πτωχούς και την ταπεινή αφιέρωση στον Δεσπότη Χριστόν. Αμήν, γένοιτο, διά της προστασίας σου της κραταιάς, εις τους αιώνας των αιώνων του Σωτήρος ημών.