Στη βιθυνική κωμόπολη Τρίγλια ύψωσε ένα ασκητικό ίδρυμα ένας Καππαδόκης μοναχός που έγινε φάρος ευσέβειας και παιδείας για ολόκληρη τη Μικρά Ασία. Ο όσιος Βασίλειος καταγόταν από τη φημισμένη για τους αγίους της γη της Καππαδοκίας και έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου, γιου του Λέοντα του Φιλοσόφου και της βασίλισσας Ζωής. Με ζέση πνευματική και πόθο μοναστικής τελειότητας, εγκατέλειψε τις τιμές του κόσμου και αναζήτησε ησυχαστικό τόπο στις ορεινές περιοχές της Βιθυνίας. Εκεί έκτισε με κόπο και προσευχή τη Μονή του Βαθέος Ρύακος, η οποία γρήγορα έγινε κέντρο πνευματικής εκπαίδευσης και άσκησης.

Στη μονή αυτή ο όσιος δεν διακρινόταν μόνο για την ευσέβεια και την προσευχή, αλλά και για τη βαθιά παιδεία και τον φλογερό ζήλο του να εξυπηρετεί την πίστη και την Εκκλησία. Συγκέντρωνε γύρω του ευσεβείς νέους και τους κατηχούσε στους κανόνες της μοναχικής πολιτείας και στην ορθόδοξη διδασκαλία των Πατέρων. Πολλοί από τους μαθητές του αναδείχτηκαν αργότερα διδάσκαλοι του λαού και άριστοι διοικητές άλλων μοναστηριών της εποχής. Έτσι ο Βασίλειος αληθινά βασίλευσε επί των αλόγων παθών και στεφανώθηκε με τη δόξα της οσιακής τελειώσεως.

Διά πρεσβειών του οσίου πατρός Βασιλείου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους σου.