Δύο πιστοί χριστιανοί ομολόγησαν την πίστη τους στον Χριστό μέσα σε εποχή σκληρών διωγμών και έλαβαν τον στέφανο του μαρτυρίου. Οι άγιοι Μάρκιος και Μαρκία ένωσαν με την κλήση τους τη μαρτυρική παρουσία τους στην ορθόδοξη Εκκλησία της εποχής τους. Η αγία Μαρκία οδηγήθηκε από τους ειδωλολάτρες στον άρχοντα της περιοχής για να ανακριθεί σχετικά με την πίστη της. Ομολόγησε με σθένος τον Χριστό μπροστά στους δικαστές και αρνήθηκε σταθερά να θυσιάσει στα είδωλα των αρχαίων Ελλήνων.

Καταδικάστηκε για την πίστη της στον Χριστό και αποκεφαλίστηκε δια ξίφους από τους δημίους της εποχής εκείνης. Ο άγιος Μάρκιος συνελήφθη επίσης από τους ειδωλολάτρες και οδηγήθηκε στον άρχοντα του Ικονίου Περίνιο για ανάκριση. Στάθηκε γενναία μπροστά στον σκληρό άρχοντα και ομολόγησε ότι ήταν πιστός χριστιανός και δούλος του Σωτήρος Χριστού. Ο Περίνιος διέταξε αμέσως να γδάρουν το σώμα του μάρτυρος Μαρκίου και να τον υποβάλλουν σε φοβερά βασανιστήρια.

Στη συνέχεια τον τοποθέτησαν επάνω σε πυρακτωμένη σχάρα και έκοψαν τη γλώσσα του ενώ εκείνος δοξολογούσε τον Θεό. Παρά τα σκληρά μαρτύρια ο άγιος δεν αρνήθηκε ποτέ τον Χριστό και τη χριστιανική του ομολογία ενώπιον των δημίων. Στο τέλος αποκεφάλισαν τον γενναίο μάρτυρα Μάρκιο, ο οποίος έλαβε τον αμαράντινο στέφανο της δόξης από τον αθλοθέτη Χριστόν. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη των δύο μαρτύρων στις είκοσι επτά Ιουνίου εκάστου έτους με μεγάλη ευλάβεια.