Στο «Μικρόν Ευχολόγιον ή Αγιασματάριον», στην έκδοση της Αποστολικής Διακονίας του χιλίων εννιακοσίων πενήντα εννέα, αναφέρεται επιγραμματικά το όνομα του Αγίου Ελάππα, χωρίς άλλες λεπτομέρειες. Πουθενά αλλού δεν διασώζεται μνεία του Αγίου, ούτε στους συναξαριστές ούτε στα μηναία της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Η ολιγότητα των ιστορικών στοιχείων δεν μειώνει την αγιότητά του, αφού ο Θεός γνωρίζει τους εκλεκτούς δούλους Του ακόμη και όταν λησμονούνται από τους ανθρώπους. Ο Άγιος Ελάππας ανήκει στη χορεία των αφανών αγίων, οι οποίοι αξιώθηκαν της ουρανίου μακαριότητας μέσα από την κρυφή και ταπεινή πορεία τους.

Η Εκκλησία τον τιμά στις δεκαέξι Ιουνίου εκάστου έτους, διατηρώντας ζωντανή τη μνήμη του ακόμη και χωρίς εκτενή βιογραφικά στοιχεία. Η αναφορά μόνο του ονόματός του στο ευχολόγιο αρκεί ώστε οι πιστοί να επικαλούνται τις πρεσβείες του στις προσευχές τους. Άλλωστε στον ουρανό υπάρχουν αναρίθμητοι άγιοι, των οποίων τα ονόματα δεν διασώθηκαν στα βιβλία της Εκκλησίας μας. Ο Άγιος Ελάππας μας διδάσκει ότι η αγιότητα δεν εξαρτάται από την ιστορική προβολή ή την κοσμική φήμη και αναγνώριση.

Έτσι ο Άγιος Ελάππας λάμπει στο στερέωμα της Εκκλησίας ως ένα από τα κρυμμένα αλλά πολύτιμα στολίδια του ουρανίου παραδείσου. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Ελάππα, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους Σου.