Σύγχρονοι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου υπήρξαν ο Ιερομάρτυρας Τίγριος και ο Μάρτυρας Ευτρόπιος, διακριθέντες ανάμεσα στον κλήρο της Κωνσταντινουπόλεως. Ο πρεσβύτερος Τίγριος ήταν πράος και ευσεβής ποιμένας, ενώ ο Ευτρόπιος, αναγνώστης στην Εκκλησία, διακρινόταν για τη φρόνηση και την καθαρότητα της ζωής του. Όταν το τετρακόσια τέσσερα ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος εξορίστηκε από την Κωνσταντινούπολη, οι δύο ομολογητές συνελήφθησαν ως οπαδοί του. Τους κατηγόρησαν ψευδώς ότι έβαλαν φωτιά σε ναούς και κτήρια που ανήκαν στους αντιπάλους του Αγίου Ιωάννου.

Ο Άγιος Τίγριος υποβλήθηκε σε φρικτά βασανιστήρια, χτυπήθηκε με δερμάτινους ιμάντες και εξορίστηκε στη Μεσοποταμία της Ασίας. Εκεί, στη μακρινή εξορία, φυλακίστηκε με ωμότητα και πέθανε μαρτυρικώς, παραδίδοντας την ψυχή του στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ο Άγιος Ευτρόπιος μαστιγώθηκε δυνατά, κρεμάστηκε ψηλά, χτυπήθηκε με σιδερένια ραβδιά και ρίχτηκε με βία στη φυλακή. Όταν τα φοβερά βασανιστήρια επαναλήφθηκαν με μεγαλύτερη σκληρότητα, ο μάρτυρας Ευτρόπιος παρέδωσε την αγία του ψυχή στον Κύριο.

Το σώμα του ρίχτηκε στους σκύλους για να το κατασπαράξουν, αλλά μέσα στη νύχτα οι χριστιανοί το παρέλαβαν. Ενώ μετέφεραν το σώμα του προς ταφή, ακούστηκε αγγελική υμνωδία στον ουρανό πάνω από τους πιστούς. Ταις πρεσβείαις των Αγίων Τιγρίου και Ευτροπίου, Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς τους αμαρτωλούς δούλους Σου.