Από βέλος ασεβούς Σαρακηνού ανέβλυσε αίμα ζωντανό από την εικόνα του Αγίου Θεοδώρου, και είκοσι ασεβείς αλλήλους κατέσφαξαν μέσα στον ναό του. Ο Άγιος Μεγαλομάρτυρας Θεόδωρος υπέφερε φρικτά μαρτύρια για το ένδοξο όνομα του Χριστού επί του ασεβούς αυτοκράτορος Λικινίου. Το μαρτύριό του συνέβη στην πόλη της Ηρακλείας, όπου ο Άγιος υπηρετούσε ως στρατιωτικός διοικητής, με τίτλο στρατηλάτη. Ο χρόνος του μαρτυρικού του τέλους ήταν η όγδοη Φεβρουαρίου του έτους τριακόσια δεκαεννέα μετά Χριστόν.

Σήμερα όμως πανηγυρίζεται η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του από την Ηράκλεια στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Ευχάιτα. Η μεταφορά αυτή έγινε σύμφωνα με τη ρητή εντολή που έδωσε ο ίδιος ο Άγιος προτού παραδώσει την ψυχή του στον Θεό. Στον υπηρέτη του Ουάρο, ο οποίος παρακολουθούσε με δάκρυα τα φρικτά βασανιστήρια του διδασκάλου του, ο Άγιος έδωσε αυτή την εντολή. Του είπε καθαρά να θάψει το πανσεβάσμιο σώμα του στα Ευχάιτα, μέσα στο πατρικό κτήμα των ευσεβών γονέων του.

Ο πιστός υπηρέτης Ουάρος εκτέλεσε με ευλάβεια αυτή τη μαρτυρική εντολή του ένδοξου διδασκάλου και κυρίου του. Έτσι το πανσεβάσμιο σώμα μεταφέρθηκε με τιμή στα Ευχάιτα και θησαυρίστηκε εκεί ως φύλακας και προστάτης. Από εκείνη την ώρα τα ιερά λείψανα του Μεγαλομάρτυρος έγιναν πηγή πολλών θαυμάτων για τους πιστούς που προσέτρεχαν με ευλάβεια. Όσοι από τους πιστούς επιθυμούν να μάθουν περισσότερες πληροφορίες για τον Άγιο αυτόν Μεγαλομάρτυρα της Εκκλησίας μας, μπορούν να ανατρέξουν αλλού.

Πιο συγκεκριμένα, μπορούν να αναγνώσουν τον αναλυτικό βίο του μαρτυρίου του στην όγδοη Φεβρουαρίου εκάστου ορθοδόξου έτους. Σήμερα όμως θα υπενθυμίσουμε μόνον το θαυμαστό εκείνο γεγονός που συνέβη σχετικά με τη θαυματουργή εικόνα του Αγίου. Το συγκεκριμένο αυτό θαύμα μαρτυρούν δύο σπουδαίοι Άγιοι Πατέρες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο Αναστάσιος Σιναΐτης και ο Ιωάννης Δαμασκηνός. Σε απόσταση τεσσάρων χιλιάδων βημάτων από την μεγάλη πόλη της Δαμασκού της Συρίας υπάρχει ένας τόπος, ο οποίος ονομάζεται Καρσατά.

Στον τόπο αυτόν ήταν κτισμένος ένας μεγάλος και επιβλητικός ναός, αφιερωμένος στη μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου. Όταν όμως οι Σαρακηνοί κατέλαβαν τελικά αυτή την περιοχή και εγκαταστάθηκαν στα μέρη εκείνα της Συρίας, ξεκίνησαν τις βεβηλώσεις. Πολλοί από αυτούς εισέρχονταν αναιδώς μέσα στον ορθόδοξο ναό αυτόν και τον βεβήλωναν με κάθε δυνατό άσχημο τρόπο. Παραδείγματος χάριν, οδηγούσαν τα ζώα τους μέσα στον ιερό ναό, για να σταυλίζουν εκεί τα κοπάδια τους.

Επιπλέον εισέρχονταν στον ναό μαζί με τις γυναίκες και τα παιδιά τους, διαπράττοντας μέσα του κάθε λογής σαρκικές βδελυρές πράξεις. Με τον τρόπο αυτό μόλυναν τον αγιασμένο τόπο και προκάλεσαν φοβερά την οργή του Παντοδύναμου Θεού. Σε έναν από τους τοίχους εκείνου του ναού υπήρχε ζωγραφισμένη με χρώματα η ιερά εικόνα του Αγίου Θεοδώρου του Στρατηλάτου. Κάποτε, ενώ είχαν συγκεντρωθεί στον ναό αυτόν πολλοί Σαρακηνοί και συζητούσαν μεταξύ τους με ειρωνικά λόγια, συνέβη το εξής γεγονός.

Ένας από αυτούς πήρε αναιδώς το τόξο και ένα βέλος, σημάδεψε στοχεύοντας τη μορφή του Αγίου και πυροβόλησε. Το βέλος καρφώθηκε αμέσως στον δεξιό ώμο του Αγίου της εικόνας με μεγάλη δύναμη και βία. Αμέσως μάλιστα από την εικόνα έτρεξε ζεστό αίμα, σαν ακριβώς να ήταν η μορφή ζωντανού ανθρώπου που πληγώθηκε. Βλέποντας οι Σαρακηνοί αυτό το θαύμα, εκπλάγησαν πολύ και έμειναν για λίγο άναυδοι μπροστά στο μυστήριο. Παρά την αρχική τους έκπληξη όμως, δεν εγκατέλειψαν τον ναό, αλλά συνέχισαν να μένουν σε αυτόν διαπράττοντας τις ακάθαρτες πράξεις τους.

Συνολικά μέσα στον βεβηλωμένο αυτό ναό κατοικούσαν είκοσι ασεβείς Σαρακηνοί, καθένας με τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Όλοι αυτοί χάθηκαν σύντομα μετά το θαυμαστό αυτό γεγονός, χτυπημένοι ξαφνικά από έναν φοβερό και πικρό θάνατο. Όσοι από τους Σαρακηνούς όμως κατοικούσαν έξω από τον ιερό ναό, παρέμειναν εκείνη την εποχή υγιείς και αβλαβείς από κάθε κακό. Έτσι φάνηκε φανερά πως ο φοβερός θάνατος ήταν θεϊκή τιμωρία για τη βεβήλωση του ναού του Αγίου.

Ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης γράφει για τη θαυματουργή αυτή εικόνα του Αγίου Θεοδώρου ότι την είδε με τα ίδια του τα μάτια. Μάλιστα στην εικόνα διακρινόταν φανερά το σημάδι από το αίμα που είχε αναβλύσει από την πληγή του βέλους. Το θαύμα αυτό το επετέλεσε ο φιλάνθρωπος Κύριος ημών για τους ασεβείς Σαρακηνούς, ώστε να τους προκαλέσει σωτήριο φόβο. Ταυτόχρονα όμως το επετέλεσε και για εμάς τους πιστούς ως μόνιμη υπενθύμιση να τιμούμε με ευλάβεια τις ιερές εικόνες των Αγίων μας.

Διότι μέσω των αγίων εικόνων ενεργεί κατά θαυμαστό τρόπο η θεϊκή χάρη του Παναγάθου Θεού μας. Έτσι ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης τιμήθηκε διπλά, και διά του δικού του ένδοξου μαρτυρίου και διά του θαύματος της εικόνος του. Η σημερινή εορτή της ανακομιδής των ιερών του λειψάνων μάς θυμίζει τη δύναμη και τη χάρη που έχουν τα αγία λείψανα. Ο μακάριος Άγιος αναδείχθηκε γνήσιος στρατιώτης του ουρανίου Βασιλέως Χριστού και κατατρόπωσε τις δαιμονικές παρατάξεις διά της ορθοδόξου πίστεως.

Με την ανδρεία της ψυχής του ενδύθηκε ολόκληρος την Πίστη και πήρε τον λόγο του Θεού ως δόρυ για να νικήσει τον εχθρό. Διά πρεσβειών του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου του Στρατηλάτου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, Αμήν.