Η Παναγία των Επτά Βελών

Για αιώνες μια θαυματουργή εικόνα της Παναγίας κειτόταν αγνώριστη στο καμπαναριό ενός ναού κοντά στη Βολογκντά, και οι πιστοί περπατούσαν επάνω της σαν να ήταν απλή σανίδα. Μόνο όταν ένας παράλυτος άνδρας από την πόλη Κάντνικοφ είδε ένα ουράνιο όραμα, αποκαλύφθηκε ξανά ο πολύτιμος αυτός θησαυρός της Ορθοδοξίας. Η ιερή αυτή εικόνα είναι γνωστή με την ονομασία Παναγία των Επτά Βελών και μετρά τουλάχιστον εξακόσια χρόνια ζωής. Στην παράσταση η Υπεραγία Θεοτόκος εικονίζεται χωρίς το θείο Βρέφος στην αγκαλιά της.

Κλίνει με κατάνυξη το κεφάλι της προς τον δεξιό της ώμο, ενώ η καρδιά της είναι κεντημένη από επτά βέλη ή ξίφη. Τα τέσσερα βρίσκονται στην αριστερή πλευρά και τα τρία στη δεξιά της καρδιάς. Παρόμοια απεικόνιση συναντούμε στις εικόνες της Παναγίας της Καρδιογνώστριας και της Προφητείας του Συμεών. Σε αυτές όμως τα ξίφη τοποθετούνται κάπως διαφορετικά, τρία δεξιά, τρία αριστερά και το έβδομο στο κάτω μέρος. Ο συμβολισμός των βελών παραπέμπει στους πόνους και τις θλίψεις της Θεοτόκου.

Η εικόνα φανερώνει με σιωπηλό τρόπο το μέγεθος της μητρικής της οδύνης μπροστά στο πάθος του Υιού της. Η εικόνα βρισκόταν για μεγάλο διάστημα στο πάτωμα του καμπαναριού στον ναό του Αποστόλου και Ευαγγελιστή Ιωάννου του Θεολόγου, κοντά στη Βολογκντά της Ρωσίας. Επειδή ήταν τοποθετημένη ανάποδα και με την όψη προς τα κάτω, οι άνθρωποι την περνούσαν για μια συνηθισμένη ξύλινη σανίδα. Έτσι, χωρίς να το γνωρίζουν, πατούσαν πάνω στο ιερό πρόσωπο της Μητέρας του Κυρίου για πάρα πολλά χρόνια.

Η αποκάλυψη ήρθε μέσω ενός παράλυτου άνδρα στην πόλη Κάντνικοφ, ο οποίος είδε ένα θαυμαστό όραμα. Σε αυτό το όραμα του φανερώθηκε ότι θα έβρισκε τη θεραπεία του προσευχόμενος μπροστά σε αυτήν την ξεχασμένη εικόνα. Ο άρρωστος αναζήτησε αμέσως τη σεπτή εικόνα και ζήτησε να τελεστεί Παράκληση προς τη Θεοτόκο. Μετά τη θερμή προσευχή και τη δέηση, ο άνδρας θεραπεύτηκε εντελώς από την παράλυσή του. Από εκείνη τη στιγμή η εικόνα τιμήθηκε ως θαυματουργή και έγινε γνωστή στα γύρω χωριά.

Η φήμη της απλώθηκε ραγδαία και πλήθος πιστών έσπευδαν να προσευχηθούν μπροστά στη μορφή της Παναγίας. Η εικόνα έγινε ιδιαίτερα ξακουστή τον χρόνο χίλια οκτακόσια τριάντα, όταν ξέσπασε η φοβερή επιδημία χολέρας στην ευρύτερη περιοχή της Βολογκντά. Οι κάτοικοι κατέφυγαν στη χάρη της Θεοτόκου και έλαβαν προστασία και θαυμαστή λύτρωση. Η αυθεντική και πρωτότυπη εικόνα της Παναγίας των Επτά Βελών φυλάσσεται σήμερα στον ναό του Αγίου και Δικαίου Λαζάρου στη Βολογκντά.

Βρίσκεται στον συγκεκριμένο ναό από το έτος χίλια εννιακόσια σαράντα πέντε, αμέσως μετά το τέλος του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Έκτοτε αποτελεί σημείο αναφοράς για όλους τους πιστούς που αναζητούν παρηγοριά και ίαση στις θλίψεις τους. Οι κάτοικοι της Μόσχας και της ευρύτερης περιοχής της ρωσικής πρωτεύουσας έχουν επίσης τη δυνατότητα να προσευχηθούν ενώπιον δύο θαυματουργών αντιγράφων. Οι δύο αυτές πιστές απεικονίσεις της Παναγίας των Επτά Βελών παρουσιάζουν ένα εκπληκτικό και ανεξήγητο φαινόμενο.

Από την επιφάνεια του ξύλου τους αναβλύζει συνεχώς μύρο, ένα ευωδιαστό ελαιώδες υγρό που εμφανίζεται με τρόπο θαυμαστό. Το γεγονός αυτό μαρτυρεί την έντονη παρουσία της θείας χάριτος στις ιερές αυτές απεικονίσεις. Το πρώτο αντίγραφο βρίσκεται στον ιερό ναό που είναι αφιερωμένος στον Αρχιστράτηγο Μιχαήλ μέσα στην ίδια τη Μόσχα. Το δεύτερο αντίγραφο φυλάσσεται με ευλάβεια στο χωριό Μπατσούρινο, στην ευρύτερη περιοχή της Μόσχας. Η εορτή της εικόνας τιμάται κάθε χρόνο στις δεκατρείς Αυγούστου, καθώς και κατά την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Το ίδιο απολυτίκιο και κοντάκιο ψάλλεται και για τη συγγενική εικόνα της Παναγίας της Καρδιογνώστριας.