**File: `06_27_Συνέσιος_Κυρήνης_και_Ευάγριος_Φιλόσοφος. Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο, ζητώντας γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει. Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε πίσω το χρεωστικό του γραμμάτιο. Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, γύρω στο τετρακόσια ένδεκα μετά Χριστόν, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος.

Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φίλος αγαπημένος του επισκόπου από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερά την προσκόλληση στην ειδωλολατρία. Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων. Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης.

Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές του πεποιθήσεις και συνήθειες. Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο, ζητώντας γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς. Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοιχθεί ο τάφος του. Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, γύρω στο τετρακόσια ένδεκα μετά Χριστόν, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος.

Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον φιλόσοφο Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φίλος του αγαπημένος από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερή την προσκόλληση στην παλιά ειδωλολατρία. Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων και των ψεύτικων θεών. Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης.

Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές του πεποιθήσεις και συνήθειες του παρελθόντος. Κάποια μέρα, ύστερα από πολλή συζήτηση και επιμονή του επισκόπου, ο Ευάγριος αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές. Είπε στον Συνέσιο πως δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να δεχτεί όσα κήρυτταν οι χριστιανοί για τη συντέλεια του κόσμου. Δεν πίστευε ότι οι άνθρωποι κάποτε θα αναστηθούν με το ίδιο τους το σώμα, άφθαρτο πια και αθάνατο μετά τον θάνατο.

Του φαινόταν ακόμη παράξενη η διδασκαλία ότι ο καθένας θα λάβει την ανταπόδοση των έργων του ενώπιον του Θεού. Πάνω από όλα όμως αρνιόταν να πιστέψει ότι όποιος ελεεί τον φτωχό δανείζει στον ίδιο τον Κύριο των ουρανών. Δεν χωρούσε στον νου του ότι όποιος σκορπίζει το βιος του στους πτωχούς θησαυρίζει αληθινό πλούτο στους ουρανούς. Όλα αυτά, έλεγε με ειλικρίνεια στον φίλο του, του έμοιαζαν με παραμύθια, με πλάνη και με περιγέλασμα της ανθρώπινης λογικής.

Ο Συνέσιος τον άκουσε ήρεμα και του απάντησε με σταθερότητα, βεβαιώνοντάς τον ότι όλα αυτά αποτελούν αλήθειες χωρίς κανένα ίχνος ψεύδους. Με υπομονή ο επίσκοπος του ανέπτυξε πολλές αποδείξεις, στηρίζοντας κάθε λόγο του στις Γραφές και στη ζωντανή εμπειρία της Εκκλησίας. Μετά από καιρό η καρδιά του Ευαγρίου μαλάκωσε και ο φιλόσοφος δέχτηκε επιτέλους την αλήθεια του ευαγγελίου. Ο Συνέσιος τον βάπτισε με μεγάλη χαρά και μαζί με αυτόν βάπτισε τα παιδιά του και όλο το σπιτικό του.

Λίγο μετά τη βάπτισή του, ο νεοφώτιστος έφερε στον επίσκοπο τριακόσιες λίτρες χρυσάφι και του τις παρέδωσε με ιερή συγκίνηση. Του ζήτησε να τις μοιράσει όλες στους φτωχούς της Κυρήνης, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του. Ζήτησε όμως μία παράξενη χάρη, καθώς ήθελε σιγουριά για όσα είχε ακούσει από τα χείλη του επισκόπου. Παρακάλεσε τον Συνέσιο να γράψει με το ίδιο του το χέρι ένα χρεωστικό γραμμάτιο, υπογεγραμμένο και σφραγισμένο. Σε αυτό το γραμμάτιο θα δήλωνε ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα του απέδιδε στον άλλο κόσμο τα χρήματα που μοίρασε.

Ο επίσκοπος δέχτηκε πρόθυμα το χρυσάφι και έγραψε αμέσως το γραμμάτιο, το οποίο και παρέδωσε στα χέρια του πιστού πια φίλου του. Πέρασε αρκετός καιρός ήσυχα και ο Ευάγριος αρρώστησε βαριά, νιώθοντας μέσα του ότι πλησίαζε πια το τέλος της επίγειας ζωής του. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάλεσε κοντά του τα παιδιά του και τους έδωσε το σφραγισμένο γραμμάτιο του επισκόπου. Τους παράγγειλε με αυστηρότητα να τοποθετήσουν αυτό το χαρτί μέσα στο χέρι του την ώρα που θα τον ενταφίαζαν.

Ζήτησε επίσης κανείς να μην πάρει είδηση για αυτή την παράξενη επιθυμία, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο επίσκοπος Συνέσιος. Τα παιδιά εκπλήρωσαν πιστά την τελευταία εντολή του πατέρα τους και τον έθαψαν με το γραμμάτιο κρυμμένο στην παλάμη του. Πέρασαν τρεις ολόκληρες μέρες από την ταφή και ο Ευάγριος φάνηκε νύχτα στον ύπνο του Συνεσίου, ντυμένος με φωτεινή λάμψη. Του είπε με ηρεμία να ανοίξει τον τάφο και να πάρει πίσω το ιδιόχειρό του χρεωστικό γραμμάτιο.

Πρόσθεσε ακόμη ότι είχε ήδη λάβει ολόκληρο το χρέος και δεν είχε πια τίποτα να απαιτήσει από εκείνον. Για επιβεβαίωση μάλιστα δήλωσε ότι είχε υπογράψει ο ίδιος με το χέρι του πάνω στο γραμμάτιο του επισκόπου. Το πρωί ο Συνέσιος κάλεσε αμέσως κοντά του τα παιδιά του Ευαγρίου και τα ρώτησε αν είχαν θάψει κάτι μαζί με τον πατέρα τους. Εκείνα στην αρχή δίστασαν, μα τελικά θυμήθηκαν και ομολόγησαν τη μυστική παραγγελία που τους είχε αφήσει πριν τον θάνατό του.

Ο επίσκοπος τότε αποκάλυψε σε όλους το θαυμαστό όραμα της νύχτας και ξεκίνησε μαζί με τους κληρικούς προς τον τάφο. Πλήθος χριστιανών ακολούθησε τη συνοδεία και όταν άνοιξαν το μνήμα, βρήκαν τον νεκρό να κρατά σφιχτά το γραμμάτιο στο χέρι του. Πήραν με ευλάβεια το χαρτί και το ξεδίπλωσαν μπροστά σε όλους, ζώντας μια στιγμή απερίγραπτου δέους και ιερής συγκίνησης. Κάτω από τα γράμματα του επισκόπου είδαν φρέσκα γραμμένα άλλα λόγια, χαραγμένα από το χέρι του ίδιου του Ευαγρίου.

Το κείμενο μαρτυρούσε ότι ο φιλόσοφος είχε λάβει από τον Κύριο εκατονταπλάσιο θησαυρό στους ουρανούς και ζωή αιώνια. Οι παρόντες φώναζαν για ώρα πολλή το Κύριε ελέησον και δόξαζαν τον Θεό για το ολοφάνερο αυτό θαύμα. Το ιερό γραμμάτιο φυλάχθηκε στο σκευοφυλάκιο της επισκοπής Κυρήνης, μάρτυρας ζωντανός της πίστης για όλες τις γενιές που ακολούθησαν. 1 "Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο, ζητώντας γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς

2 "Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοιχθεί ο τάφος του Wait — "ζητώντας" is a participle (-οντας ending). ). - "ζητώντας" (section 1) - forbidden

- "υπογεγραμμένο και σφραγισμένο" - -μένο forms forbidden - "σφραγισμένο γραμμάτιο" - forbidden - "νιώθοντας" - forbidden - "ντυμένος" - forbidden - "κρυμμένο" - forbidden

- "γραμμένα" / "γεγραμμένα" - forbidden - "χαραγμένα" - forbidden - "βεβαιώνοντάς" - forbidden - "στηρίζοντας" - forbidden Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο και ζήτησε γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς.

Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοίξει ο τάφος του. Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, γύρω στο τετρακόσια ένδεκα μετά Χριστόν, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος. Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον φιλόσοφο Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φίλος του αγαπημένος από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερή την προσκόλληση στην παλιά ειδωλολατρία.

Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων και των ψεύτικων θεών. Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης. Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές πεποιθήσεις και τις συνήθειες του παρελθόντος. "Do not write μετά Χριστόν The rule says I can write "προ Χριστού" but not "μετά Χριστόν

" " Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο και ζήτησε γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς. Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοίξει ο τάφος του. Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος.

Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον φιλόσοφο Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός ήταν φίλος του αγαπημένος από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερή την προσκόλληση στην παλιά ειδωλολατρία. Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων και των ψεύτικων θεών. Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης.

Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές πεποιθήσεις και τις παλιές συνήθειες της ζωής του. Hmm — "αγαπημένος" is -μένος form — forbidden! "ψεύτικων" - is this a participle? 1 "Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο και ζήτησε γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς

" Counting: Ένας(1) ειδωλολάτρης(2) φιλόσοφος(3) παρέδωσε(4) τριακόσιες(5) λίτρες(6) χρυσάφι(7) στον(8) επίσκοπο(9) Συνέσιο(10) και(11) ζήτησε(12) γραπτή(13) υπόσχεση(14) ότι(15) ο(16) ίδιος(17) ο(18) Χριστός(19) θα(20) του(21) τις(22) ξεπληρώσει(23) στους(24) ουρανούς(25) = 25 ✓ 2 "Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοίξει ο τάφος του "

Τρεις(1) μέρες(2) μετά(3) την(4) ταφή(5) του(6) ο(7) νεκρός(8) φάνηκε(9) στον(10) ύπνο(11) του(12) επισκόπου(13) και(14) ζήτησε(15) να(16) ανοίξει(17) ο(18) τάφος(19) του(20) = 20 ✓ Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο και ζήτησε γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς. Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοίξει ο τάφος του.

Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος. Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον φιλόσοφο Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός υπήρξε φίλος του πολύ αγαπητός από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερή την προσκόλληση στην παλιά ειδωλολατρία. Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων και των ψεύτικων θεών.

Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης. Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές πεποιθήσεις και τις παλιές συνήθειες της ζωής του. Κάποια μέρα, ύστερα από πολλή συζήτηση και επιμονή του επισκόπου, ο Ευάγριος αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές. Είπε στον Συνέσιο πως δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να δεχτεί όσα κήρυτταν οι χριστιανοί για τη συντέλεια του κόσμου.

Δεν πίστευε ότι οι άνθρωποι κάποτε θα αναστηθούν με το ίδιο τους το σώμα, άφθαρτο πια και αθάνατο μετά τον θάνατο. Του φαινόταν ακόμη παράξενη η διδασκαλία ότι ο καθένας θα λάβει την ανταπόδοση των έργων του ενώπιον του Θεού. Πάνω από όλα όμως αρνιόταν να πιστέψει ότι όποιος ελεεί τον φτωχό δανείζει στον ίδιο τον Κύριο των ουρανών. Δεν χωρούσε στον νου του ότι όποιος σκορπίζει το βιος του στους πτωχούς θησαυρίζει αληθινό πλούτο στους ουρανούς. Όλα αυτά, έλεγε με ειλικρίνεια στον φίλο του, του έμοιαζαν με παραμύθια, με πλάνη και με περιγέλασμα της ανθρώπινης λογικής.

Ο Συνέσιος τον άκουσε ήρεμα και του απάντησε με σταθερότητα ότι όλα αυτά αποτελούν αλήθειες χωρίς κανένα ίχνος ψεύδους. Με υπομονή ο επίσκοπος του ανέπτυξε πολλές αποδείξεις και στήριξε κάθε λόγο του στις Γραφές και στη ζωντανή εμπειρία της Εκκλησίας. Μετά από καιρό η καρδιά του Ευαγρίου μαλάκωσε και ο φιλόσοφος δέχτηκε επιτέλους την αλήθεια του ευαγγελίου. Ο Συνέσιος τον βάπτισε με μεγάλη χαρά και μαζί με αυτόν βάπτισε τα παιδιά του και όλο το σπιτικό του.

Λίγο μετά τη βάπτισή του, ο νεοφώτιστος έφερε στον επίσκοπο τριακόσιες λίτρες χρυσάφι και του τις παρέδωσε με ιερή συγκίνηση. Του ζήτησε να τις μοιράσει όλες στους φτωχούς της Κυρήνης, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του. Ζήτησε όμως μία παράξενη χάρη, καθώς ήθελε σιγουριά για όσα είχε ακούσει από τα χείλη του επισκόπου του. Παρακάλεσε τον Συνέσιο να γράψει με το ίδιο του το χέρι ένα χρεωστικό γραμμάτιο, με δική του υπογραφή και σφραγίδα.

Σε αυτό το γραμμάτιο θα δήλωνε ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα του απέδιδε στον άλλο κόσμο τα χρήματα που μοίρασε. Ο επίσκοπος δέχτηκε πρόθυμα το χρυσάφι και έγραψε αμέσως το γραμμάτιο, το οποίο και παρέδωσε στα χέρια του πιστού πια φίλου του. Πέρασε αρκετός καιρός ήσυχα και ο Ευάγριος αρρώστησε βαριά, καθώς ένιωθε μέσα του ότι πλησίαζε πια το τέλος της ζωής του. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάλεσε κοντά του τα παιδιά του και τους έδωσε το γραμμάτιο του επισκόπου σφραγισμένο.

Τους παράγγειλε με αυστηρότητα να τοποθετήσουν αυτό το χαρτί μέσα στο χέρι του την ώρα που θα τον ενταφίαζαν. Ζήτησε επίσης κανείς να μην πάρει είδηση για αυτή την παράξενη επιθυμία, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο επίσκοπος Συνέσιος. Τα παιδιά εκπλήρωσαν πιστά την τελευταία εντολή του πατέρα τους και τον έθαψαν με το χαρτί καλά κρυμμένο στο χέρι του. Πέρασαν τρεις ολόκληρες μέρες από την ταφή και ο Ευάγριος φάνηκε νύχτα στον ύπνο του Συνεσίου με φωτεινή λάμψη.

Του είπε με ηρεμία να ανοίξει τον τάφο και να πάρει πίσω το ιδιόχειρό του χρεωστικό γραμμάτιο. Πρόσθεσε ακόμη ότι είχε ήδη λάβει ολόκληρο το χρέος και δεν είχε πια τίποτα να απαιτήσει από εκείνον. Για επιβεβαίωση μάλιστα δήλωσε ότι είχε υπογράψει ο ίδιος με το χέρι του πάνω στο γραμμάτιο του επισκόπου. Το πρωί ο Συνέσιος κάλεσε αμέσως κοντά του τα παιδιά του Ευαγρίου και τα ρώτησε αν είχαν θάψει κάτι μαζί με τον πατέρα τους. Εκείνα στην αρχή δίστασαν, μα τελικά θυμήθηκαν και ομολόγησαν τη μυστική παραγγελία που τους είχε αφήσει πριν τον θάνατό του.

Ο επίσκοπος τότε αποκάλυψε σε όλους το θαυμαστό όραμα της νύχτας και ξεκίνησε μαζί με τους κληρικούς προς τον τάφο. Πλήθος χριστιανών ακολούθησε τη συνοδεία και όταν άνοιξαν το μνήμα, βρήκαν τον νεκρό να κρατά σφιχτά το γραμμάτιο στο χέρι του. Πήραν με ευλάβεια το χαρτί και το ξεδίπλωσαν μπροστά σε όλους, σε μια στιγμή απερίγραπτου δέους και ιερής συγκίνησης. Κάτω από τα γράμματα του επισκόπου είδαν φρέσκα λόγια με νέα γραφή, δουλεμένα από το χέρι του ίδιου του Ευαγρίου.

Το κείμενο μαρτυρούσε ότι ο φιλόσοφος είχε λάβει από τον Κύριο εκατονταπλάσιο θησαυρό στους ουρανούς και ζωή αιώνια. Οι παρόντες φώναζαν για ώρα πολλή το Κύριε ελέησον και δόξαζαν τον Θεό για το ολοφάνερο αυτό θαύμα. Το ιερό γραμμάτιο φυλάχθηκε στο σκευοφυλάκιο της επισκοπής Κυρήνης ως ζωντανός μάρτυρας της πίστης για όλες τις γενιές που ακολούθησαν. - "σφραγισμένο" - -μένο participle → "με τη σφραγίδα του" - "κρυμμένο" - -μένο → "που το έκρυβαν στο χέρι του"

- "δουλεμένα" - -μένα → rephrase - "πιστού" - is this a participle? - "παρόντες" - this is a participle of εἰμί. - "ολοφάνερο" - OK adjective - "φωτεινή" - OK adjective

- "ψεύτικων" - OK adjective - "αληθινό" - OK - "ιερή/ιερής" - OK - "παλιά/παλιές" - OK - "καιρόν"?

Wait, "παράγγειλε" — "παράγγειλε" is verb. " " → use a clause: "που τα είχε χαράξει το χέρι του ίδιου του Ευαγρίου "

"νεοφώτιστος" — this looks like -μένος form derivative. Replace: "ο φιλόσοφος" "υπογεγραμμένο" — not in my text now. "ένιωθε" past tense, fine "αγαπητός" - OK

Check "πιστού" — adjective, fine "συγκίνηση/συγκίνησης" — noun, fine "κρατά" — verb, fine. "ιδιόχειρό" adjective, OK "ξεπληρώσει" — finite verb ✓

"ξεδίπλωσαν" — finite verb ✓ "ανέπτυξε" — finite ✓ Πέρασε αρκετός καιρός ήσυχα και ο Ευάγριος αρρώστησε βαριά, καθώς ένιωθε μέσα του ότι πλησίαζε πια το τέλος της ζωής του. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάλεσε κοντά του τα παιδιά του και τους έδωσε το γραμμάτιο του επισκόπου με σφραγίδα. Τους παράγγειλε με αυστηρότητα να τοποθετήσουν αυτό το χαρτί μέσα στο χέρι του την ώρα που θα τον ενταφίαζαν.

Ζήτησε επίσης κανείς να μην πάρει είδηση για αυτή την παράξενη επιθυμία, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο επίσκοπος Συνέσιος. Τα παιδιά εκπλήρωσαν πιστά την τελευταία εντολή του πατέρα τους και έκρυψαν το χαρτί στην παλάμη του πριν τον θάψουν. Πέρασαν τρεις ολόκληρες μέρες από την ταφή και ο Ευάγριος φάνηκε νύχτα στον ύπνο του Συνεσίου μέσα σε φωτεινή λάμψη. Του είπε με ηρεμία να ανοίξει τον τάφο και να πάρει πίσω το ιδιόχειρό του χρεωστικό γραμμάτιο. Πρόσθεσε ακόμη ότι είχε ήδη λάβει ολόκληρο το χρέος και δεν είχε πια τίποτα να απαιτήσει από εκείνον.

Για επιβεβαίωση μάλιστα δήλωσε ότι είχε υπογράψει ο ίδιος με το χέρι του πάνω στο γραμμάτιο του επισκόπου. Το πρωί ο Συνέσιος κάλεσε αμέσως κοντά του τα παιδιά του Ευαγρίου και τα ρώτησε αν είχαν θάψει κάτι μαζί με τον πατέρα τους. Εκείνα στην αρχή δίστασαν, μα τελικά θυμήθηκαν και ομολόγησαν τη μυστική παραγγελία που τους είχε αφήσει πριν τον θάνατό του. Ο επίσκοπος τότε αποκάλυψε σε όλους το θαυμαστό όραμα της νύχτας και ξεκίνησε μαζί με τους κληρικούς προς τον τάφο.

Πλήθος χριστιανών ακολούθησε τη συνοδεία και όταν άνοιξαν το μνήμα, βρήκαν τον νεκρό να κρατά σφιχτά το γραμμάτιο στο χέρι του. Πήραν με ευλάβεια το χαρτί και το ξεδίπλωσαν μπροστά σε όλους, σε μια στιγμή απερίγραπτου δέους και ιερής συγκίνησης. Κάτω από τα γράμματα του επισκόπου είδαν φρέσκα λόγια με νέα γραφή, που τα είχε χαράξει το χέρι του ίδιου του Ευαγρίου. Το κείμενο μαρτυρούσε ότι ο φιλόσοφος είχε λάβει από τον Κύριο εκατονταπλάσιο θησαυρό στους ουρανούς και ζωή αιώνια.

Όσοι βρίσκονταν εκεί φώναζαν για ώρα πολλή το Κύριε ελέησον και δόξαζαν τον Θεό για το ολοφάνερο αυτό θαύμα. Το ιερό γραμμάτιο φυλάχθηκε στο σκευοφυλάκιο της επισκοπής Κυρήνης ως ζωντανός μάρτυρας της πίστης για όλες τις γενιές που ακολούθησαν. Ένας ειδωλολάτρης φιλόσοφος παρέδωσε τριακόσιες λίτρες χρυσάφι στον επίσκοπο Συνέσιο και ζήτησε γραπτή υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Χριστός θα του τις ξεπληρώσει στους ουρανούς. Τρεις μέρες μετά την ταφή του, ο νεκρός φάνηκε στον ύπνο του επισκόπου και ζήτησε να ανοίξει ο τάφος του.

Στα χρόνια του πατριάρχη Αλεξανδρείας Θεοφίλου, στις αρχές του πέμπτου αιώνα, ανέβηκε στον θρόνο της Κυρήνης ο Συνέσιος ο φιλόσοφος. Μόλις έφτασε στην επαρχία του, συνάντησε εκεί έναν παλιό συμμαθητή του από τα φιλοσοφικά σχολεία, τον φιλόσοφο Ευάγριο. Ο άνθρωπος αυτός υπήρξε φίλος του πολύ αγαπητός από τα νεανικά τους χρόνια, μα κρατούσε σταθερή την προσκόλληση στην παλιά ειδωλολατρία. Ο Συνέσιος ένιωσε αμέσως μεγάλο πόθο να τραβήξει τον φίλο του από την πλάνη των ειδώλων και των ψεύτικων θεών.

Μέρα με τη μέρα τον επισκεπτόταν, του μιλούσε με ηρεμία και δοκίμαζε κάθε τρόπο για να τον φέρει στην αλήθεια της πίστης. Ο Ευάγριος ωστόσο δεν δεχόταν τα λόγια του και κρατούσε με πείσμα τις παλιές πεποιθήσεις και τις παλιές συνήθειες της ζωής του. Κάποια μέρα, ύστερα από πολλή συζήτηση και επιμονή του επισκόπου, ο Ευάγριος αποφάσισε να μιλήσει ανοιχτά και χωρίς περιστροφές. Είπε στον Συνέσιο πως δεν μπορούσε με κανέναν τρόπο να δεχτεί όσα κήρυτταν οι χριστιανοί για τη συντέλεια του κόσμου.

Δεν πίστευε ότι οι άνθρωποι κάποτε θα αναστηθούν με το ίδιο τους το σώμα, άφθαρτο πια και αθάνατο μετά τον θάνατο. Του φαινόταν ακόμη παράξενη η διδασκαλία ότι ο καθένας θα λάβει την ανταπόδοση των έργων του ενώπιον του Θεού. Πάνω από όλα όμως αρνιόταν να πιστέψει ότι όποιος ελεεί τον φτωχό δανείζει στον ίδιο τον Κύριο των ουρανών. Δεν χωρούσε στον νου του ότι όποιος σκορπίζει το βιος του στους πτωχούς θησαυρίζει αληθινό πλούτο στους ουρανούς. Όλα αυτά, έλεγε με ειλικρίνεια στον φίλο του, του έμοιαζαν με παραμύθια, με πλάνη και με περιγέλασμα της ανθρώπινης λογικής.

Ο Συνέσιος τον άκουσε ήρεμα και του απάντησε με σταθερότητα ότι όλα αυτά αποτελούν αλήθειες χωρίς κανένα ίχνος ψεύδους. Με υπομονή ο επίσκοπος του ανέπτυξε πολλές αποδείξεις και στήριξε κάθε λόγο του στις Γραφές και στη ζωντανή εμπειρία της Εκκλησίας. Μετά από καιρό η καρδιά του Ευαγρίου μαλάκωσε και ο φιλόσοφος δέχτηκε επιτέλους την αλήθεια του ευαγγελίου. Ο Συνέσιος τον βάπτισε με μεγάλη χαρά και μαζί με αυτόν βάπτισε τα παιδιά του και όλο το σπιτικό του.

Λίγο μετά τη βάπτισή του, ο φιλόσοφος έφερε στον επίσκοπο τριακόσιες λίτρες χρυσάφι και του τις παρέδωσε με ιερή συγκίνηση. Του ζήτησε να τις μοιράσει όλες στους φτωχούς της Κυρήνης, χωρίς να κρατήσει τίποτα για τον εαυτό του. Ζήτησε όμως μία παράξενη χάρη, καθώς ήθελε σιγουριά για όσα είχε ακούσει από τα χείλη του επισκόπου του. Παρακάλεσε τον Συνέσιο να γράψει με το ίδιο του το χέρι ένα χρεωστικό γραμμάτιο, με δική του υπογραφή και σφραγίδα. Σε αυτό το γραμμάτιο θα δήλωνε ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα του απέδιδε στον άλλο κόσμο τα χρήματα που μοίρασε.

Ο επίσκοπος δέχτηκε πρόθυμα το χρυσάφι και έγραψε αμέσως το γραμμάτιο, το οποίο και παρέδωσε στα χέρια του παλιού του φίλου. Πέρασε αρκετός καιρός ήσυχα και ο Ευάγριος αρρώστησε βαριά, καθώς ένιωθε μέσα του ότι πλησίαζε πια το τέλος της ζωής του. Λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή, κάλεσε κοντά του τα παιδιά του και τους έδωσε το γραμμάτιο του επισκόπου με σφραγίδα. Τους παράγγειλε με αυστηρότητα να τοποθετήσουν αυτό το χαρτί μέσα στο χέρι του την ώρα που θα τον ενταφίαζαν.

Ζήτησε επίσης κανείς να μην πάρει είδηση για αυτή την παράξενη επιθυμία, ούτε ακόμη και ο ίδιος ο επίσκοπος Συνέσιος. Τα παιδιά εκπλήρωσαν πιστά την τελευταία εντολή του πατέρα τους και έκρυψαν το χαρτί στην παλάμη του πριν τον θάψουν στη γη. Πέρασαν τρεις ολόκληρες μέρες από την ταφή και ο Ευάγριος φάνηκε νύχτα στον ύπνο του Συνεσίου μέσα σε φωτεινή λάμψη. Του είπε