Στα βραχώδη βορειοδυτικά παράλια της Λευκάδας ξεβράστηκε κάποτε με θαυμαστό τρόπο μια εικόνα που παρίστανε άγνωστο επίσκοπο με την επιγραφή «Άγιος Νικήτας». Ο τοπικός Μητροπολίτης δεν αναγνώριζε τον άγιο, καθώς γνώριζε μόνο τον ομώνυμο μάρτυρα και χρειάστηκε βοήθεια από τις μονές του Αγίου Όρους. Από νεαρή ηλικία ο Νικήτας αγάπησε τον Χριστό και αρνήθηκε όλους τους κοσμικούς δεσμούς για να αφοσιωθεί στον Θεό. Έζησε με ενάρετο βίο και ευαρέστησε τον Κύριο με την καθαρότητα της ψυχής και την άσκηση.

Για την αγιότητα και τα χαρίσματά του, οι πιστοί τον ανύψωσαν στον επισκοπικό θρόνο της Χαλκηδόνος. Έλαμπε ανάμεσα στο ποίμνιό του σαν λυχνάρι επάνω στη λυχνία και στόλιζε την Εκκλησία του Χριστού. Η αρχιερατική του διακονία τοποθετείται μεταξύ των ετών εφτακόσια είκοσι έξι και εφτακόσια εβδομήντα πέντε μετά Χριστόν. Έζησε στα ταραγμένα χρόνια της εικονομαχίας και στάθηκε φωτεινός φάρος ορθοδοξίας. Πορεύτηκε με σύνεση, ταπείνωση και πνευματική ανδρεία ανάμεσα στις δυσκολίες της εποχής του.

Ο Άγιος Νικήτας ξεχώρισε για τη μεγάλη του φιλανθρωπία και την αγάπη του στους φτωχούς και αδύναμους αδελφούς. Έτρεφε τους πεινασμένους, έντυνε τους γυμνούς και άνοιγε διάπλατα την πόρτα του σπιτιού του στους ξένους. Έγινε πατέρας στα ορφανά, προστάτης στις χήρες και σωτήρας όλων εκείνων που υπέφεραν αδικίες. Κανείς ταλαιπωρημένος δεν έφευγε από κοντά του χωρίς παρηγοριά, βοήθεια και πατρική φροντίδα. Όταν ανέβηκε στον θρόνο ο εικονομάχος αυτοκράτορας Λέων ο Αρμένιος, ξέσπασε άγριος διωγμός κατά των αγίων εικόνων.

Ο Άγιος Νικήτας φανερώθηκε γενναίος ομολογητής του ονόματος του Χριστού μέσα στους χαλεπούς αυτούς καιρούς. Αγωνίστηκε σθεναρά εναντίον της ασεβούς διδασκαλίας και έλεγχε με παρρησία τα αιρετικά δόγματα των εικονομάχων. Παρακινούσε τους πιστούς να προσκυνούν με ευλάβεια την εικόνα του Χριστού, της Παναγίας Μητέρας Του και όλων των αγίων. Μαζί του αγωνίστηκαν και άλλοι συγγενείς του ομολογητές, ανάμεσά τους ο αδελφός του Ιγνάτιος, που συντάχθηκαν στον ίδιο αγώνα.

Η φωνή τους αντήχησε δυνατή μέσα στη Χαλκηδόνα και στήριξε πλήθος πιστών στην ορθόδοξη πίστη των πατέρων. Για την ομολογία του ο γενναίος ποιμενάρχης υπέφερε πολλά βασανιστήρια από τον ασεβή αυτοκράτορα και τους ομόφρονές του συνεργάτες. Δοκίμασε σκληρές εξορίες, εξευτελισμούς, στερήσεις και κάθε λογής συμφορές για χάρη της ορθής πίστης του Χριστού. Ίσως μάλιστα παραιτήθηκε από τον επισκοπικό του θρόνο και αποσύρθηκε σε κάποια μονή της Παλαιστίνης για ησυχαστικούς αγώνες.

Εκεί παρέδωσε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του στην προσευχή, τη νηστεία και την αυστηρή ασκητική πολιτεία. Μετά από πολλούς ομολογιακούς κόπους και αγώνες, ο Άγιος Νικήτας πέρασε ειρηνικά από τη γη στις ουράνιες σκηνές. Ο Θεός τον δόξασε στους ουρανούς ενώπιον των αγγέλων και στη γη ενώπιον των ανθρώπων. Από τα τίμια λείψανά του ανέβλυσαν αμέτρητα θαύματα και χαρίστηκαν θεραπείες σε κάθε λογής αρρώστια. Στη Λευκάδα, στο σημείο όπου παλιότερα υπήρχαν μόνο βράχια, υψώθηκε ναός προς τιμήν του αγίου ιεράρχη. Σήμερα το ξακουστό θέρετρο του Αη-Νικήτα κρατά ζωντανή τη μνήμη του Αρχιεπισκόπου Χαλκηδόνος. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις είκοσι οκτώ Μαΐου, δοξάζοντας τον Θεό που θαυμαστώνεται μέσα στους αγίους Του.