Ένας γενναίος ιππέας από την Καππαδοκία αιχμαλώτισε τον βασιλιά των Φράγκων και τον οδήγησε ζωντανό μπροστά στον Ρωμαίο αυτοκράτορα. Ο ίδιος έγινε αργότερα ανάδοχος των αιχμαλώτων του και μέσα από εκείνον σχεδόν ολόκληρη η Γαλατία γνώρισε τον Χριστό. Σύμφωνα με την Ιερά Παράδοση, ο Όσιος Ζαβουλών και ο Μεγαλομάρτυς Γεώργιος ήταν εξ αίματος συγγενείς και έζησαν στους ίδιους δύσκολους χρόνους των διωγμών. Την ώρα που ο Άγιος Γεώργιος μαρτυρούσε για τον Χριστό, ο νεαρός Ζαβουλών έφτασε στη Ρώμη από την Καππαδοκία και κατατάχθηκε στον αυτοκρατορικό στρατό.

Σύντομα ξεχώρισε για την ανδρεία και την ευθύτητά του και έγινε γνωστός ως άριστος ιππέας και έμπιστος στρατιώτης του παλατιού. Σε μεγάλη μάχη εναντίον των Φράγκων ο Κύριος του χάρισε λαμπρή νίκη, καθώς συνέλαβε τον ίδιο τον βασιλιά τους μαζί με τη συνοδεία του. Τους παρέδωσε όλους στον αυτοκράτορα, ο οποίος αμέσως απήγγειλε εναντίον τους θανατική καταδίκη. Λίγο πριν την εκτέλεση οι αιχμάλωτοι ζήτησαν με δάκρυα να βαπτιστούν στην πίστη του Χριστού πριν φύγουν από τη ζωή τους.

Ο Ζαβουλών μετέφερε το αίτημα στον αυτοκράτορα και ο ίδιος δέχτηκε με χαρά να γίνει ανάδοχος των ξένων ηγεμόνων. Έπειτα ικέτευσε τον αυτοκράτορα να δείξει έλεος στα νεοφώτιστα πνευματικά του παιδιά, και εκείνος τελικά τους χάρισε την ελευθερία. Με τους αγώνες και τη μαρτυρία του Ζαβουλών σχεδόν ολόκληρο το έθνος των Φράγκων δέχτηκε με χαρά το άγιο Βάπτισμα. Ένας Γεωργιανός υμνογράφος του ένατου αιώνα έγραψε με θαυμασμό για την οικογένεια του Αγίου, παρομοιάζοντας πατέρα και κόρη.

Έλεγε ότι ο πατέρας Ζαβουλών έστρεψε τη Γαλατία στον Χριστό με το σπαθί, ενώ η ευλογημένη Νίνα έστρεψε τη Γεωργία με τον ζωοποιό Σταυρό. Μετά από αυτούς τους αγώνες ο Άγιος ένιωσε βαθιά την επιθυμία να αφιερωθεί ολοκληρωτικά στον Χριστό και ξεκίνησε προσκύνημα στους Αγίους Τόπους. Φτάνοντας στα Ιεροσόλυμα μοίρασε όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς και άρχισε να υπηρετεί με ταπείνωση τον Πατριάρχη Ιουβενάλιο. Εκεί γνώρισε τη Σωσάννα, αδελφή του Πατριάρχη, μια γυναίκα γεμάτη πίστη, ευσέβεια και αγάπη προς τους πάσχοντες ανθρώπους.

Λίγο καιρό αργότερα ο ίδιος ο Πατριάρχης Ιουβενάλιος τέλεσε τον γάμο του Ζαβουλών με τη Σωσάννα, ευλογώντας με χαρά τη νέα οικογένεια. Το ευλογημένο ζευγάρι εγκαταστάθηκε στην Καππαδοκία, όπου ο Θεός τους χάρισε ένα κοριτσάκι, στο οποίο έδωσαν το όνομα Νίνα. Η Αγία Σωσάννα ανέθρεψε την κόρη της μέσα στον φόβο του Θεού και υπηρετούσε με ζήλο τους φτωχούς και τους πονεμένους. Όταν η μικρή Νίνα έφτασε στα δώδεκα της χρόνια, οι γονείς της πούλησαν όλα τα υπάρχοντά τους και επέστρεψαν στα Ιεροσόλυμα.

Με την ευλογία του Πατριάρχη Ιουβενάλιου ο Όσιος Ζαβουλών αναχώρησε για την έρημο, για να αρχίσει βίο αυστηρής άσκησης και αδιάλειπτης προσευχής. Ο τόπος όπου τελικά αγωνίστηκε και κοιμήθηκε ειρηνικά είναι γνωστός μόνο στον παντογνώστη Θεό. Με την ίδια πατριαρχική ευλογία η Σωσάννα διακόνησε τους φτωχούς και τους αρρώστους μέχρι το τέλος της ζωής της. Στις δέκα Δεκεμβρίου του χίλια εννιακόσια ενενήντα έξι, η Εκκλησία της Γεωργίας ανακήρυξε τους γονείς της Αγίας Νίνας ομολογητές της πίστεως. Έζησαν σε σκληρή εποχή ειδωλολατρίας και διωγμών και οδήγησαν πολλούς ανθρώπους στον Χριστό, αφήνοντας τα πάντα για χάρη Του.