Στην κορυφή ενός απάτητου βουνού της Ανατολής, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε κάθε μέρα και άφηνε ψωμί για έναν μοναχό. Όταν έφταναν εκεί επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν θαυμαστά, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα. Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο σκοτάδι της εποχής του. Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε την ησυχία και την προσευχή. Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάλειπτη κοινωνία με τον Θεό.

Καταπονούσε το σώμα του με νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ. Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας. Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του τηρώντας πιστά την εντολή του Κυρίου για την άρνηση του εαυτού και τη σταυρική πορεία. Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος μέσα στον κόσμο.

Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν έμεινε κρυμμένη πολύ καιρό στα βουνά της Ανατολής. Πλήθος πιστών άρχισε να ανεβαίνει με κόπο μέχρι την καλύβα του ζητώντας θεραπεία και πνευματική παρηγοριά. Ο Θεός τον είχε προικίσει με πλούσιο χάρισμα θαυματουργίας και θεράπευε κάθε ασθένεια και κάθε πληγή ανθρώπων που έρχονταν με πίστη. Όμοιος με τον ένδοξο προφήτη Ηλία, λάμβανε καθημερινά την τροφή του απευθείας από τον ουρανό με τρόπο θαυμαστό. Δεν του μετέφεραν όμως ψωμί κοράκια, όπως διηγείται η Γραφή για τον προφήτη στον χείμαρρο Χορράθ.

Αντί για αυτά, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε σε ορισμένο τόπο και άφηνε εκεί άρτο για τον ασκητή. Όταν έφταναν στον Όσιο δύο ή τρεις ή και περισσότεροι αδελφοί από μακρινούς τόπους, βρίσκονταν στο ίδιο σημείο άρτοι ανάλογοι με τον αριθμό των επισκεπτών. Το παράδοξο αυτό σημείο της θείας ευδοκίας δεν συνέβη μόνο για λίγες ημέρες, όπως στην εποχή του προφήτη Ηλία στο όρος Καρμήλιο. Συνεχίστηκε για όλα εκείνα τα πολλά χρόνια που ο Όσιος έμενε στη μοναξιά, στη σιωπή και στη βαθιά ακτημοσύνη του.

Με το πέρασμα του χρόνου και με τη βοήθεια του Θεού ο Όσιος Φωστήριος ίδρυσε μοναστήρι κοντά στον τόπο της άσκησής του. Συγκεντρώθηκε γύρω του πολυάριθμη αδελφότητα μοναχών, που ζητούσε να μάθει τον δρόμο της πραγματικής μετάνοιας κοντά του. Από εκείνη τη στιγμή έπαψαν να κατεβαίνουν οι θαυμαστοί άρτοι από τον ουρανό, όπως συνέβαινε στην εποχή της απόλυτης ησυχίας του. Δεν έγινε αυτό επειδή ο Θεός εγκατέλειψε τον δούλο του ή απομακρύνθηκε από την προσευχή της αδελφότητας.

Ο ίδιος ο Όσιος άλλωστε ποτέ δεν παρακάλεσε για τροφή, καθώς θυμόταν την εντολή του Χριστού για την πρώτη αναζήτηση της βασιλείας. Ο Κύριος θέλησε όμως να δίνει πλέον την τροφή ως καρπό του ανθρώπινου μόχθου και της ευλογημένης εργασίας. Έτσι παρήγγειλε στον εκλεκτό του να μην δέχεται τίποτε από κανέναν, αλλά να καλύπτει τις ανάγκες όλων μέσα από το εργόχειρο των χεριών του. Ο Όσιος δίδασκε ακούραστα τους μαθητές του να καταγίνονται με προσευχή, ψυχωφελή μελέτη ιερών βιβλίων και ταπεινό εργόχειρο.

Στεκόταν ο ίδιος καθημερινό παράδειγμα ζωντανό, μέτρο ασκητικής ακρίβειας και πατρικής αγάπης για όλη την αδελφότητα. Στα χρόνια του βίου του ταραζόταν η Εκκλησία από επικίνδυνες αιρέσεις, που παρέσερναν αμέτρητες ψυχές μακριά από την αλήθεια. Για να μπει τέλος στο σκάνδαλο συγκλήθηκε σύνοδος με συμμετοχή πολλών αγίων πατέρων από διάφορες περιοχές. Προσκλήθηκε επίσης ο Όσιος Φωστήριος, αν και ζούσε χρόνια μακριά από τον θόρυβο του κόσμου και τις δημόσιες υποθέσεις.

Ο μακάριος δεν απέφυγε τον καινούργιο αυτόν αγώνα και κατέβηκε από το ερημικό βουνό του προς χάριν της ποίμνης του Χριστού. Στη σύνοδο μίλησε με γενναιότητα και πειστικότητα και ομολόγησε την ορθή πίστη με σαφή και φωτεινά λόγια. Πολλοί από τους αιρετικούς συγκινήθηκαν βαθιά και επέστρεψαν στην ευλογημένη κοινωνία της μιας και αληθινής Εκκλησίας. Άλλοι πάλι κινήθηκαν από την αγία ζωή του μεγάλου ασκητή και προτίμησαν να γίνουν μοναχοί κοντά του.

Με τις προσευχές του γίνονταν πολλά θαύματα τόσο στη διάρκεια της επίγειας πορείας του όσο και μετά την κοίμησή του. Ο Όσιος εκοιμήθη εν ειρήνη το απόγευμα, την παραμονή ακριβώς της μεγάλης δεσποτικής εορτής των Θεοφανείων του Κυρίου. Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του την πέμπτη Ιανουαρίου με ευλάβεια, χαρά και βαθιά ευγνωμοσύνη. "Όταν έφταναν εκεί επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν θαυμαστά, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα " = 17 ✓

"Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο σκοτάδι της εποχής του " = 18 ✓ "Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε την ησυχία και την προσευχή " = 16 ✓ "Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάλειπτη κοινωνία με τον Θεό

" = 23 ✓ "Καταπονούσε το σώμα του με νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ " = 17 ✓ "Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας " = 23 ✓

"Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του τηρώντας πιστά την εντολή του Κυρίου για την άρνηση του εαυτού και τη σταυρική πορεία " = 24 ✓ Wait - "τηρώντας" is a participle (-ώντας). " = 25 ✓ "Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος μέσα στον κόσμο

" = 15 ✓ Section 3: "καταγίνονται" ok. Στην κορυφή ενός απάτητου βουνού της Ανατολής, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε κάθε μέρα και άφηνε ψωμί για έναν μοναχό. Όταν έφταναν εκεί απρόσμενοι επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν με θαυμαστό τρόπο, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα. Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο πνευματικό σκοτάδι της εποχής του.

Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε με πάθος την ησυχία και την αδιάλειπτη προσευχή. Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό. Καταπονούσε το σώμα του με αυστηρές νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, συνεχείς γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ. Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας.

Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του, καθώς τηρούσε πιστά την εντολή του Κυρίου για άρνηση του εαυτού και σταυρική πορεία. Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου. Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα στις γύρω περιοχές και προσέλκυσε πλήθος ψυχών διψασμένων για αληθινή σωτηρία. - S1: "Στην κορυφή ενός απάτητου βουνού της Ανατολής, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε κάθε μέρα και άφηνε ψωμί για έναν μοναχό

" = 21 - S2: "Όταν έφταναν εκεί απρόσμενοι επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν με θαυμαστό τρόπο, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα " = 20 - S3: "Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο πνευματικό σκοτάδι της εποχής του " = 19

- S4: "Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε με πάθος την ησυχία και την αδιάλειπτη προσευχή " = 19 - S5: "Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό " = 23 - S6: "Καταπονούσε το σώμα του με αυστηρές νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, συνεχείς γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ

" = 19 - S7: "Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας " = 23 - S8: "Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του, καθώς τηρούσε πιστά την εντολή του Κυρίου για άρνηση του εαυτού και σταυρική πορεία " = 23

- S9: "Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου " = 17 - S10: "Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα στις γύρω περιοχές και προσέλκυσε πλήθος ψυχών διψασμένων για αληθινή σωτηρία " = 16 - S1: "Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν έμεινε κρυμμένη πολύ καιρό στα βουνά της Ανατολής

"κρυμμένη" is a participle (-μένη). "Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν παρέμεινε κρυφή για πολύ καιρό στα ψηλά βουνά της μακρινής Ανατολής " = 16 ✓ (Wait - is "παρέμεινε" ok? "Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα στις γύρω περιοχές και προσέλκυσε πλήθος ψυχών που διψούσαν για αληθινή σωτηρία " = 17 ✓

- "κρυμμένη" → participle, must change - "διηγείται" ok - "ευλογημένης" - participle (-μένης)! - "ευλογημένη" - participle! - "ευλογημένη" - participle!

Στην κορυφή ενός απάτητου βουνού της Ανατολής, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε κάθε μέρα και άφηνε ψωμί για έναν μοναχό. Όταν έφταναν εκεί απρόσμενοι επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν με θαυμαστό τρόπο, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα. Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο πνευματικό σκοτάδι της εποχής του. Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε με πάθος την ησυχία και την αδιάλειπτη προσευχή.

Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό. Καταπονούσε το σώμα του με αυστηρές νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, συνεχείς γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ. Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας. Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του, καθώς τηρούσε πιστά την εντολή του Κυρίου για άρνηση του εαυτού και σταυρική πορεία.

Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου. Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα στις γύρω περιοχές και προσέλκυσε πλήθος ψυχών που διψούσαν για αληθινή σωτηρία. "Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν παρέμεινε κρυφή για πολύ καιρό στα ψηλά βουνά της μακρινής Ανατολής " (16) "Πλήθος πιστών άρχισε να ανεβαίνει με κόπο μέχρι την καλύβα του και να ζητά θεραπεία και πνευματική παρηγοριά

" (18) "Ο Θεός τον είχε προικίσει με πλούσιο χάρισμα θαυματουργίας και θεράπευε κάθε ασθένεια και κάθε πληγή των ανθρώπων " (18) "Όμοιος με τον ένδοξο προφήτη Ηλία, λάμβανε καθημερινά την τροφή του απευθείας από τον ουρανό με τρόπο θαυμαστό " (18)

"Δεν του μετέφεραν όμως ψωμί κοράκια, όπως διηγείται η Γραφή για τον προφήτη στον χείμαρρο Χορράθ " (16) "Στη δική του περίπτωση ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε σε ορισμένο τόπο και άφηνε εκεί άρτο για τον ασκητή " (18) "Όταν έφταναν στον Όσιο δύο ή τρεις ή και περισσότεροι αδελφοί από μακρινούς τόπους, βρίσκονταν εκεί άρτοι ανάλογοι με τον αριθμό τους

" (22) "Το παράδοξο αυτό σημείο της θείας ευδοκίας δεν συνέβη μόνο για λίγες ημέρες, όπως στην εποχή του προφήτη Ηλία " (19) "Συνεχίστηκε για όλα εκείνα τα πολλά χρόνια που ο Όσιος έμενε στη μοναξιά, στη σιωπή και στη βαθιά ακτημοσύνη του " (20)

"Η αυλή του ουρανού άνοιγε διακριτικά και τάιζε τον δούλο του Θεού χωρίς θόρυβο και χωρίς δημόσια εντύπωση " (18) "Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν παρέμεινε κρυφή για πολύ καιρό στα ψηλά και απρόσιτα βουνά της μακρινής Ανατολής " (18) "Η αυλή του ουρανού άνοιγε διακριτικά και τάιζε τον πιστό δούλο του Θεού χωρίς θόρυβο και χωρίς καμία δημόσια εντύπωση

" (20) Expand S5: "Δεν του μετέφεραν όμως ψωμί κοράκια, όπως διηγείται η Αγία Γραφή για τον προφήτη στον χείμαρρο Χορράθ " (17) Expand S6: "Στη δική του περίπτωση ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε καθημερινά σε ορισμένο τόπο και άφηνε εκεί άρτο για τον ασκητή " (19)

Expand S3: "Ο Θεός τον είχε προικίσει με πλούσιο χάρισμα θαυματουργίας και θεράπευε κάθε ασθένεια και κάθε πληγή των ανθρώπων που έρχονταν " (20) "Με το πέρασμα του χρόνου και με τη βοήθεια του Θεού ο Όσιος Φωστήριος ίδρυσε μοναστήρι κοντά στον τόπο της άσκησής του " (22) "Συγκεντρώθηκε γύρω του πολυάριθμη αδελφότητα μοναχών, που ζητούσε να μάθει τον δρόμο της πραγματικής μετάνοιας κοντά του

" (17) "Από εκείνη τη στιγμή έπαψαν να κατεβαίνουν οι θαυμαστοί άρτοι από τον ουρανό, όπως συνέβαινε στην εποχή της απόλυτης ησυχίας του " (20) "Δεν έγινε αυτό επειδή ο Θεός εγκατέλειψε τον δούλο του ή απομακρύνθηκε από την προσευχή της αδελφότητας " (16)

"Ο ίδιος ο Όσιος άλλωστε ποτέ δεν παρακάλεσε για τροφή, καθώς θυμόταν την εντολή του Χριστού για την πρώτη αναζήτηση της βασιλείας " (23) "Ο Κύριος θέλησε όμως να δίνει πλέον την τροφή ως καρπό του ανθρώπινου μόχθου και της τίμιας εργασίας " (17) "Έτσι παρήγγειλε στον εκλεκτό του να μην δέχεται τίποτε από κανέναν, αλλά να καλύπτει τις ανάγκες όλων από το εργόχειρο των χεριών του

" (24) "Ο Όσιος δίδασκε ακούραστα τους μαθητές του να καταγίνονται με την προσευχή, με τη ψυχωφελή μελέτη ιερών βιβλίων και με ταπεινό εργόχειρο " (22) "Στεκόταν ο ίδιος καθημερινό παράδειγμα ζωντανό, μέτρο ασκητικής ακρίβειας και πατρικής αγάπης για όλη την αδελφότητα του μοναστηριού " (17)

"Δίδασκε με τα έργα και όχι μόνο με τα λόγια, ώστε οι μαθητές να βλέπουν μπροστά τους τον δρόμο της σωτηρίας " (21) "Στα χρόνια του βίου του ταραζόταν η Εκκλησία από επικίνδυνες αιρέσεις, που παρέσερναν αμέτρητες ψυχές μακριά από την αλήθεια " (19) "Για να μπει τέλος στο σκάνδαλο συγκλήθηκε σύνοδος με συμμετοχή πολλών αγίων πατέρων από διάφορες περιοχές της οικουμένης

" (18) "Προσκλήθηκε επίσης ο Όσιος Φωστήριος, αν και ζούσε χρόνια μακριά από τον θόρυβο του κόσμου και τις δημόσιες υποθέσεις " (19) "Ο μακάριος δεν απέφυγε τον καινούργιο αυτόν αγώνα και κατέβηκε από το ερημικό βουνό του προς χάριν της ποίμνης του Χριστού " (22)

"Στη σύνοδο μίλησε με γενναιότητα και πειστικότητα και ομολόγησε την ορθή πίστη με λόγια καθαρά και φωτεινά " (17) "Πολλοί από τους αιρετικούς συγκινήθηκαν βαθιά και επέστρεψαν στην κοινωνία της μιας και αληθινής Εκκλησίας του Χριστού " (17) "Άλλοι πάλι κινήθηκαν από την αγία ζωή του μεγάλου ασκητή και προτίμησαν να γίνουν μοναχοί κοντά του

" (17) "Με τις προσευχές του γίνονταν πολλά θαύματα τόσο στη διάρκεια της επίγειας πορείας του όσο και μετά την κοίμησή του " (20) "Ο Όσιος εκοιμήθη εν ειρήνη το απόγευμα, την παραμονή ακριβώς της μεγάλης δεσποτικής εορτής των Θεοφανείων του Κυρίου " (18)

"Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του την πέμπτη Ιανουαρίου με ευλάβεια, χαρά και βαθιά πνευματική ευγνωμοσύνη " (17) Expand S5: "Στη σύνοδο μίλησε με γενναιότητα και πειστικότητα και ομολόγησε την ορθή πίστη με λόγια καθαρά, φωτεινά και θεόπνευστα " (18) Expand S6: "Πολλοί από τους αιρετικούς συγκινήθηκαν βαθιά και επέστρεψαν με μετάνοια στην κοινωνία της μιας και αληθινής Εκκλησίας του Χριστού

" (19) Expand S7: "Άλλοι πάλι κινήθηκαν από την αγία ζωή του μεγάλου ασκητή και προτίμησαν να γίνουν και αυτοί μοναχοί κοντά του " (19) Expand S10: "Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του την πέμπτη Ιανουαρίου κάθε χρόνο με ευλάβεια, χαρά και βαθιά πνευματική ευγνωμοσύνη " (19)

Words ending in -οντας/-ώντας or -μένος/-μένη/-μένο variants: Section 1: "απάτητου" (adj), "απρόσμενοι" - hmm, "απρόσμενος" is technically a passive participle but used as adj. "Όταν έφταναν εκεί ξένοι επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν με θαυμαστό τρόπο, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα " = 20 Section 1: "απάτητου"=adj, "ξένοι"=adj, "αδιάλειπτη"=adj, "αδιάκοπη"=adj, "ολονύκτιες"=adj, "συνεχείς"=adj, "λαμπρό"=adj, "εκλεκτό"=adj, "διψασμένων"→changed to "που διψούσαν".

Wait, in S10: "πλήθος ψυχών που διψούσαν για αληθινή σωτηρία" - good. Section 2: "ένδοξο"=adj, "θαυμαστό"=adj, "ορισμένο"=adj. "ορισμένο" ends in -μένο! Change to: "Στη δική του περίπτωση ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε καθημερινά σε συγκεκριμένο τόπο και άφηνε εκεί άρτο για τον ασκητή " = 19 ✓

Also Section 2 S7: "βρίσκονταν εκεί άρτοι ανάλογοι με τον αριθμό τους" - ok no participle. Section 3: "πολυάριθμη"=adj, "θαυμαστοί"=adj, "απόλυτης"=adj, "ταπεινό"=adj, "καθημερινό"=adj, "ζωντανό"=adj, "ασκητικής"=adj, "πατρικής"=adj. Section 4: "επικίνδυνες"=adj, "αμέτρητες"=adj, "πολλών"=adj, "δημόσιες"=adj, "καινούργιο"=adj, "ερημικό"=adj, "γενναιότητα"=noun, "πειστικότητα"=noun, "ορθή"=adj, "καθαρά"=adj, "φωτεινά"=adj, "θεόπνευστα"=adj, "αληθινής"=adj, "μεγάλου"=adj, "επίγειας"=adj, "δεσποτικής"=adj, "πνευματική"=adj.

Wait - "Θεοφανείων" - that's a noun, fine. No, "να ανεβαίνει" is "να" + verb, fine. No -οντας/-ώντας. "πέμπτη Ιανουαρίου" ✓. Στην κορυφή ενός απάτητου βουνού της Ανατολής, ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε κάθε μέρα και άφηνε ψωμί για έναν μοναχό.

Όταν έφταναν εκεί ξένοι επισκέπτες, τα ψωμιά πλήθαιναν με θαυμαστό τρόπο, αρκετά για όλους, χωρίς ποτέ να λείψει ούτε ένα. Αυτός ο μοναχός ήταν ο Όσιος Φωστήριος, που έλαμψε σαν αληθινός φωστήρας μέσα στο πνευματικό σκοτάδι της εποχής του. Καταγόταν από τα μέρη της Ανατολής και από νεαρή ηλικία αναζήτησε με πάθος την ησυχία και την αδιάλειπτη προσευχή. Ανέβηκε σε ένα ψηλό και έρημο βουνό, όπου παρέδωσε τη ζωή του στη νοερά προσευχή και στην αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό.

Καταπονούσε το σώμα του με αυστηρές νηστείες, ολονύκτιες αγρυπνίες, συνεχείς γονυκλισίες και κάθε λογής σκληραγωγία, χωρίς να λυγίζει ποτέ. Δικαίωσε με τη ζωή του το όνομα που έφερε, καθώς ολόκληρη η ύπαρξή του φώτιζε σαν λαμπρό αστέρι το στερέωμα της Εκκλησίας. Καθάρισε το σώμα και αγίασε την ψυχή του, καθώς τηρούσε πιστά την εντολή του Κυρίου για άρνηση του εαυτού και σταυρική πορεία. Έτσι έγινε κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος και σκεύος εκλεκτό της θείας χάριτος ανάμεσα στους ανθρώπους του κόσμου.

Η φήμη του απλώθηκε γρήγορα στις γύρω περιοχές και προσέλκυσε πλήθος ψυχών που διψούσαν για αληθινή σωτηρία. Η αγιότητα του Φωστηρίου δεν παρέμεινε κρυφή για πολύ καιρό στα ψηλά και απρόσιτα βουνά της μακρινής Ανατολής. Πλήθος πιστών άρχισε να ανεβαίνει με κόπο μέχρι την καλύβα του και να ζητά θεραπεία και πνευματική παρηγοριά. Ο Θεός τον είχε προικίσει με πλούσιο χάρισμα θαυματουργίας και θεράπευε κάθε ασθένεια και κάθε πληγή των ανθρώπων που έρχονταν.

Όμοιος με τον ένδοξο προφήτη Ηλία, λάμβανε καθημερινά την τροφή του απευθείας από τον ουρανό με τρόπο θαυμαστό. Δεν του μετέφεραν όμως ψωμί κοράκια, όπως διηγείται η Αγία Γραφή για τον προφήτη στον χείμαρρο Χορράθ. Στη δική του περίπτωση ένας άγγελος Κυρίου κατέβαινε καθημερινά σε συγκεκριμένο τόπο και άφηνε εκεί άρτο για τον ασκητή. Όταν έφταναν στον Όσιο δύο ή τρεις ή και περισσότεροι αδελφοί από μακρινούς τόπους, βρίσκονταν εκεί άρτοι ανάλογοι με τον αριθμό τους.

Το παράδοξο αυτό σημείο της θείας ευδοκίας δεν συνέβη μόνο για λίγες ημέρες, όπως στην εποχή του προφήτη Ηλία. Συνεχίστηκε για όλα εκείνα τα πολλά χρόνια που ο Όσιος έμενε στη μοναξιά, στη σιωπή και στη βαθιά ακτημοσύνη του. Η αυλή του ουρανού άνοιγε διακριτικά και τάιζε τον πιστό δούλο του Θεού χωρίς θόρυβο και χωρίς καμία δημόσια εντύπωση. Με το πέρασμα του χρόνου και με τη βοήθεια του Θεού ο Όσιος Φωστήριος ίδρυσε μοναστήρι κοντά στον τόπο της άσκησής του.

Συγκεντρώθηκε γύρω του πολυάριθμη αδελφότητα μοναχών, που ζητούσε να μάθει τον δρόμο της πραγματικής μετάνοιας κοντά του. Από εκείνη τη στιγμή έπαψαν να κατεβαίνουν οι θαυμαστοί άρτοι από τον ουρανό, όπως συνέβαινε στην εποχή της απόλυτης ησυχίας του. Δεν έγινε αυτό επειδή ο Θεός εγκατέλειψε τον δούλο του ή απομακρύνθηκε από την προσευχή της αδελφότητας. Ο ίδιος ο Όσιος άλλωστε ποτέ δεν παρακάλεσε για τροφή, καθώς θυμόταν την εντολή του Χριστού για την πρώτη αναζήτηση της βασιλείας.

Ο Κύριος θέλησε όμως να δίνει πλέον την τροφή ως καρπό του ανθρώπινου μόχθου και της τίμιας εργασίας. Έτσι παρήγγειλε στον εκλεκτό του να μην δέχεται τίποτε από κανέναν, αλλά να καλύπτει τις ανάγκες όλων από το εργόχειρο των χεριών του. Ο Όσιος δίδασκε ακούραστα τους μαθητές του να καταγίνονται με την προσευχή, με τη ψυχωφελή μελέτη ιερών βιβλίων και με ταπεινό εργόχειρο. Στεκόταν ο ίδιος καθημερινό παράδειγμα ζωντανό, μέτρο ασκητικής ακρίβειας και πατρικής αγάπης για όλη την αδελφότητα του μοναστηριού.

Δίδασκε με τα έργα και όχι μόνο με τα λόγια, ώστε οι μαθητές να βλέπουν μπροστά τους τον δρόμο της σωτηρίας. Στα χρόνια του βίου του ταραζόταν η Εκκλησία από επικίνδυνες αιρέσεις, που παρέσερναν αμέτρητες ψυχές μακριά από την αλήθεια. Για να μπει τέλος στο σκάνδαλο συγκλήθηκε σύνοδος με συμμετοχή πολλών αγίων πατέρων από διάφορες περιοχές της οικουμένης. Προσκλήθηκε επίσης ο Όσιος Φωστήριος, αν και ζούσε χρόνια μακριά από τον θόρυβο του κόσμου και τις δημόσιες υποθέσεις.

Ο μακάριος δεν απέφυγε τον καινούργιο αυτόν αγώνα και κατέβηκε από το ερημικό βουνό του προς χάριν της ποίμνης του Χριστού. Στη σύνοδο μίλησε με γενναιότητα και πειστικότητα και ομολόγησε την ορθή πίστη με λόγια καθαρά, φωτεινά και θεόπνευστα. Πολλοί από τους αιρετικούς συγκινήθηκαν βαθιά και επέστρεψαν με μετάνοια στην κοινωνία της μιας και αληθινής Εκκλησίας του Χριστού. Άλλοι πάλι κινήθηκαν από την αγία ζωή του μεγάλου ασκητή και προτίμησαν να γίνουν και αυτοί μοναχοί κοντά του.

Με τις προσευχές του γίνονταν πολλά θαύματα τόσο στη διάρκεια της επίγειας πορείας του όσο και μετά την κοίμησή του. Ο Όσιος εκοιμήθη εν ειρήνη το απόγευμα, την παραμονή ακριβώς της μεγάλης δεσποτικής εορτής των Θεοφανείων του Κυρίου. Η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του την πέμπτη Ιανουαρίου κάθε χρόνο με ευλάβεια, χαρά και βαθιά πνευματική ευγνωμοσύνη. The file should be saved as: **01_05_Όσιος_Φωστήριος_Ελληνικά_Καθαρά.