Η χήρα και η νέκρωση του μοναχού

Ένας Μοναχός, που ησύχαζε σε κοινόβιο, ρώτησε έναν Γέροντα λέγοντας:

—Πάτερ, μια χήρα που αδικείται μου έστειλε άνθρωπο και με παρακαλεί να γράψω γράμμα στον δομέστικο, για να τη βοηθήσει. Εγώ δεν ξέρω τι να κάνω, γιατί μέσα μου παλεύουν δύο λογισμοί. Ο ένας μου λέει ότι ήρθες εδώ, στο κοινόβιο, για να πεθάνεις για τον κόσμο· αν λοιπόν γράψεις στον δομέστικο, παραβαίνεις την εντολή της νέκρωσης. Ο άλλος όμως με συμβουλεύει το αντίθετο: αν δεν γράψεις, μου λέει, παραβαίνεις την εντολή που μας διατάζει να βοηθούμε όσους έχουν ανάγκη. Πες μου λοιπόν, πάτερ, τι να κάνω;

Ο Γέροντας απάντησε:

—Αν ήσουν νεκρός και ερχόταν εδώ μια χήρα αδικημένη, θα μπορούσες να τη βοηθήσεις; Καθόλου, βέβαια. Εκτός όμως από αυτό, αν τώρα βοηθήσεις αυτήν, τότε θα έρθει πάλι άλλη, ζητώντας τη βοήθειά σου, οπότε παραβαίνεις τελείως την εντολή. Ο νεκρός δεν φροντίζει για τίποτε από αυτά· και αν ακόμη γογγύσουν εναντίον σου, κανένας τέτοιος γογγυσμός δεν μπορεί να σε βλάψει.