Ο Άγιος Αντώνιος και το όρος

Ο Άγιος Αντώνιος αγαπούσε πάρα πολύ να μένει στο όρος. Κάποτε λοιπόν πιέστηκε πολύ από αυτούς που είχαν ανάγκη, και επειδή το ζητούσε επίμονα ο διοικητής της περιοχής, ήρθε πράγματι στην πόλη. Αφού είπε όσα ήταν αρκετά για τη σωτηρία και για τα πρέποντα, βιαζόταν να επιστρέψει πάλι στο όρος.

Ο διοικητής όμως είχε την αξίωση να καθυστερήσει την επιστροφή του.

—Δεν μπορώ, έλεγε ο Άγιος Αντώνιος, να περνώ τον καιρό μου εδώ στην πόλη.

Για να πείσει τον διοικητή, ανέφερε και το εξής χαριτωμένο παράδειγμα:

—Όπως τα ψάρια, όταν μείνουν πολύν καιρό στη στεριά, πεθαίνουν, έτσι και οι Μοναχοί, όταν παρατείνουν τη συναναστροφή τους με εσάς τους κοσμικούς, σιγά σιγά φθείρονται. Πρέπει λοιπόν, όπως ακριβώς το ψάρι έχει ανάγκη να πέσει στη θάλασσα, έτσι κι εμείς οι Μοναχοί έχουμε ανάγκη να σπεύδουμε να επιστρέφουμε στο όρος, μήπως η καθυστέρηση της επιστροφής μας στον τόπο της άσκησης μας κάνει να λησμονήσουμε την επαγρύπνηση για τον ψυχικό μας κόσμο.