Η κρυφή βοήθεια της Χάριτος

Ένας Μοναχός ρώτησε έναν Γέροντα:

—Πάτερ, αν μου έρθει κάποια στενοχώρια και δεν έχω πληροφορία για κανέναν, ώστε να του εμπιστευθώ τη θλίψη μου, τι να κάνω;

Ο Γέροντας απάντησε:

—Πιστεύω στον Θεό ότι θα στείλει τη Χάρη του να σε βοηθήσει, αν πραγματικά τον παρακαλέσεις. Άκου μια σχετική ιστορία. Κάποτε, σε μια σκήτη, ήταν ένας αγωνιστής. Αυτός λοιπόν άκουσε τους λογισμούς κάποιου άλλου και έπεσε ο ίδιος σε αμαρτωλούς λογισμούς. Επειδή δεν μπορούσε να τους εμπιστευθεί πουθενά, γιατί η ψυχή του δεν τον πληροφορούσε για την αξιοπιστία κανενός από τους γνωστούς του, πήρε την προβιά που χρησιμοποιούσε ως επανωφόρι και ετοιμαζόταν να φύγει σε άλλο μέρος. Αλλά να, εμφανίζεται μπροστά του η Χάρη του Θεού σαν παρθένος και τον συμβούλεψε έτσι: «Μην πας πουθενά· κάθισε εδώ μαζί μου· και μάθε πως δεν έγινε κανένα κακό από όσα άκουσες». Πράγματι ο Μοναχός πείστηκε στη θεόσταλτη αυτή συμβουλή και έμεινε, και αμέσως θεραπεύτηκε η καρδιά του.

Του αγίου Βαρσανουφίου. Ένας αδελφός ρώτησε έναν Γέροντα λέγοντας:

—Πάτερ, για όλους τους λογισμούς που φυτρώνουν στην καρδιά μου πρέπει να συμβουλεύομαι τους Γέροντες;

Ο Γέροντας απάντησε με παράδειγμα: Όταν κάποιος ενοχλήσει ή πολεμήσει έναν άνθρωπο, τότε εκείνος τον καταγγέλλει στον άρχοντα· δηλαδή έρχεται στον άρχοντα και υποβάλλει μήνυση εναντίον εκείνου που τον πολέμησε. Το ίδιο λοιπόν συμβαίνει και με τους λογισμούς. Πρέπει δηλαδή να φανερώνουμε στους Πνευματικούς μόνο εκείνους που μας πολεμούν ή μένουν στην ψυχή μας πολύν καιρό.

Είπε ο αδελφός:

—Από πού μου συμβαίνει να κατακρίνω άλλους, ακόμη και μετά την ερώτηση;

—Το ότι κατακρίνεις άλλους και μετά την ερώτηση, απάντησε ο Γέροντας, οφείλεται στο ότι δεν πέθανε μέσα σου η διάθεση του δικαιώματος. Κατάκρινε τον εαυτό σου, και η καταδίκη θα φύγει από σένα και θα πάει στους άλλους.