Ο αδελφός και οι λογισμοί

Ένας Μοναχός ενοχλούνταν από την πορνεία. Πήγε λοιπόν σε έναν μεγάλο και ονομαστό Γέροντα και, αφού εξομολογήθηκε τον λογισμό του, παρακαλούσε τον Γέροντα να προσεύχεται γι’ αυτόν. Όταν ο Μοναχός επέστρεψε στο κελί του, ενοχλήθηκε και πάλι. Και πάλι έρχεται στον Γέροντα, εξομολογήθηκε ξανά και τον παρακαλούσε να προσευχηθεί γι’ αυτόν.

Ο Γέροντας συμφώνησε και άρχισε με θέρμη να παρακαλεί ξανά τον Θεό. Μεταξύ άλλων έλεγε στην προσευχή του: «Κύριε, φανέρωσέ μου πώς αντιμετωπίζει τον πειρασμό αυτός ο αδελφός και πού οφείλεται η παρατεταμένη διαβολική ενέργεια εναντίον του· γιατί σε παρακάλεσα θερμά και δεν βρήκε ανάπαυση».

Και πράγματι ο Θεός του φανέρωσε τη ζωή του αδελφού. Τον είδε να κάθεται, και κοντά του βρισκόταν το δαιμόνιο της πορνείας. Κοντά του βρισκόταν και άγγελος Κυρίου, που είχε σταλεί για βοήθειά του. Και ο άγγελος οργιζόταν εναντίον του αδελφού, γιατί δεν στηριζόταν ολοκληρωτικά στη βοήθεια του Θεού· δηλαδή δεν αγωνιζόταν να αποκρούσει τους ακάθαρτους λογισμούς με θερμή προσευχή. Αντίθετα, ευχαριστιόταν από αυτούς τους λογισμούς και παρέδιδε όλο τον νου του στην ενέργεια αυτών των ακάθαρτων λογισμών.

Αμέσως λοιπόν ο Γέροντας κατάλαβε ότι η αιτία προερχόταν από τον Μοναχό. Τον κάλεσε και του το γνωστοποίησε.

—Εσύ είσαι ο αίτιος, του είπε, που δεν έφυγε ακόμη ο πόλεμος από σένα, γιατί ευχαριστιέσαι με τους λογισμούς και συμφωνείς μαζί τους.

Στη συνέχεια ο Γέροντας τον δίδαξε πώς πρέπει να αντιστέκεται στις επιθέσεις των λογισμών και να τους διώχνει με την προσευχή. Ο Μοναχός συνήλθε με τη διδασκαλία και την προσευχή του Γέροντα και έτσι βρήκε την ανάπαυση της ψυχής του.