Η εξομολόγηση που έδιωξε τον πόλεμο

Και άλλος αδελφός πολεμήθηκε στην πορνεία. Αυτός σηκώθηκε αμέσως τη νύχτα και πήγε σε έναν Γέροντα και εξομολογήθηκε τον λογισμό του σε αυτόν. Ο Γέροντας τον παρηγόρησε με πνευματικούς λόγους, και ο αδελφός, αφού ωφελήθηκε, γύρισε στο κελί του. Αλλά και πάλι ο πόλεμος σηκώθηκε εναντίον του. Ο Μοναχός όμως, χωρίς καθόλου να αδιαφορήσει, κατέφυγε πάλι στον Γέροντα και, αφού παρηγορήθηκε από αυτόν, επέστρεψε ξανά στο κελί του.

Από τότε, όσες φορές ενοχλούνταν, πήγαινε αμέσως στον Γέροντα, χωρίς καθόλου να διστάζει. Αλλά και ο Γέροντας τον δεχόταν πρόθυμα και τον στήριζε με συμβουλές και παρηγορητικούς λόγους. Και καθώς τον ξεπροβόδιζε για το κελί του, του παράγγελνε να μη χάνει το θάρρος του, αλλά πάντοτε, όταν αισθάνεται τον πόλεμο, να έρχεται κοντά του και να πολεμά την προσβολή του δαίμονα.

Γιατί τίποτε δεν διώχνει τόσο αποτελεσματικά τον δαίμονα της πορνείας, έλεγε ο Γέροντας, όσο ο έλεγχος της αμαρτίας και η καθαρή εξομολόγηση, με ταπείνωση και πίστη. Αφού λοιπόν κράτησε πολύ αυτή η κατάσταση, ο Θεός, βλέποντας την υπομονή του πολεμούμενου αδελφού και τη μακροθυμία του Γέροντα, έδιωξε πια τον πόλεμο από τον αδελφό.