Ο αββάς Φήλιξ και η σιωπή

Κάποτε ένας αδελφός επισκέφθηκε τον αββά Φήλικα μαζί με μερικούς κοσμικούς. Παρακάλεσε λοιπόν τον αββά να τους πει έναν ψυχωφελή λόγο, όμως ο Γέροντας σιωπούσε. Επειδή όμως ο αδελφός συνέχιζε επίμονα να τον παρακαλεί, είπε τέλος ο αββάς Φήλιξ:

—Θέλετε να ακούσετε λόγο;

—Ναι, αββά, απάντησαν οι επισκέπτες.

—Τώρα πια δεν υπάρχει λόγος, είπε ο αββάς. Γιατί, όταν οι αδελφοί ρωτούσαν τους Γέροντες και εφάρμοζαν όσα τους έλεγαν οι Γέροντες, τότε και ο Θεός έδινε λόγο για την ψυχική ωφέλεια εκείνων που ρωτούσαν. Τώρα όμως, επειδή ρωτούν, αλλά δεν εφαρμόζουν όσα ακούν, αφαίρεσε ο Θεός τη χάρη του λόγου από τους Γέροντες, και δεν βρίσκουν λόγια να μιλήσουν, επειδή δεν υπάρχει εκείνος που θα εργαστεί την αρετή.

Μόλις τα άκουσαν αυτά οι επισκέπτες, αναστέναξαν και είπαν:

—Προσευχήσου για μας, αββά.

Του αγίου Εφραίμ: Μην αρνηθείς τη νουθεσία αγίων ανθρώπων, έστω κι αν είσαι συνετός· γιατί κι αυτό είναι καρπός γνώσεως.