Ο ύπνος μπροστά στα ωφέλιμα λόγια

Ο αββάς Κασσιανός διηγήθηκε την ακόλουθη ιστορία:

Κάποτε ένας Γέροντας μόναζε στην έρημο και παρακάλεσε τον Θεό να του δώσει το εξής χάρισμα: όταν γίνεται πνευματική και ψυχωφελής συζήτηση, ποτέ να μη νυστάζει· όταν όμως κάποιος λέει αργολογίες ή συκοφαντίες, να του έρχεται βαθύς ύπνος, για να μη δοκιμάσει η ακοή του το δηλητήριο από αυτά τα λόγια. Πράγματι, αυτό που ζήτησε, του το έδωσε ο Θεός.

Έλεγε λοιπόν αυτός ο ενάρετος Γέροντας ότι ο διάβολος είναι τεχνίτης της αργολογίας και εχθρός κάθε πνευματικής διδασκαλίας. Επιβεβαίωνε μάλιστα αυτή την άποψή του με το εξής παράδειγμα:

—Μια φορά μιλούσα σε αδελφούς που με επισκέφθηκαν για διάφορα ψυχωφελή πνευματικά ζητήματα. Οι ακροατές μου τόσο πολύ νύσταξαν, ώστε ούτε τα βλέφαρά τους δεν μπορούσαν να κουνήσουν. Όταν είδα αυτή τη βαριά υπνηλία, και θέλοντας να δείξω ότι αυτό ήταν ολοφάνερη ενέργεια του δαίμονα, άρχισα να συζητώ διάφορες αργολογίες. Μόλις οι συνομιλητές μου άκουσαν την αργολογία, ξενύσταξαν αμέσως και χαρούμενοι άρχισαν να με παρακολουθούν.

Τότε αναστέναξα, συνέχισε ο Γέροντας, και είπα στους συνομιλητές μου:
—Αδελφοί μου, όταν συζητούσαμε για ουράνια πράγματα, τα μάτια σας κυριεύονταν από τον ύπνο· όταν όμως ήρθε στη μέση λόγος ανώφελος και μάταιος, όλοι με προθυμία ξενυστάξατε. Σας παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί μου, να καταλάβετε καλά την ενέργεια του πονηρού δαίμονα και να προσέχετε τον εαυτό σας, προφυλασσόμενοι από τον νυσταγμό κάθε φορά που κάνετε ή ακούτε κάτι πνευματικό.