Η Λύπη Που Δεν Μεταφέρεται

Ένας μοναχός, που κατοικούσε σε σκήτη, είχε γιο στο χωριό. Κάποτε λοιπόν ο γιος του συνελήφθη από τις αρχές. Η μητέρα του παιδιού ειδοποίησε γι’ αυτό τον μοναχό και τον παρακάλεσε να γράψει στον άρχοντα για να τον απολύσει.

Μόλις έλαβε αυτή την είδηση, ο μοναχός είπε στον αγγελιαφόρο:
—Αν απολυθεί ο γιος μου, δεν θα φυλακίσουν άλλον στη θέση του;

—Βεβαίως, απάντησε εκείνος.

—Και ποια η ωφέλεια, είπε πάλι ο μοναχός, αν με την απόλυσή του βάλω τη χαρά στην καρδιά της μητέρας του, και πάρω τη λύπη της για να τη μεταφέρω σε άλλη καρδιά;