Ο Πίωρ και ο Ευάγριος

Ένας άνθρωπος που λεγόταν Πίωρ, από την Αίγυπτο, νέος στην ηλικία, αρνήθηκε τον κόσμο και έφυγε από το πατρικό του σπίτι από υπερβολική αγάπη προς τον Θεό. Έδωσε μάλιστα υπόσχεση στον Θεό να μη δει πλέον κανέναν από τους συγγενείς και τους φίλους του.

Μετά από πενήντα χρόνια λοιπόν, η αδελφή του, όταν πια γέρασε, έμαθε από κάποιον ότι ο αδελφός της ζει, και την κατέλαβε πολύ δυνατή επιθυμία να τον δει. Επειδή όμως δεν μπορούσε να πάει στη βαθιά έρημο, παρακάλεσε θερμά τον επίσκοπο της περιοχής να γράψει στους αγίους της ερήμου να τον στείλουν στην πόλη, για να τον δει.

Αφού λοιπόν τον πίεσαν πολύ, υπάκουσε στους πατέρες και, παίρνοντας μαζί του ως συνοδό έναν ασκητή, αναχώρησε για την πόλη. Μόλις έφτασε στο σπίτι, ειδοποίησε: «Έφτασε ο αδελφός σου ο Πίωρ». Όταν κατάλαβε ότι η αδελφή του έβγαινε να τον συναντήσει, έκλεισε τα μάτια του και της φώναξε:
—Αδελφή μου, εγώ είμαι ο Πίωρ, ο αδελφός σου· εγώ είμαι. Δες με και κοίταξέ με όσο θέλεις.

Εκείνη, αφού βεβαιώθηκε ότι πράγματι ήταν ο αδελφός της, δόξασε τον Θεό. Και παρόλο που χρησιμοποίησε κάθε τρόπο, δεν κατόρθωσε να τον πείσει να μπει μέσα στο σπίτι· αλλά, αφού της έδωσε την ευχή του από το κατώφλι, αναχώρησε πάλι για την έρημο.

Ήρθε κάποτε η είδηση στον μακάριο Ευάγριο τον διάκονο ότι πέθανε ο πατέρας του. Εκείνος τότε απάντησε στον αγγελιαφόρο:
—Πάψε να βλασφημείς, γιατί ο δικός μου πατέρας είναι αθάνατος.