Το Έργο της Ξενιτείας

Ένας αδελφός ρώτησε έναν Γέροντα:
—Πάτερ, ποιο είναι το έργο της ξενιτείας;

Ο Γέροντας, για απάντηση, του διηγήθηκε το εξής:
—Γνωρίζω έναν αδελφό που περιπλανιόταν σαν ξένος. Αυτός λοιπόν βρέθηκε κάποτε στην εκκλησία και, επειδή κατά σύμπτωση παρατέθηκε γεύμα, κάθισε να φάει μαζί με τους αδελφούς στην τράπεζα. Μόλις τον είδαν μερικοί αδελφοί, είπαν: «Ποιος τον κράτησε αυτόν για να φάει;» Και, γυρίζοντας προς αυτόν, του είπαν: «Σήκω, πήγαινε έξω».

Αμέσως ο ξένος σηκώθηκε από τη θέση του και βγήκε από την τράπεζα. Μερικοί όμως άλλοι από τους αδελφούς λυπήθηκαν για την περιφρόνηση που έδειξαν στον ξένο και τον κάλεσαν πάλι στην τράπεζα. Αφού κάθισε, τον ρώτησαν:
—Τι αισθάνθηκες άραγε όταν σε έδιωξαν περιφρονητικά και ύστερα σε έφεραν πάλι στην τράπεζα;

Ο ξένος απάντησε με ηρεμία:
—Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα ότι είμαι σαν ένας σκύλος, που όταν τον διώξουν φεύγει, και όταν τον καλέσουν πάλι επιστρέφει.