Η συνείδηση πριν από κάθε έργο

Ένας γέροντας έλεγε ότι σε κάθε έργο που πρόκειται να κάνει ο άνθρωπος πρέπει να λέει στον εαυτό του: «Αν αυτή τη στιγμή με επισκεφθεί ο Θεός, τι θα γίνει;» Πρόσεξε τι θα σου απαντήσει ο λογισμός σου. Αν σε κατακρίνει για αυτό που σκέφτεσαι να κάνεις, απόρριψέ το αμέσως και ανάλαβε να κάνεις κάτι άλλο, ώστε να μπορέσεις να το ολοκληρώσεις με θάρρος.

Γιατί ο εργάτης του καλού και της αρετής πρέπει κάθε στιγμή να είναι έτοιμος να πορευθεί στον δρόμο της αιωνιότητας, είτε κάθεται στο κελί του και κάνει το εργόχειρό του, είτε βαδίζει στον δρόμο. Γι’ αυτό κι εσύ, είτε εργάζεσαι είτε περπατάς είτε τρως, να λες πάντοτε στον εαυτό σου: «Αν τώρα μας καλέσει, ψυχή μου, ο Θεός, τι θα γίνει;»

Πρόσεξε τι θα σου απαντήσει η συνείδησή σου και κάνε γρήγορα αυτό που θα σου υποδείξει. Και αν θέλεις πάλι να μάθεις αν έγινε έλεος σε σένα, ρώτησε πάλι τη συνείδησή σου και μη σταματήσεις να τη ρωτάς, ώσπου η καρδιά σου να δεχθεί την πληροφορία της χάρης και η συνείδησή σου να σου πει: «Πιστεύουμε στους οικτιρμούς του Θεού ότι οπωσδήποτε θα μας ελεήσει».

Πρόσεχε όμως τις κινήσεις της καρδιάς σου, μήπως η συνείδησή σου σου λέει αυτόν τον λόγο με κάποιον δισταγμό. Αν υπάρχει έστω και μία τρίχα δυσπιστίας ότι έγινες άξιος της ευσπλαχνίας του Θεού, τότε ασφαλώς το έλεος του Θεού βρίσκεται πολύ μακριά από σένα.