Η αρχή της μετάνοιας

Ένας αδελφός έπεσε σε πειρασμό, δηλαδή σε αμαρτία, και δοκίμασε τόσο μεγάλη θλίψη, ώστε εγκατέλειψε και τον κανόνα του μοναχού. Και ενώ ήθελε να κάνει αρχή και να μετανοήσει, εμποδιζόταν από τη λύπη και έλεγε στον εαυτό του: «Πώς θα μπορέσω να ξαναβρώ τον εαυτό μου όπως ήμουν κάποτε;» Αμελώντας και διστάζοντας, δεν είχε τη δύναμη να αρχίσει το μοναχικό του έργο.

Επισκέφθηκε λοιπόν έναν Γέροντα και εξομολογήθηκε σε αυτόν όσα του συνέβαιναν. Ο Γέροντας, αφού άκουσε με προσοχή τα ζητήματα που τον στενοχωρούσαν, αντί για απάντηση του διηγήθηκε το παρακάτω παράδειγμα, με μορφή διδακτικής παραβολής:

Ένας άνθρωπος, άρχισε να λέει, είχε ένα χωράφι. Από την αμέλειά του λοιπόν το χωράφι αυτό χέρσωσε και γέμισε άγρια χόρτα και αγκάθια. Ύστερα από καιρό ο άνθρωπος αυτός σκέφτηκε να περιποιηθεί το χωράφι του και να το καλλιεργήσει. Διέταξε λοιπόν τον γιο του να πάει να καθαρίσει το χωράφι.

Πράγματι, πήγε ο γιος να καθαρίσει το χωράφι. Μόλις όμως το είδε γεμάτο αγκάθια, απογοητεύτηκε και είπε μέσα του: «Πότε θα μπορέσω να τα ξεριζώσω όλα αυτά και να το καθαρίσω;» Ξάπλωσε λοιπόν και αποκοιμήθηκε. Αφού ξύπνησε λίγο και κοίταξε πάλι το πλήθος των αγκαθιών, βάρυνε και έμεινε ξαπλωμένος στη γη. Άλλοτε κοιμόταν και άλλοτε γύριζε από τη μία πλευρά στην άλλη, όπως η θύρα γυρίζει στον στρόφιγγά της, σύμφωνα με την παροιμία: «Όπως η θύρα στρέφεται στον στρόφιγγά της, έτσι και ο οκνηρός στο κρεβάτι του. Ο οκνηρός έκρυψε το χέρι του στον κόρφο του και δεν θα μπορέσει να το φέρει στο στόμα» (Παροιμ. 26, 14-16). Έτσι πέρασε αρκετές ημέρες χωρίς εργασία και με αμέλεια.

Στο μεταξύ έρχεται και ο πατέρας του, για να δει τι έκανε στο χωράφι. Καθώς λοιπόν τον βρήκε άπραγο και αναποφάσιστο, του λέει:
—Γιατί, παιδί μου, δεν έκανες τίποτε ως τώρα;

Το παιδί απάντησε:
—Πατέρα μου, καθώς ερχόμουν να εργαστώ και έβλεπα αυτό το πλήθος από τα αγριόχορτα και τα αγκάθια, έχανα την όρεξή μου για εργασία και από τη στενοχώρια μου ξάπλωνα και κοιμόμουν. Γι’ αυτό δεν έκανα τίποτε μέχρι σήμερα.

—Παιδί μου, μη στενοχωριέσαι, απάντησε ο πατέρας. Να ξεχερσώνεις κάθε μέρα έκταση ίση με το πλάτος του στρώματός σου. Έτσι θα προχωρήσει η εργασία σου και δεν θα σε καταπνίξει η αμέλεια.

Πράγματι, ο γιος εφάρμοσε τη συμβουλή του πατέρα και μέσα σε λίγο χρόνο καθαρίστηκε το χωράφι από τα αγκάθια και τα αγριόχορτα.

—Έτσι κι εσύ, αδελφέ μου, κάνε λίγη λίγη την εργασία σου και δεν θα κινδυνεύσεις από την αμέλεια. Ο Θεός θα σε αποκαταστήσει πάλι, με τη χάρη Του, στην παλιά σου τάξη.

Ο μοναχός άκουσε με προσοχή αυτές τις συστάσεις, κάθισε με υπομονή και εφάρμοσε τις υποδείξεις του Γέροντα. Πράγματι, με τη χάρη του Θεού βρήκε την ανάπαυση που ζητούσε.