Σε μια εποχή σκληρού διωγμού δώδεκα νεαρές κόρες πρόβαλαν μπροστά στους διώκτες με γενναιότητα ωρίμων ομολογητών. Η Εκκλησία τις τιμά μαζί ως ένα στεφανωμένο σώμα μαρτύρων, ενωμένες στην παρθενία και στη μαρτυρική τους πορεία. Ο Συναξαριστής τις παρομοιάζει με ωρολογιακή πλάκα μέσα σε μια μεγάλη επιβλητική στοά της αρχαίας αγοράς. Οι δώδεκα νέες παρθένες προεικόνιζαν για τους πιστούς τις δώδεκα ώρες της πνευματικής εγρήγορσης μέσα στην ημέρα. Έτσι μέσα στην ίδια στοά κρεμάστηκαν δημόσια από τους δημίους και αφέθηκαν εκεί για να εξαντληθούν θανάσιμα.

Οι διώκτες θέλησαν με αυτή τη φρικτή θέα να καμφθούν οι άλλες χριστιανές κοπέλες που τις παρακολουθούσαν. Η εικόνα των δώδεκα κορμιών μέσα στη στοά έγινε όμως αντίθετο σύμβολο, ένα κήρυγμα παρθενίας και αληθινής πίστεως. Καμιά τους δεν δέχθηκε να αρνηθεί τον Χριστό για να σώσει την επίγεια και πρόσκαιρη νεανική της ζωή. Οι κόρες προτίμησαν την οδυνηρή κρέμαση από κάθε ψεύτικη συμμόρφωση στις απαιτήσεις των ειδωλολατρικών αρχών της εποχής τους. Η αγνότητά τους και η σταθερή ομολογία τους νίκησαν τον ίδιο τον σωματικό πόνο και τον τρομερό φόβο του θανάτου.

Έτσι παρέδωσαν ομοθυμαδόν τις παρθένες ψυχές τους στον αληθινό Νυμφίο των αγγέλων και των ουρανίων δυνάμεων. Με τις πρεσβείες αυτής της δωδεκάδας των αγνών μαρτύρων, Κύριε, στερέωσε τη χριστιανική νεολαία σε αγνότητα, σε ομολογία και σε αληθινή ευγενική γενναιότητα, αμήν.