Σε μια εποχή σκληρών διωγμών, όταν η ομολογία του Χριστού πληρωνόταν με αίμα και βασανιστήρια, δύο νέοι σύζυγοι ύψωσαν το ζευγάρι τους σε εικόνα μαρτυρικής αγάπης για όλη την Εκκλησία. Ο Σέλευκος και η Στρατονίκη ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου σε νεαρή ηλικία, μοιραζόμενοι την ίδια πίστη, την ίδια ελπίδα και τον ίδιο φωτεινό προσανατολισμό προς τον ουρανό. Από την πρώτη στιγμή φάνηκε καθαρά ότι δεν ήταν απλώς δύο χωριστά πρόσωπα, αλλά μία ψυχή και μία καρδιά, ενωμένοι στο ίδιο φρόνημα και στον ίδιο πόθο.

Όλη η συμβίωσή τους κινούνταν φυσικά μέσα στην αρετή της πίστεως και της προσευχής, στο γνήσιο χριστιανικό ζευγάρι που παρουσιάζει με τόση τελειότητα ο απόστολος Παύλος στην προς Εφεσίους επιστολή. Όταν όμως κλήθηκαν να διαλέξουν ανάμεσα στη ζωή τους και στην πίστη τους, οι δυο τους δεν δίστασαν ούτε στιγμή, ξέροντας πως κάθε υποχώρηση θα έσπαζε αυτή την ενότητα. Για να μείνουν αληθινά ενωμένοι μέσα στον Χριστό, έπρεπε να δεχτούν τον θάνατο για το Ευαγγέλιο, ως κοινό βάρος και ως κοινό στεφάνι μαρτυρίου.

Έτσι έπεσαν ιερά σφάγια, μάρτυρες της αληθινής αγάπης που νικά κάθε φόβο, ποτίζοντας τη γη με το αίμα τους και αφήνοντας στην Εκκλησία αιώνιο υπόδειγμα συζυγικής πιστότητας. Ανέτειλαν περίλαμπροι την ημέρα της ανάστασης και στέκουν πλέον στον θρόνο του Νυμφίου Χριστού ως αχώριστο ζεύγος ενδόξων μαρτύρων. Με τις πρεσβείες τους, Κύριε, στερέωσε κάθε χριστιανικό σπίτι σε αληθινή πίστη, σε αμοιβαία αγάπη και σε ομολογία μέχρι τέλους, αμήν.