Τέσσερις απόστολοι από τον ευλογημένο κύκλο των Εβδομήκοντα μαθητών του Κυρίου εορτάζονται από κοινού στις τριάντα Οκτωβρίου, ως φωτεινοί κήρυκες του Ευαγγελίου. Ο Άγιος Τέρτιος έλαβε από τον απόστολο Παύλο την τιμητική διακονία να γράψει την Προς Ρωμαίους επιστολή του, καθώς ο ίδιος μαρτυρεί στο τελευταίο κεφάλαιο εκείνου του κειμένου. Με τα λόγια «ασπάζομαι υμάς εν Κυρίω και εγώ Τέρτιος ο γράψας την επιστολήν» αφήνει εσαεί τη σφραγίδα του στην αποστολική παράδοση.

Αναδείχτηκε δεύτερος επίσκοπος της πόλεως Ικονίου μετά τον Σωσίπατρο και προσέλκυσε με το κήρυγμα πολλούς ειδωλολάτρες στην πίστη του Χριστού. Τελείωσε τη ζωή του με μαρτυρικό θάνατο, αφού ομολόγησε με παρρησία το όνομα του Κυρίου ενώπιον των διωκτών της Εκκλησίας. Ο Άγιος Μάρκος, που λεγόταν επίσης Ιωάννης, ήταν ανεψιός του αποστόλου Βαρνάβα, όπως αναφέρει ο Παύλος στην Προς Κολασσαείς επιστολή. Στο σπίτι της μητέρας του Μαρίας στην Ιερουσαλήμ έβρισκαν προστασία οι διωκόμενοι μαθητές μετά την Ανάληψη του Κυρίου.

Έγινε επίσκοπος Απολλωνιάδος και διέλυσε με το φλογερό κήρυγμά του τη λατρεία των ειδώλων στους εκεί κατοίκους. Έτσι ο Μάρκος αγωνίστηκε αδιάκοπα με ζήλο και αγάπη ως πιστός συνεργάτης των κορυφαίων Αποστόλων Παύλου και Βαρνάβα στο μέγα έργο της Εκκλησίας. Παρέδωσε ευλαβικά την ψυχή του στον Κύριο, αφού ποίμανε το ποίμνιο της Απολλωνιάδος με αγάπη πατρική. Ο Άγιος Ιούστος, που λεγόταν και Ιησούς ή Βαρσαβάς, υπήρξε γιος του Ιωσήφ του μνηστήρος της Παναγίας μας.

Μετά την ανάληψη του Κυρίου επιλέχθηκε μαζί με τον Ματθία ως υποψήφιος, για να αντικαταστήσει τον προδότη Ιούδα στη χορεία των δώδεκα. Όταν ο κλήρος έπεσε στον Ματθία, ο Ιούστος συνέχισε το ευαγγελικό έργο ως ένας από τους εβδομήκοντα μαθητές. Έγινε επίσκοπος της Ελευθερουπόλεως, και με τα λόγια και τα θαύματά του οδήγησε στην αλήθεια του Ευαγγελίου τους εκεί ειδωλολάτρες. Τελείωσε τη ζωή του με μαρτυρικό θάνατο, ενώ κήρυττε ακούραστα τον αναστάντα Χριστό στους ανθρώπους της επισκοπής του.

Ο Άγιος Αρτεμάς αναδείχτηκε επίσκοπος της πόλεως Λύστρων της Λυκίας, και μνημονεύεται από τον απόστολο Παύλο στην επιστολή προς τον Τίτο. Εκεί ο Παύλος γράφει «όταν πέμψω Αρτεμάν προς σε ή Τυχικόν, σπούδασον ελθείν προς με εις Νικόπολιν». Ως δόκιμος και πιστός υπηρέτης του Χριστού, ο Αρτεμάς διέλυσε στα Λύστρα την πλάνη των δαιμόνων και αναπτέρωσε τα πιστά τέκνα της Εκκλησίας. Φύλαξε ακέραιο και αμόλυντο τον νου στον Κύριο και κοιμήθηκε ειρηνικά, μετέχοντας στην ουράνια δόξα των ιερών αποστόλων. Δόξα τω Θεώ, τω αναδείξαντι Τέρτιον, Μάρκον, Ιούστον και Αρτεμάν συνεργάτας πιστούς του αποστόλου Παύλου εις τους αιώνας, αμήν.