Από τα δασωμένα νησιά της Βρετανίας ξεκίνησε ένα τάγμα γυναικών για να μεταφέρει το φως της πίστης στα πιο σκληρά γερμανικά φύλα της ηπείρου. Η οσία Λαϊόβα ανήκε στις πρωτοπόρες ψυχές που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους και ακολούθησαν την κλήση της ιεραποστολής. Ήταν συγγενής του μεγάλου ιεραποστόλου Αγίου Βονιφατίου, που η μνήμη του τιμάται την πέμπτη Ιουνίου κάθε χρόνου από την Εκκλησία. Η συγγένεια αυτή έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα αποστολική της πορεία προς τη μακρινή και ξένη Γερμανία.

Ο Άγιος Βονιφάτιος εργαζόταν ήδη χρόνια στην ευαγγελοποίηση των γερμανικών λαών και χρειαζόταν επιπλέον βοηθούς πιστούς και δοκιμασμένους. Ζήτησε λοιπόν επίμονα συνεργάτες από τα μοναστήρια της πατρίδας του, ώστε να ενισχυθεί το ιεραποστολικό έργο στην ξένη χώρα. Στη μονή του Βίνμπουρν στη νότια Αγγλία ζούσε εκείνη την εποχή ηγουμένη με αγία ζωή, η πριγκίπισσα Τέλτα. Η πριγκίπισσα Τέλτα δέχτηκε το αίτημα με ιεραποστολική προθυμία και ετοίμασε ομάδα μοναχών από τη μονή της.

Επέλεξε τριάντα γενναίες Βρετανίδες αδελφές για το επικίνδυνο αυτό ταξίδι, ανάμεσα στις οποίες βρισκόταν και η οσία Λαϊόβα. Όλες οι αδελφές παρουσίαζαν εμπειρία ασκητικής ζωής, φλογερό ζήλο αποστολικό και βαθιά αδιαπραγμάτευτη αγάπη προς τον Σωτήρα Χριστό. Η Λαϊόβα ξεχώριζε μεταξύ τους για την πραότητά της και την υπακοή της στην πνευματική καθοδήγηση. Το ταξίδι από τη Βρετανία προς τη Γερμανία απαιτούσε γενναία απόφαση και ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στη θεία πρόνοια.

Έπρεπε να αφήσουν πίσω τους τη γνώριμη γλώσσα, τους συγγενείς, τα ασφαλή μοναστηριακά τους κελλιά και τις συνήθειες της πατρίδας. Έφτασαν τελικά στις γερμανικές περιοχές, όπου ο Άγιος Βονιφάτιος είχε ήδη ιδρύσει μοναστήρια, εκκλησίες και ιεραποστολικούς σταθμούς. Η οσία Λαϊόβα ανέλαβε εκεί ζωντανό και δύσκολο πνευματικό έργο, που απαιτούσε σύνεση, υπομονή και πνευματική σταθερότητα. Δίδαξε στις ντόπιες γυναίκες τη χριστιανική πίστη, τη μοναχική πειθαρχία, τη μυστηριακή ζωή και τη φιλάνθρωπη διακονία.

Η ίδια έγινε φωτεινό παράδειγμα ασκητικής αρετής και ιεραποστολικής αυταπάρνησης για τις νέες χριστιανές αδελφές των γερμανικών εδαφών. Η καθημερινή ζωή της σφραγίστηκε από αδιάλειπτη προσευχή, αυστηρή νηστεία, βαθιά ταπείνωση καρδίας και αδιάκοπη πνευματική επαγρύπνηση. Η ευγένεια της ψυχής της και η σοφία των λόγων της τραβούσαν πολλές ψυχές κοντά στον Σωτήρα Χριστό. Έγινε με τον καιρό σεβαστή πνευματική μητέρα ολόκληρων κοινοτήτων και σύμβουλος για τα ιεραποστολικά ζητήματα της εποχής.

Συνεργάστηκε στενά με τον Άγιο Βονιφάτιο μέχρι το τέλος της δικής του μαρτυρικής ιεραποστολικής πορείας στα γερμανικά εδάφη. Παρέμεινε όμως πάντοτε ταπεινή και αφανής υπηρέτρια του Κυρίου, χωρίς να αναζητήσει ποτέ προσωπική δόξα από ανθρώπους. Κοιμήθηκε ειρηνικά το έτος επτακόσια ογδόντα δύο και παρέδωσε την αγία της ψυχή στα χέρια του Νυμφίου της. Πρεσβείαις της οσίας Λαϊόβας, της Βρετανίδας ιεραποστόλου και διδασκάλου των γερμανικών φύλων, Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.