Στους ευλογημένους τόπους της βόρειας Ρωσίας, εκεί όπου το ορθόδοξο πνεύμα είχε ανθίσει με μοναστικούς αγώνες και ασκητικές μορφές, αναδείχθηκε ο Άγιος Αντώνιος ως φωτεινός ποιμένας του λαού του Θεού. Γεννήθηκε στην ευρύχωρη ρωσική γη γύρω στο έτος χίλια πεντακόσια είκοσι έξι από γονείς ευσεβείς, που τον ανέθρεψαν μέσα στην παράδοση της Εκκλησίας. Από τα παιδικά του χρόνια έδειξε ζωηρή κλίση προς τα θεία και αναζητούσε με πόθο την κοινωνία με τον Χριστό.

Όταν μεγάλωσε, ασπάστηκε με όλη του την ψυχή τη μοναχική πολιτεία και έγινε ηγούμενος σε μία από τις φημισμένες μονές της εποχής. Έζησε με αυστηρή νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και υπακοή στους πνευματικούς του πατέρες, υφαίνοντας τον βίο του ως θυσία προς τον Κύριο. Η αρετή του και η σύνεσή του στην ποιμαντική διακονία τον έκαναν περιζήτητο στους κύκλους της εκκλησιαστικής διοίκησης. Έτσι αναδείχθηκε επίσκοπος της φημισμένης πόλεως Βολογκντά, για να ποιμάνει με στοργή και δικαιοσύνη τη θεόλεκτη επαρχία.

Στη θέση αυτή ανέπτυξε πλούσιο ιεραποστολικό έργο, στήριξε τη μοναχική ζωή και ευλόγησε την ίδρυση νέων ευαγών μοναστηριών. Συνδέθηκε πνευματικά με σπουδαίους ασκητές της εποχής του και έγινε γνωστός για τη βαθιά ταπείνωση και την πατρική αγάπη του προς το ποίμνιο. Κοιμήθηκε οσίως εν ειρήνη το έτος χίλια πεντακόσια ογδόντα οκτώ, αφήνοντας μνήμη ευλογημένη στους πιστούς της Βολογκντά. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Αντωνίου Επισκόπου Βολογκντά, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.