Μέσα στις σκληρές δοκιμασίες της Ορθοδοξίας κάτω από τον τουρκικό ζυγό, ο Χριστός ανέδειξε δύο νέους και μορφωμένους νεομάρτυρες της Αιγύπτου. Πρόκειται για τους αγίους Γαβριήλ και Κυρμιδώλη, οι οποίοι μαρτύρησαν για την ομολογία του Χριστού στις δεκαοκτώ Οκτωβρίου του έτους χίλια πεντακόσια είκοσι δύο. Το συναξάριο σε στίχους τους τιμά λέγοντας ότι ο Κυρμιδώλης και ο Γαβριήλ άθλησαν μαζί και στεφανώθηκαν μαζί. Και οι δύο νέοι κατάγονταν από ευσεβείς ορθοδόξους γονείς της Αιγύπτου και είχαν λάβει αξιόλογη μόρφωση από τα πρώτα τους χρόνια στα γράμματα.

Ζούσαν στη χώρα του Νείλου σε εποχή που η μικρή ορθόδοξη χριστιανική κοινότητα δοκιμαζόταν συνεχώς από τον μουσουλμανικό φανατισμό των κατακτητών. Στην ηλικία των είκοσι πέντε ετών οι δύο φίλοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με μια ψευδή και απολύτως κακόβουλη κατηγορία εναντίον τους. Συγκεκριμένα, κάποιοι μουσουλμάνοι τους συκοφάντησαν στον τοπικό Εμίρη της Αιγύπτου Χάερ Μεκ, με σκοπό την παντελή καταστροφή τους. Τους κατηγόρησαν ότι έριχναν απορρίμματα και ακαθαρσίες μέσα σε τουρκικό τέμενος της πόλεως, εντελώς χωρίς καμία απόδειξη της κατηγορίας.

Οι δύο νέοι οδηγήθηκαν τότε δεμένοι στο Διοικητήριο, όπου τους ζητήθηκε να δεχθούν δημόσια τον Ισλαμισμό για να γλιτώσουν τα βασανιστήρια. Οι ομολογητές κατάλαβαν αμέσως ότι ο διωγμός είχε ως μοναδικό σκοπό την απομάκρυνσή τους από την ορθόδοξη πίστη του Χριστού. Έλαβαν τη γενναία απόφαση να μαρτυρήσουν, στηριζόμενοι στη χάρη του Κυρίου και στις προσευχές της οικογενείας τους. Οι άγιοι αρνήθηκαν με σταθερότητα τις προτάσεις των διωκτών και ομολόγησαν με παρρησία τον Κύριο Ιησού Χριστό μπροστά στους εξουσιαστές.

Έτσι παραδόθηκαν στον κριτή της πόλεως, ο οποίος τους πίεσε σκληρότερα με κολακείες, με υποσχέσεις και με τις πρώτες απειλές βασανισμού. Παρά τις υποσχέσεις για τιμές, αξιώματα και κάθε υλική απόλαυση, οι δύο νεαροί ομολογητές έμειναν εντελώς ακλόνητοι στην ορθόδοξη πίστη τους. Υπέφεραν στη συνέχεια φρικτά βασανιστήρια χωρίς να καμφθούν ούτε στιγμή, δείχνοντας θαυμαστή ανδρεία και πνευματική ωριμότητα ασύλληπτη για την ηλικία τους. Ο νεαρός μάρτυρας Κυρμιδώλης θανατώθηκε με μαχαίρια και πέτρες, παραδίδοντας με αυτόν τον τρόπο τη νεανική του ψυχή στον Κύριο.

Ο μάρτυρας Γαβριήλ τελειώθηκε με αποκεφαλισμό, λαμβάνοντας ομοίως τον αμάραντο στέφανο της δόξας από τον αγωνοθέτη Χριστό. Έτσι, σε ηλικία μόλις είκοσι πέντε ετών, οι δύο φίλοι αξιώθηκαν ταυτόχρονα του μαρτυρικού στεφάνου της Εκκλησίας. Τα ιερά τους λείψανα οι Τούρκοι τα έβαλαν στη φωτιά δύο φορές, με σκοπό να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της ιερής παρουσίας τους. Παρά την πλήρη αποτέφρωση και τη σκόρπιση των ιερών οστών, διασώθηκε ως πολύτιμη ευλογία τμήμα της κάρας του αγίου Γαβριήλ.

Η ακολουθία προς τιμήν των δύο νεομαρτύρων διασώζεται στον κώδικα τριακόσια εβδομήντα εννέα της Πατριαρχικής βιβλιοθήκης του Καΐρου. Με τις άγιες ευχές των δύο νεομαρτύρων ο Κύριος ας στηρίζει εμάς σε κάθε ώρα αληθινής ορθοδόξου ομολογίας, αμήν.