Στους χρόνους της βασιλείας του Πέρση μονάρχη Ισδιγέρδη αναδείχθηκε ο γενναίος μάρτυρας Βενιαμίν, διάκονος της Εκκλησίας. Με ζηλωτό φρόνημα και ακούραστη ευαγγελική προθυμία οδήγησε πλήθος ειδωλολατρών Περσών από το σκοτάδι της πλάνης στο φως του Χριστού. Οι εξαγριωμένοι Πέρσες ιερείς τον συκοφάντησαν σκληρά στον βασιλέα και τον παρέδωσαν στα χέρια των δημίων του παλατιού. Ο άγιος συνελήφθη βίαια, υπέμεινε φοβερές μαστιγώσεις και ρίχτηκε σε σκοτεινή φυλακή, όπου παρέμεινε δύο ολόκληρα έτη.

Κάποιος επιφανής Έλληνας πρέσβης, σταλμένος τότε στην αυλή του Πέρση βασιλέα, πληροφορήθηκε τη φοβερή του δοκιμασία. Παρακάλεσε επίμονα τον βασιλέα να τον απελευθερώσει, και εκείνος δέχθηκε υπό τον όρο ο Βενιαμίν να σταματήσει τον προσηλυτισμό. Ο πρέσβης έδωσε εξ ονόματος του αγίου τη ζητούμενη υπόσχεση, αγνοώντας όμως την αδιάλλακτη πίστη του διακόνου. Όταν ο Βενιαμίν έμαθε για αυτή τη συμφωνία, ξεκάθαρα δήλωσε ότι δεν μπορεί να αρνηθεί το φως του βαπτίσματος.

Πρόσθεσε με παρρησία ότι μεγάλη καταδίκη περιμένει όποιον κρύβει το θείο τάλαντο ή σιωπά εσκεμμένα την ευαγγελική διδαχή. Ακούγοντας ο βασιλέας αυτά τα γενναία λόγια, εξοργίστηκε σφοδρά και διέταξε νέα και απάνθρωπα βασανιστήρια εναντίον του. Ακόνισαν είκοσι σιδερένιες ακίδες και τις κάρφωσαν αλύπητα κάτω από τα νύχια των χεριών και των ποδιών του. Καθώς ο μάρτυρας υπέμενε τη φρικτή οδύνη σαν ουράνια χαρά, ο βασιλέας πρόσθεσε ακόμη πιο φοβερές κακώσεις.

Τελικά διέταξε να τον διαπεράσουν ζωντανό με χονδρό και ροζιασμένο πάσσαλο, και έτσι ο γενναίος αθλητής παρέδωσε το πνεύμα. Πρεσβείαις του αγίου μάρτυρος Βενιαμίν του Διακόνου ελέησον ημάς ο Θεός και αξίωσε ημάς της Βασιλείας σου, αμήν.