Πάνω στο Άγιο Όρος ακτινοβολεί από αιώνες η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Πορταΐτισσας, σεμνό καύχημα της μονής Ιβήρων. Πολλά θαύματα και πλήθος ευεργεσιών της Θεοτόκου σκορπίζονται γύρω από τη σεβάσμια αυτή ιερή εικόνα, και με τη βοήθεια ευλαβών προσκυνητών η φήμη της απλώθηκε σε ολόκληρη τη μακρινή Ρωσία. Ο μετέπειτα πατριάρχης Νίκων, που τότε ήταν ηγούμενος της σπουδαίας μονής Νοβοσπάσκι στη Μόσχα, ζήτησε ένα πιστό αντίγραφο. Απευθύνθηκε στον ηγούμενο Παχώμιο της μονής Ιβήρων, ο οποίος βρισκόταν τότε στη Μόσχα και συγκέντρωνε ελεημοσύνες υπέρ των αθωνικών αδελφοτήτων.

Ο σεβάσμιος ηγούμενος δέχθηκε με ευχαρίστηση το ευγενικό αίτημα και έδωσε εντολή να φιλοτεχνηθεί άμεσα το πολυπόθητο αντίγραφο. Ο αγιορείτης μοναχός Ιάμβλιχος ανέλαβε αυτό το ευλογημένο έργο με νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή και πλήρη πνευματική προετοιμασία της ψυχής. Ζωγράφισε με ευλάβεια και τέχνη την ακριβή και πιστή απεικόνιση της θαυματουργής εικόνας των Ιβήρων του Αγίου Όρους. Μετά την ολοκλήρωση της φιλοτέχνησης, παρήλθε ένας ακόμη χρόνος μέχρι η ιερή εικόνα να φύγει από το Όρος.

Η μεταφορά πραγματοποιήθηκε με ασφάλεια και συνοδεία αθωνιτών μοναχών, που φύλαξαν την εικόνα κατά τον μακρύ της δρόμο. Την δέκατη τρίτη ημέρα του μηνός Οκτωβρίου του χιλιοστού εξακοσιοστού τεσσαρακοστού ογδόου έτους έφτασε επιτέλους στη Μόσχα. Πλήθος ευσεβών πιστών την υποδέχθηκε με εξαιρετική επισημότητα, με ψαλμωδίες, λαμπάδες, ύμνους και βαθιά ψυχική κατάνυξη. Ο Κύριος δόξασε και αυτή την εικόνα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας με πολλά θαύματα και τιμάται και κατά τη δωδέκατη Φεβρουαρίου. Πρεσβείαις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου της Πορταΐτισσας ελέησον ημάς ο Θεός και αξίωσε ημάς της Βασιλείας σου, αμήν.