Στους μεγάλους ασκητές της ρωσικής μοναστικής παραδόσεως ξεχωρίζει ο Άγιος Μακάριος της Γκλουσέτσα, μαθητής σπουδαίων γερόντων από την παιδική του ηλικία. Είχε γεννηθεί στο Ροστόβ της Ρωσίας και ζούσε στον κόσμο με το βαπτιστικό του όνομα Ματθαίος, πριν αφιερωθεί στον Κύριο. Σε ηλικία δώδεκα μόλις ετών οι γονείς του τον παρέδωσαν στον Άγιο Διονύσιο της Γκλουσέτσα για να ανατραφεί κατά Θεόν. Μεγάλωσε υπό την προσωπική καθοδήγηση του μεγάλου εκείνου γέροντος, μέσα στην αυστηρή πειθαρχία και τον πνευματικό αγώνα του κοινοβίου.

Ξεχώριζε ανάμεσα στους νέους μοναχούς για μια σπάνια καθαρότητα ψυχής, που τον στόλιζε από τα πρώτα του βήματα στην ασκητική ζωή. Η αγνότητα της καρδιάς του και η αδιάλειπτη υπακοή του στον γέροντα τον ανέδειξαν αγωγιάτη της θείας χάριτος στην αδελφότητα. Έγινε ιερομόναχος και υπηρέτησε ταπεινά τις λειτουργικές ανάγκες της μονής, προοδεύοντας σταθερά στις ασκητικές αρετές και στην ιερατική διακονία. Όταν κοιμήθηκε ο Άγιος Αμφιλόχιος, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Διονύσιο στην ηγουμενία, η αδελφότητα στράφηκε προς αυτόν για την συνέχιση του έργου.

Οι μοναχοί τον εξέλεξαν ομόφωνα ηγούμενο της μονής της Γκλουσέτσα, αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του τον γνήσιο φορέα της πνευματικής παρακαταθήκης του Διονυσίου. Ο Άγιος Μακάριος ποίμανε την αδελφότητα με την ίδια πραότητα και πνευματική σύνεση που είχε διδαχθεί από τους μεγάλους γέροντές του. Κοιμήθηκε εν Κυρίω στις δεκατρείς Μαΐου, σε χρόνο που δεν τοποθετείται πριν από το έτος χίλια τετρακόσια εξήντα δύο. Ταις πρεσβείαις του Αγίου Μακαρίου του Ηγουμένου της Γκλουσέτσα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.