Στις ησυχαστικές ερήμους της Παλαιστίνης, ανάμεσα στα ασκητικά κελλιά των μεγάλων αββάδων, έλαμψε με το παράδειγμά του ένας ταπεινός μοναχός με σπάνια πραότητα και υπομονή. Ο Όσιος Κυριακός καλλιεργούσε στην καρδιά του την υπομονή και την πραότητα, σύμφωνα με την παραίνεση του Αποστόλου Παύλου προς τον Τιμόθεο. Για αυτόν τον λόγο πέτυχε στην ασκητική του ζωή και έφτασε στα μέτρα της θείας τελειώσεως. Γεννήθηκε στην αρχαία πόλη της Κορίνθου κατά τον πέμπτο αιώνα από γονείς ευσεβείς, τον Ιερέα Ιωάννη και την ευλαβή Ευδοξία, ενώ είχε αδελφό τον σεβαστό Αρχιεπίσκοπο Κορίνθου Πέτρο.

Σε νεαρή ηλικία πήγε στα ιερά Ιεροσόλυμα και από εκεί στη φημισμένη Λαύρα του Μεγάλου Ευθυμίου. Εκεί ο Μέγας Ευθύμιος τον έκανε μοναχό και τον έστειλε στον περίφημο ασκητή Γεράσιμο για περαιτέρω μαθητεία. Όταν εκοιμήθη ο Γεράσιμος, ο Κυριακός επέστρεψε στη Λαύρα του Ευθυμίου και συνέχισε να καλλιεργεί τις αρετές του με πολύ ζήλο. Κάποια ταραχή όμως στη Λαύρα τον ανάγκασε να μεταβεί στη Λαύρα του Σουκά, όπου στα σαράντα του χρόνια χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και ανέλαβε την επιστασία του Σκευοφυλακίου.

Διακρινόταν πάντοτε για τον γαλήνιο τρόπο, με τον οποίο αντιμετώπιζε τους συμμοναστές του, και έγινε φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Εβδομήντα χρονών έφυγε από εκεί και γύρισε πολλά μοναστήρια και ερημικές σκήτες, ζώντας με αυστηρότατη άσκηση. Τελικά εκοιμήθη ειρηνικά εν Κυρίω σε ηλικία εκατόν επτά ετών, αφήνοντας μνήμη αληθινής πραότητος προς όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Ταις πρεσβείαις του Οσίου Πατρός ημών Κυριακού του Αναχωρητού και ασκητού της Παλαιστίνης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.