Ένας ταπεινός ασκητής της ρωσικής γης άφησε τον κόσμο για να σιωπήσει σε άγριο και απάτητο βουνό. Ο Όσιος Δανιήλ διάλεξε τον δύσκολο δρόμο της μοναξιάς, ώστε όλη του η ζωή να μετατραπεί σε αδιάλειπτη προσευχή. Γεννήθηκε στην επικράτεια της Μόσχας μέσα στον δέκατο έκτο αιώνα, σε εποχή πνευματικής ανθοφορίας για τη ρωσική Εκκλησία. Από νωρίς ένιωσε δυνατή κλίση προς την ασκητική ζωή και έκανε τα πρώτα του πνευματικά βήματα στη βόρεια Ρωσία. Έγινε μοναχός στη Μονή Κομέλ, την οποία είχε ιδρύσει ο άγιος Κορνήλιος του Κομέλ τα χρόνια χίλια τετρακόσια ενενήντα οκτώ.

Εκεί έμαθε την κοινοβιακή τάξη, την υπακοή στους πατέρες και τη βαθιά λατρευτική παράδοση του τόπου. Ύστερα όμως από αρκετά χρόνια κοινοβιακής ζωής αναζήτησε ησυχία ακόμη μεγαλύτερη και αναχώρησε από τη μονή. Συνέχισε μόνος του αυστηρότατο ασκητικό βίο στην ακατοίκητη και πυκνά δασωμένη ενδοχώρα της Λευκής Λίμνης, μέσα σε τόπο χωρίς ανθρώπινη παρουσία. Εκεί ανέβηκε σε ένα βουνό που έφερε το όνομα Σούζγκορσκ ή λόφος Σουγκ και ίδρυσε δικό του μοναστήρι.

Το αφιέρωσε με ευλάβεια στη Μεταμόρφωση του Σωτήρος μας Χριστού και έζησε εκεί τα υπόλοιπα χρόνια του. Όταν εκοιμήθη με ειρήνη ενταφιάστηκε με ευλάβεια σε ναό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση μέσα στην ίδια μονή που είχε ιδρύσει εκείνος. Πολύ αργότερα, στα χρόνια χίλια επτακόσια εξήντα τέσσερα, η ασκητική του μονή μετατράπηκε σε ενοριακό ναό της περιοχής. Πρέσβευε υπέρ ημών Όσιε Δανιήλ, ώστε να βαδίσουμε με ταπείνωση και υπομονή τον δρόμο της Μεταμορφώσεως του Χριστού, αμήν.