Σε μια εποχή όπου η Αθήνα παρέμενε λίκνο της φιλοσοφίας και των αρχαίων δοξασιών, ο λόγος του Ευαγγελίου άρχισε να ακούγεται από έναν Απόστολο σπάνιας μορφώσεως. Ο άγιος Κοδράτος έζησε στους αμέσως μετά τους πρώτους χρόνους του Χριστού, ως ένας από τους εβδομήντα μαθητές που ο Κύριος είχε αποστείλει στο κήρυγμα της Βασιλείας. Ο Απόστολος Πέτρος είχε προτρέψει τους πιστούς να είναι πάντοτε έτοιμοι να απολογηθούν και να υπερασπίσουν την αλήθεια του Ευαγγελίου σε όσους τους ζητούν λόγο για την ελπίδα τους.

Σε αυτό ακριβώς το πνεύμα της απολογητικής διακονίας ανέδειξε ο Θεός τον Κοδράτο, έναν άνδρα σεμνό, σοφό, πολυμαθέστατο και με άριστη διαλεκτική ικανότητα. Έγινε επίσκοπος Αθηνών σε καιρό που ακόμη ανθούσαν στην πόλη οι διάφορες φιλοσοφικές σχολές της αρχαιότητας. Η ίδια η πόλη χρειαζόταν επίσκοπο με μεγάλη απολογητική δύναμη, ικανό να αντιμετωπίσει την υπερηφάνεια της κλασικής σκέψης. Ο Κοδράτος, διαθέτοντας όλα αυτά τα πνευματικά εφόδια, εργάστηκε με ζήλο και ταπείνωση, με ασταμάτητη προσευχή και πραότητα.

Έτσι κατάφερε να φωτίσει με τη χάρη του Χριστού πολλούς ειδωλολάτρες και να φιμώσει τους εγωιστές φιλοσοφούντες της εποχής. Το κήρυγμά του υπήρξε σαν αυγερινός αστέρας ανάμεσα στα σύννεφα της ειδωλολατρίας, οδηγώντας τους ανθρώπους στο φως της θεογνωσίας. Οι εχθροί του Χριστού, βλέποντας τον Κοδράτο να καταρρίπτει τα είδωλα και να διώχνει τα δαιμόνια με τις προσευχές του, ζήλεψαν την επιτυχία του και τον δίωξαν με σκληρότητα. Αφού δεν μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν με λόγια ούτε με επιχειρήματα, τον λιθοβόλησαν και τον έδιωξαν με τη βία από την Αθήνα.

Φυλακίστηκε στη συνέχεια για μεγάλο χρονικό διάστημα και τον υπέβαλαν σε φοβερές κακουχίες και αναγκαστική πείνα, ελπίζοντας να καμφθεί. Το φρόνημά του όμως δεν κάμφθηκε στιγμή, καθώς πορευόταν με τη δύναμη του Χριστού και την ελπίδα της αιωνίας ζωής. Πήγε στη συνέχεια στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας, όπου με παρρησία και πραότητα κήρυξε και εκεί το Ευαγγέλιο με μεγάλη καρποφορία. Συνέγραψε μάλιστα και Απολογία υπέρ της χριστιανικής πίστεως, την οποία υπέβαλε στον αυτοκράτορα Αδριανό για να σταματήσουν οι διωγμοί κατά των πιστών.

Η Απολογία αυτή επηρέασε τον αυτοκράτορα να εκδώσει διάταγμα ότι κανένας χριστιανός δεν θα καταδικαζόταν χωρίς δίκαιη αιτία. Σώθηκαν μέχρι σήμερα ορισμένα αποσπάσματα της Απολογίας, διασωθέντα από τον Ευσέβιο, όπου ο άγιος βεβαιώνει για τις αληθινές θεραπείες και τις αναστάσεις νεκρών που έκανε ο Χριστός. Η απάντηση όμως του αυτοκράτορα Αδριανού ήταν τελικά να φονευθεί ο γενναίος αυτός κήρυκας της αλήθειας. Έτσι ο μέγας αυτός απολογητής έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου και το άγιο σώμα του ετάφη στη Μαγνησία, όπου ανέβλυζε ιάσεις στους νοσούντες. Ταις πρεσβείαις του αγίου ενδόξου αποστόλου και απολογητού Κοδράτου, του εκ των εβδομήκοντα και επισκόπου Αθηνών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.