Ο όσιος Ιωσήφ έζησε ως ταπεινός μοναχός στην Ιερά Μονή Διονυσίου του Αγίου Όρους και διέπρεψε πραγματικά με τις αρετές της μοναχικής πολιτείας. Είχε θεόθεν λάβει σπάνιο χάρισμα στην αγιογραφία και φιλοτέχνησε την ιερή εικόνα των αγίων Αρχαγγέλων στο τέμπλο του καθολικού. Με υπακοή και σεβασμό στις εντολές του ηγουμένου Στεφάνου, ταξίδεψε μέχρι την πόλη της Κωνσταντινουπόλεως, συνοδεύοντας έναν συγκεκριμένο άνθρωπο. Ο συνοδοιπόρος του ονομαζόταν Ευδόκιμος και είχε προηγουμένως απαρνηθεί την Ορθόδοξη πίστη, για να γίνει με τη θέλησή του μουσουλμάνος.

Όμως ο Ευδόκιμος μετάνιωσε βαθύτατα μέσα στην καρδιά του και ποθούσε διακαώς να εξαλείψει την βαριά του αμαρτία μέσω του μαρτυρίου. Όταν όμως ήρθε η ώρα των φοβερών βασανιστηρίων και του επικείμενου θανάτου, ο δύστυχος Ευδόκιμος δείλιασε και αρνήθηκε πάλι τον Χριστό. Έριξε μάλιστα όλη την ευθύνη της επιστροφής στον Ιωσήφ, κατηγορώντας τον ότι τον είχε αποτρέψει από την πίστη του Ισλάμ. Ο όσιος Ιωσήφ συνελήφθη αμέσως από τις τουρκικές αρχές και απειλήθηκε με βέβαιο και ατιμωτικό θάνατο.

Παρά τα πολυάριθμα και φρικτά βασανιστήρια που υπέστη, αρνήθηκε σταθερά να ασπαστεί τον μουσουλμανισμό και κράτησε στερεά την πίστη του. Αυτός ο άγιος μάρτυρας του Χριστού απαγχονίστηκε το έτος χίλια οκτακόσια δεκαεννέα και έλαβε άφθαρτο στεφάνι δόξας, αμήν.