Η αγία Πλακίλλα υπήρξε αναμφισβήτητα μια από τις πιο ευσεβείς αυτοκράτειρες ολόκληρης της λαμπρής βυζαντινής ιστορίας των αγίων. Ήταν η νόμιμη σύζυγος του μεγάλου αυτοκράτορα Θεοδοσίου, ο οποίος κυβέρνησε από το έτος τριακόσια εβδομήντα εννέα μέχρι το τριακόσια ενενήντα πέντε. Παρά τη μεγάλη δόξα και το επίγειο μεγαλείο του βυζαντινού θρόνου της, εκείνη παρέμεινε ταπεινή, βαθιά ευσεβής και φιλάνθρωπη ψυχή. Σε όλη τη διάρκεια της εγκόσμιας ζωής της, αφιερώθηκε με ολόψυχη αγάπη στην φροντίδα των πτωχών και των αναξιοπαθούντων.

Φρόντιζε προσωπικά τους πτωχούς της πρωτεύουσας και τους περιποιείτο με μητρική στοργή, χωρίς να αρνείται ποτέ τη βοήθειά της. Μοίραζε αφειδώς και χωρίς καμία φειδώ στους έχοντας ανάγκη όλα εκείνα τα αγαθά που τους ήταν απαραίτητα για τη ζωή. Δεν αρκούνταν όμως μόνο στη διανομή της ελεημοσύνης και των απαραίτητων αγαθών στους φτωχούς της αυτοκρατορίας. Επισκεπτόταν συχνά τους βαριά ασθενείς στα νοσοκομεία και τους περιέθαλπε με τα ίδια τα βασιλικά της χέρια, χωρίς αηδία.

Καθάριζε με μεγάλη αγάπη τις πληγές τους, τους τάιζε και τους πρόσφερε προσωπική παρηγοριά στις μεγάλες δοκιμασίες τους. Έτσι, αναδείχθηκε ζωντανή και χειροπιαστή εικόνα του καλού Σαμαρείτη του ιερού ευαγγελίου, μέσα στο επίσημο βασιλικό παλάτι της Κωνσταντινουπόλεως. Έζησε ολόκληρη τη βασιλική ζωή της με αληθινή αρετή και απεβίωσε τελικά ειρηνικά, παραδίδοντας την πιστή ψυχή της στον Κύριο, αμήν.