Μέσα στη βαθιά ρωσική γη, εκεί όπου η ευσέβεια πλέκεται με την παράδοση των αιώνων, αναδύεται η θαυματουργή ιερά εικόνα της Παναγίας του Λουκιάνοφ. Η αγία εικόνα ανήκει στον εικονογραφικό τύπο του Γενεσίου της Θεοτόκου και προέρχεται από αρχαίο ναό αφιερωμένο στη γέννηση της Παναχράντου. Ο ναός αυτός υπήρχε στο χωριό Ιγνάτιεφ της εκείνης της περιοχής, αποτελώντας πνευματικό κέντρο και καταφύγιο των πιστών της. Το χίλια πεντακόσια ενενήντα τέσσερα η ιερή εικόνα φανερώθηκε με θαυμαστό τρόπο τρεις διαδοχικές φορές, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η εμφάνισή της έγινε στην ερημική περιοχή Ποκοβίτινο-Ραμένιε, όχι μακριά από το ίδιο το χωριό των ευσεβών πιστών. Ο ευλαβής ιερέας Γρηγόριος, αφού συμβουλεύτηκε προσεκτικά τους ενορίτες του, ζήτησε την ευλογία του σεπτού Πατριάρχη Ιώβ. Η ευλογία αυτή ήταν αναγκαία για να μεταφερθεί ο ναός στον τόπο όπου αποκαλύφθηκε θαυματουργικά η εικόνα της Θεοτόκου. Μαζί με τη μεταφορά του ναού, μετοίκησε εκεί και ο ίδιος ο ιερέας, για να συνεχίσει την ποιμαντική του διακονία.

Κατά τη διάρκεια της πολωνολιθουανικής εισβολής, ο ναός λεηλατήθηκε σκληρά από τους εχθρούς και αλλόθρησκους κατακτητές. Στη συνέχεια έμεινε εγκαταλελειμμένος για αρκετά χρόνια στην ερημιά, χωρίς λειτουργίες, χωρίς προσευχές και χωρίς πιστούς. Η Παναγία όμως, η πάντοτε άγρυπνος, διαφύλασσε τον ιερό τόπο και τις ευλογημένες εικόνες της μέσα στις βαρβαρότητες. Το χίλια εξακόσια σαράντα ο όσιος μοναχός Λουκιανός έφτασε από μοναστήρι του Ούγκλιτς στην απομονωμένη περιοχή Ραμένιε.

Αναζητούσε ησυχαστικό τόπο προσευχής και ασκήσεως, μακριά από τους θορύβους του κόσμου και τις μέριμνες της εποχής. Μέσα στον παραμελημένο και ερημωμένο ναό, ο όσιος βρήκε με μεγάλο θαυμασμό δύο εικόνες σώες και ολότελα ανέπαφες. Δεν υπήρχε πάνω τους κανένα ίχνος φθοράς από τη βαρβαρότητα των εισβολέων, παρά τις φοβερές λεηλασίες. Η μία από αυτές ήταν η εικόνα του ναού, που εικόνιζε το Γενέσιον της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η δεύτερη ήταν η εικόνα της Παναγίας του Σμολένσκ, η οποία στόλιζε με χάρη την αγία τράπεζα.

Η θαυμαστή διάσωση αυτών των ιερών εικόνων μέσα στα ερείπια έγινε αμέσως αφορμή για νέα πνευματική ανθοφορία. Στον τόπο εκείνο ο όσιος Λουκιανός θεμελίωσε νέα μονή, που πήρε το όνομά της από αυτόν τον ίδιο τον φιλόθεο ιδρυτή. Ανεγέρθηκε εκεί λαμπρός ναός προς τιμή της θαυμαστής εμφανίσεως των δύο εικόνων, και η μονή έγινε γρήγορα πνευματικός φάρος. Η Παναγία η Λουκιάνωφ έγινε πανάχραντος προστάτις των μοναχών και των πιστών της εκείνης της περιοχής. Οι προσκυνητές από κάθε γωνιά της Ρωσίας έσπευδαν με δάκρυα για να ασπαστούν την ιερή της μορφή. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου του Λουκιάνοφ, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός ημών, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.