Στις δύσκολες ημέρες των ρωμαϊκών διωγμών, ένας ειδωλολάτρης ιερέας μεταστράφηκε με όλη του την καρδιά στον αληθινό Θεό. Στην αρχαία πόλη της Εδέσσης, εκεί όπου η χριστιανική πίστη είχε ήδη ριζώσει με δύναμη, ο Άγιος Σαρβήλος βρήκε τον δρόμο της σωτηρίας. Έζησε στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Τραϊανού, ο οποίος βασίλεψε από το ενενήντα οκτώ έως το εκατόν δεκαεπτά κατά την ευλογημένη χριστιανική χρονολογία. Πριν γνωρίσει την αλήθεια του Ευαγγελίου, υπηρετούσε ως αρχιερέας στους ψεύτικους θεούς και πρόσφερε θυσίες σε άψυχα είδωλα.

Στο πλευρό του στεκόταν πάντοτε η αδελφή του Βεβαία, η οποία μοιραζόταν την ίδια ειδωλολατρική ζωή με τον σαρκικό αδελφό της. Η ζωή τους άλλαξε ριζικά μέσα από την συνάντησή τους με τον γενναίο επίσκοπο Εδέσσης Βαρσιμαίο, ο οποίος τιμάται στις είκοσι εννέα Ιανουαρίου. Ο φωτισμένος αυτός ιεράρχης κήρυξε στους δύο αδελφούς με δύναμη την αλήθεια του Χριστού και την ματαιότητα των ειδώλων. Πείστηκαν εκείνοι από την θερμή διδασκαλία του και ασπάσθηκαν με χαρά την πίστη μέσω του ιερού βαπτίσματος.

Όταν έφθασε η ώρα της σκληρής δοκιμασίας, ομολόγησαν με παρρησία τον αληθινό Χριστό μπροστά στους ειδωλολάτρες διώκτες τους. Δέχθηκαν με γενναιότητα τα φοβερά βάσανα και τις σκληρές κακώσεις και ολοκλήρωσαν τον δρόμο του μαρτυρίου. Έλαβαν και οι δύο τον αμάραντο στέφανο του μαρτυρίου από τα φιλεύσπλαχνα χέρια του δικαιοκρίτη Κυρίου. Η μνήμη του ίδιου Αγίου Σαρβήλου τιμάται και στις είκοσι εννέα Ιανουαρίου καθώς και στις δεκαπέντε Οκτωβρίου. Ταις πρεσβείαις του γενναίου μάρτυρος Σαρβήλου του εξ Εδέσσης, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.