Δύο αδέλφια μέσα στους σκληρούς χρόνους των αρχαίων ρωμαϊκών διωγμών στάθηκαν παρρησιαστικά μπροστά στους ειδωλολάτρες της εποχής τους. Η γενναία τους ομολογία έγινε λαμπρή φωτιά στις ψυχές πολλών αγνοούντων ανθρώπων που τους άκουγαν με προσοχή. Οι Άγιοι Μάρτυρες Φιφαΐλ και Φιβέη ομολόγησαν δημοσίως τον Χριστό ως αληθινό Θεό, Δημιουργό και Προνοητή όλου του σύμπαντος κόσμου. Με σθένος και ευθαρσή λόγο αποκαλούσαν τα ψεύτικα είδωλα κουφά και άψυχα ξόανα, ανίκανα να ακούσουν και να σώσουν κανέναν.

Η διδασκαλία τους ήταν τόσο πειστική και θερμή, ώστε πολλούς ειδωλολάτρες οδήγησαν στην επίγνωση της αληθινής πίστεως του Χριστού. Έγινε γνωστή σε όλη την περιοχή η μεταστροφή πολυάριθμων ψυχών στον αληθινό Θεό μέσα από το θεόπνευστο κήρυγμά τους. Οι ειδωλολάτρες αρχές αναστατώθηκαν με την εξάπλωση του χριστιανικού κηρύγματος και συνέλαβαν τους δύο γενναίους ομολογητές. Τους υπέβαλαν σε πολλά και σκληρά μαρτυρικά βασανιστήρια, αλλά ο Φιφαΐλ και η Φιβέη παρέμειναν ακλόνητοι στον Χριστό.

Στο τέλος της μακράς και έντονης δοκιμασίας, οι παλιόθρησκοι κρέμασαν τον Άγιο Φιφαΐλ ψηλά πάνω σε ένα δένδρο. Εκεί έπρισαν τα ιερά μέλη του με αδυσώπητο πριόνι, και ο μάρτυρας υπέμεινε το μαρτύριό του με ύμνους στον Κύριο. Την αδελφή του Φιβέη την θανάτωσαν χωρίς οίκτο με σκληρό χτύπημα κοφτερού δόρατος στον τρυφερό της λαιμό. Παρέδωσαν και οι δύο τις άγιες ψυχές τους στα χέρια του Θεού, με δοξολογικές προσευχές για την άπειρη αγάπη Του. Ταις πρεσβείαις των γενναίων μαρτύρων Φιφαΐλ και Φιβέης των αδελφών κατά σάρκα, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.