Όταν η αίρεση της εικονομαχίας κυριάρχησε με βία στην Ανατολή, οι πιστοί αγωνίστηκαν να σώσουν τις θαυματουργές εικόνες από τη μανία των αιρετικών. Ένα τέτοιο συγκλονιστικό περιστατικό σημειώθηκε στη μακρινή Μονή των Μιασηνών της Αρμενίας με τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Η αίρεση εκείνη ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τον αυτοκράτορα Λέοντα τον Ίσαυρο, ο οποίος ήταν ο ίδιος ο πρώτος και θερμότερος εικονομάχος. Στα δεκαοκτώ μίλια από την αρμενική πόλη της Μελιτινής βρισκόταν ένα γραφικό και ελληνικό μέρος ονόματι Μιασηνά της εποχής εκείνης.

Εκτεινόταν εκεί μια εύφορη και πλατιά κοιλάδα ανάμεσα σε δύο επιβλητικούς λόφους που εκτείνονταν παράλληλα προς τα μακρινά εκείνα πεδία. Διέσχιζε την κοιλάδα ο ορμητικός ποταμός Αζουρού, ο οποίος γέμιζε με τα κρυστάλλινα νερά του τις γύρω λίμνες της κοιλάδας. Σε μια όμορφη τοποθεσία της κοιλάδας στεκόταν παλαιότερα ένα ειδωλικό ιερό και ολόκληρος καρποφόρος κήπος δέντρων με υπέροχους καρπούς. Εκεί προσφέρονταν προηγουμένως από τους ειδωλολάτρες οι μιαρές και αιματηρές θυσίες προς τα νεκρά και ψεύτικα είδωλα.

Ο άγιος επίσκοπος Ακάκιος της Μελιτινής καθάρισε εκείνον τον τόπο από κάθε μολυσμό και ίδρυσε εκεί ναό αφιερωμένο στην Παναγία. Με τη θαυματουργή του παρέμβαση μετέτρεψε τον τόπο της δαιμονικής λατρείας σε φωτεινό σκήνωμα των αγγέλων και των πιστών. Στον αγιασμένο πλέον αυτό τόπο, αντί για αιματηρές δαιμονικές θυσίες, προσφερόταν η καθαρή και αναίμακτη θυσία της Θείας Ευχαριστίας στον αληθινό Θεό. Επιτελούνταν δε και αμέτρητα θαύματα από την ιερή εικόνα της Παναχράντου Θεοτόκου, η οποία φυλασσόταν με ευλάβεια στον ναό.

Μέσα στη φοβερή μανία της εικονομαχίας, οι σκληροί εχθροί των αγίων εικόνων έρριξαν τη θαυματουργή εικόνα στη λίμνη Ζαγουρού. Έτσι έμεινε η ιερή εικόνα της Θεομήτορος βυθισμένη μέσα στα σκοτεινά νερά της λίμνης για πάρα πολλά χρόνια. Όμως η Παναγία δεν εγκατέλειψε ποτέ τη Μονή των Μιασηνών, αλλά φύλαξε με αόρατη δύναμη την εικόνα της ακέραιη. Στη βασιλεία του ευσεβούς αυτοκράτορα Μιχαήλ και της μητέρας του Θεοδώρας ολοκληρώθηκε η μεγάλη νίκη της ορθοδοξίας κατά της εικονομαχίας.

Τότε η ιερή εικόνα αναδύθηκε θαυματουργικώς από τα βάθη της λίμνης και βρέθηκε από τους ευλαβείς πιστούς εντελώς ασπιλόνεκτη. Η εύρεση αυτή της θαυματουργού εικόνας συντελέστηκε την πρώτη ημέρα του μηνός Σεπτεμβρίου ενώπιον του εκπλήκτου ορθοδόξου λαού. Αν και είχε παραμείνει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο ύδωρ, η εικόνα δεν είχε υποστεί καμία απολύτως φθορά. Για το θαυμαστό αυτό γεγονός καθιερώθηκε στη Μονή των Μιασηνών μεγάλη ετήσια εορτή προς τιμήν της Υπεραγίας Παρθένου Θεοτόκου.

Έτσι η ευλαβής μνήμη του θαύματος των Μιασηνών διαφυλάχθηκε ζωντανή στην ορθόδοξη παράδοση μέχρι τις σημερινές ημέρες όλων των πιστών. Ταις πρεσβείαις της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου των Μιασηνών, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.