Στο φως του βυζαντινού πρωινού η μεγάλη Πόλη υποδέχεται ένα ιερό κειμήλιο που έμελλε να γίνει αιώνια παρηγοριά. Από τα Ιεροσόλυμα, όπου είχε φυλαχθεί ευλαβικά μετά την Κοίμηση της Παναγίας, η τιμία Ζώνη μεταφέρεται στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετείται σε χρυσή θήκη, την αγία Σωρό. Άλλες πηγές αποδίδουν την ανακομιδή στον βασιλιά Αρκάδιο και άλλες στον γιο του Θεοδόσιο τον Δεύτερο, μέσα σε ατμόσφαιρα μεγάλης ευλάβειας. Πέρασαν τετρακόσια δέκα χρόνια ευλαβικής σιωπής, ώσπου ο Λέων ο Σοφός αναγκάστηκε να ανοίξει την αγία Σωρό για χάρη της συζύγου του Ζωής.

Την ευγενική βασίλισσα τη βασάνιζε επί χρόνια ακάθαρτο πνεύμα και ο αυτοκράτορας δεν έβρισκε καμία ανθρώπινη παρηγοριά. Όταν σήκωσαν το χρυσό κάλυμμα της θήκης, η ιερή Ζώνη φάνηκε να λάμπει υπερφυσικά μέσα στον σκοτεινό χώρο της θήκης. Πάνω της υπήρχε χρυσή βούλα με την ακριβή ημέρα και τη χρονιά της άφιξης στη Βασιλεύουσα. Αφού όλοι την προσκύνησαν με δάκρυα και βαθιά συγκίνηση, ο Πατριάρχης άπλωσε την τιμία Ζώνη επάνω στη βασίλισσα Ζωή.

Ελευθερώθηκε αμέσως από το δαιμόνιο και άρχισε να δοξάζει με τα δάκρυά της τον Σωτήρα Χριστό. Όλοι ευχαρίστησαν την πανάχραντη Μητέρα του, η οποία μένει για τους πιστούς αιώνιος φρουρός και ακαταίσχυντη προστάτις. Είναι σκέπη και καταφυγή του κόσμου σε κάθε καιρό και τόπο, ημέρα και νύκτα της ζωής μας. Με τα χρόνια η Αγία Ζώνη τεμαχίστηκε και τα κομμάτια της μοιράστηκαν σε διάφορους ναούς της Βασιλεύουσας Πόλης. Όταν οι Σταυροφόροι άλωσαν την Κωνσταντινούπολη το χίλια διακόσια τέσσερα, οι βάρβαροι άρπαξαν τεμάχια και τα μετέφεραν στη Δύση.

Ένα μέρος όμως διασώθηκε και φυλασσόταν ευλαβικά στις Βλαχερνές μετά την απελευθέρωση της Πόλης από τον Παλαιολόγο. Η τελευταία γραπτή αναφορά σώζεται από έναν ανώνυμο Ρώσο προσκυνητή λίγο πριν την τελική άλωση της Πόλης. Όλα τα ίχνη χάθηκαν με την κατάκτηση από τους Τούρκους και κανείς δεν γνωρίζει την τύχη του υπολοίπου τμήματος. Το μοναδικό σωζόμενο κομμάτι φυλάσσεται σήμερα στην Ιερά Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους και έφθασε εκεί με θαυμαστό τρόπο.

Ο Άγιος Κωνσταντίνος είχε φτιάξει χρυσό σταυρό με Τίμιο Ξύλο, λείψανα Μαρτύρων και τεμάχιο της Τιμίας Ζώνης. Όλοι οι βυζαντινοί τον χρησιμοποιούσαν, ώσπου ο Ισαάκιος ο Δεύτερος Άγγελος τον πήρε εναντίον του Ασάν και νικήθηκε. Μέσα στον πανικό ένας ιερέας πέταξε τον σταυρό στο ποτάμι, για να μην τον βεβηλώσουν οι εχθροί. Λίγες μέρες αργότερα οι Βούλγαροι τον βρήκαν και έτσι το ιερό κειμήλιο πέρασε στα χέρια του Ασάν. Αργότερα ο Σέρβος ηγεμόνας Λάζαρος τους νίκησε και δώρισε τον σταυρό στο Βατοπαίδι μαζί με το τεμάχιο της Ζώνης.

Άλλη παράδοση αναφέρει ότι την αφιέρωσε ο αυτοκράτορας Ιωάννης ο Έκτος Καντακουζηνός, που έγινε αργότερα μοναχός Ιωάσαφ. Τα θαύματα της Τιμίας Ζώνης είναι αμέτρητα και βοηθούν ιδίως στείρες γυναίκες, που με πίστη και ευλογημένη κορδέλα αποκτούν παιδί. Ταις πρεσβείαις της παναχράντου σου Μητρός, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός, ελέησον και σώσον ημάς, αμήν.