Οι Μάρτυρες Έρμος, Σεραπίων και Πολύαινος της Ρώμης

Τρεις νέοι της Ρώμης σύρθηκαν δεμένοι πάνω σε κοφτερές πέτρες, ώσπου παρέδωσαν την ψυχή τους στον Χριστό. Η φλογερή τους αγάπη για την αλήθεια του Ευαγγελίου τους έκανε να αψηφήσουν τα φοβερότερα βασανιστήρια της εποχής εκείνης. Ο Έρμος, ο Σεραπίων και ο Πολύαινος έζησαν στη Ρώμη και ξεχώρισαν για τον ζήλο με τον οποίο διέδιδαν την πίστη ανάμεσα στους συμπατριώτες τους. Με θάρρος αντιμετώπιζαν τις πολεμικές των ειδωλολατρών και απαντούσαν με σοφία στις κατηγορίες εναντίον της νέας πίστης.

Κάποιοι ειδωλολάτρες τους κατήγγειλαν στις ρωμαϊκές αρχές, λέγοντας πως τιμούσαν τον Χριστό και απέστρεφαν το πρόσωπό τους από τα είδωλα. Συνελήφθησαν αμέσως και οδηγήθηκαν μπροστά στον έπαρχο της πόλης για να δώσουν λόγο για τη ζωή τους. Εκεί ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Χριστό, χωρίς να δείξουν τον παραμικρό δισταγμό μπροστά στους δικαστές. Οι αρχές προσπάθησαν να τους τρομοκρατήσουν με απειλές και υποσχέσεις, όμως καμία δύναμη δεν μπόρεσε να κάμψει τη σταθερότητα της ψυχής τους.

Έτσι ξεκίνησε μια σειρά από σκληρά μαρτύρια που θα δοκίμαζαν ως το έπακρο την αντοχή και την αφοσίωσή τους στον Κύριο. Στην αρχή τους χτύπησαν αλύπητα μπροστά στο πλήθος και έπειτα τους έριξαν σε μια σκοτεινή και δυσώδη φυλακή της πόλης. Εκεί τους κρατούσαν χωρίς τροφή και νερό, υποβάλλοντάς τους σε στερήσεις και κακοπάθειες κάθε λογής. Παρά τις φοβερές συνθήκες της φυλάκισης, τίποτε δεν μπόρεσε να κλονίσει την πίστη και την προσευχή των τριών γενναίων μαρτύρων.

Όταν οι διώκτες κατάλαβαν πως δεν θα τους έπειθαν να θυσιάσουν στα είδωλα, αποφάσισαν να τους θανατώσουν με φρικτό τρόπο. Τους έβγαλαν από τη φυλακή και τους έδεσαν σφιχτά με χοντρά σχοινιά γύρω από τα σώματά τους. Έπειτα οι μανιασμένοι όχλοι τους έσυραν πάνω σε ανώμαλο και πετρώδες έδαφος, γεμάτο από αιχμηρές και κοφτερές πέτρες. Οι σάρκες των αγίων κομματιάστηκαν φρικτά, ενώ τα κεφάλια τους γέμισαν πληγές και αίματα από την σκληρότητα της διαδρομής.

Όμως οι ψυχές τους έμειναν εντελώς ανέγγιχτες από τον πόνο και την οδύνη του σώματος. Πέταξαν ελεύθερες κοντά στον Σωτήρα Χριστό, για να αναπαυθούν αιώνια στη χαρά των δικαίων. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις δεκαοκτώ Αυγούστου κάθε χρόνο με ευλάβεια και αγάπη. Final delivery as file: **08_18_Άγιοι_Έρμος_Σεραπίων_Πολύαινος_Ελληνικά_Καθαρά. Τρεις νέοι της Ρώμης σύρθηκαν δεμένοι πάνω σε κοφτερές πέτρες, ώσπου παρέδωσαν την ψυχή τους στον Χριστό.

Η φλογερή τους αγάπη για την αλήθεια του Ευαγγελίου τους έκανε να αψηφήσουν τα φοβερότερα βασανιστήρια της εποχής εκείνης. Ο Έρμος, ο Σεραπίων και ο Πολύαινος έζησαν στη Ρώμη και ξεχώρισαν για τον ζήλο με τον οποίο διέδιδαν την πίστη ανάμεσα στους συμπατριώτες τους. Με θάρρος αντιμετώπιζαν τις πολεμικές των ειδωλολατρών και απαντούσαν με σοφία στις κατηγορίες εναντίον της νέας πίστης. Κάποιοι ειδωλολάτρες τους κατήγγειλαν στις ρωμαϊκές αρχές, λέγοντας πως τιμούσαν τον Χριστό και απέστρεφαν το πρόσωπό τους από τα είδωλα.

Συνελήφθησαν αμέσως και οδηγήθηκαν μπροστά στον έπαρχο της πόλης για να δώσουν λόγο για τη ζωή τους. Εκεί ομολόγησαν με παρρησία την πίστη τους στον Χριστό, χωρίς να δείξουν τον παραμικρό δισταγμό μπροστά στους δικαστές. Οι αρχές προσπάθησαν να τους τρομοκρατήσουν με απειλές και υποσχέσεις, όμως καμία δύναμη δεν μπόρεσε να κάμψει τη σταθερότητα της ψυχής τους. Έτσι ξεκίνησε μια σειρά από σκληρά μαρτύρια που θα δοκίμαζαν ως το έπακρο την αντοχή και την αφοσίωσή τους στον Κύριο.

Στην αρχή τους χτύπησαν αλύπητα μπροστά στο πλήθος και έπειτα τους έριξαν σε μια σκοτεινή και δυσώδη φυλακή της πόλης. Εκεί τους κρατούσαν χωρίς τροφή και νερό, υποβάλλοντάς τους σε στερήσεις και κακοπάθειες κάθε λογής. Παρά τις φοβερές συνθήκες της φυλάκισης, τίποτε δεν μπόρεσε να κλονίσει την πίστη και την προσευχή των τριών γενναίων μαρτύρων. Όταν οι διώκτες κατάλαβαν πως δεν θα τους έπειθαν να θυσιάσουν στα είδωλα, αποφάσισαν να τους θανατώσουν με φρικτό τρόπο.

Τους έβγαλαν από τη φυλακή και τους έδεσαν σφιχτά με χοντρά σχοινιά γύρω από τα σώματά τους. Έπειτα οι μανιασμένοι όχλοι τους έσυραν πάνω σε ανώμαλο και πετρώδες έδαφος, γεμάτο από αιχμηρές και κοφτερές πέτρες. Οι σάρκες των αγίων κομματιάστηκαν φρικτά, ενώ τα κεφάλια τους γέμισαν πληγές και αίματα από τη σκληρότητα της διαδρομής. Όμως οι ψυχές τους έμειναν εντελώς ανέγγιχτες από τον πόνο και την οδύνη του σώματος. Πέταξαν ελεύθερες κοντά στον Σωτήρα Χριστό, για να αναπαυθούν αιώνια στη χαρά των δικαίων. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις δεκαοκτώ Αυγούστου κάθε χρόνο με ευλάβεια και αγάπη.