Άγιος Ταρσίζιος ο Μάρτυς

Στην αρχαία Ρώμη του τρίτου αιώνα, σε καιρούς ταραγμένους και διωγμών, έζησε ένας νεαρός ορθόδοξος μάρτυρας με αγνή καρδιά. Ήταν ο Άγιος Ταρσίζιος, που μαρτύρησε για την πίστη του Χριστού σε πολύ νεαρή τρυφερή ηλικία. Έδωσε με γενναιότητα τη ζωή του για να προστατεύσει το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου από βεβήλωση. Έζησε τον καιρό που ήταν αυτοκράτορες της Ρώμης ο Ουαλεριανός και ο Γαλιηνός, ζηλωτές των ειδωλολατρικών παραδόσεων.

Το μαρτύριό του τοποθετείται από τα παλαιά μαρτυρολόγια στο διακόσια πενήντα επτά, σε εποχή σκληρή για τους πρώτους χριστιανούς. Ο νεαρός Ταρσίζιος υπήρξε αφοσιωμένος αγαπημένος μαθητής του Αγίου Ιερομάρτυρος Στεφάνου, επισκόπου της αρχαίας πρωτεύουσας Ρώμης. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη του ευλαβούς αυτού επισκόπου στις τρεις του μηνός Αυγούστου κάθε χρόνο. Από πολύ μικρή ηλικία ο Ταρσίζιος βοηθούσε με αφοσίωση τους Ιερείς στις παλιές λειτουργικές συνάξεις των πιστών.

Για αυτόν τον λόγο τα παλαιά μαρτυρολόγια τον αναφέρουν με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Ακόλουθος» ή ακολουθητής. Ο όρος σημαίνει ακόλουθος και βοηθός των Ιερέων στο λειτουργικό τους έργο και στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας. Το ευλαβικό αυτό λειτούργημα αποτελούσε αρχαία τάξη της πρώτης Εκκλησίας, ιδιαίτερα στις δοκιμασμένες κατακόμβες της Ρώμης. Το χαρακτηριστικό γεγονός του μαρτυρίου του Αγίου Ταρσιζίου διασώθηκε με κάθε ευλαβική λεπτομέρεια από τα παλαιά μαρτυρολόγια.

Όταν ξέσπασε σκληρός διωγμός κατά της Εκκλησίας εκείνα τα ταραγμένα χρόνια, οι χριστιανοί καταδιώκονταν παντού στη Ρώμη. Κάποια μέρα οι ιερείς εμπιστεύθηκαν στον νεαρό Ταρσίζιο τα ιερά Τίμια Δώρα, δηλαδή το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Έπρεπε να τα μεταφέρει με ασφάλεια στους συλληφθέντες μελλοθάνατους χριστιανούς, που βρίσκονταν φυλακισμένοι σε σκοτεινά κελιά. Στον δρόμο όμως τον κύκλωσαν ξαφνικά κάποιοι αδιάφοροι ειδωλολάτρες, που του ζητούσαν επίμονα να τους παραδώσει τον κρυμμένο θησαυρό του.

Πίεζαν τον νεαρό άγιο να τους δώσει εκείνο που κρατούσε ευλαβικά σφιγμένο στο στήθος του κάτω από τα ρούχα. Ο Ταρσίζιος όμως αρνήθηκε σθεναρά να τους παραδώσει τα ιερά Τίμια Δώρα, με σταθερή γενναία απόφαση. Τότε εκείνοι, εξαγριωμένοι από την άρνησή του, τον ξυλοκόπησαν αλύπητα μέχρι θανάτου, χωρίς να σπλαχνιστούν τη νεαρή του ηλικία. Όταν όμως έσκυψαν για να πάρουν εκείνο που κρατούσε στο μαρτυρικό του στήθος, διαπίστωσαν έντρομοι κάτι θαυμαστό.

Τα ιερά Τίμια Δώρα είχαν εξαφανιστεί θαυματουργικά, και στα ευλογημένα χέρια του νεαρού αγίου ήταν μόνο το πανί. Ο Κύριος είχε προστατεύσει τα ίδια του τα ιερά μυστήρια, χαρίζοντας στον νεομάρτυρά του την αιώνια άφθαρτη δόξα. Οι ευλαβείς ορθόδοξοι χριστιανοί παρέλαβαν τότε με βαθιά κατάνυξη το άγιο λείψανο του νεαρού μάρτυρα Ταρσιζίου. Το μετέφεραν με τιμές στο γνωστό αρχαίο κοιμητήριο της Ρώμης, που λεγόταν κατακόμβη του Αγίου Καλλίστου.

Μέχρι σήμερα οι Ρωμαίοι προσκυνητές δείχνουν στους επισκέπτες το ακριβές σημείο όπου τοποθετήθηκε ο μαρτυρικός τάφος του Αγίου. Αργότερα ο γνωστός επίσκοπος της Ρώμης Δάμασος τοποθέτησε πάνω στον τάφο του αγίου ένα ιδιαίτερα συγκινητικό μαρτυρικό επίγραμμα. Έγραψε με ευλάβεια ότι ο Άγιος Ταρσίζιος έφερνε τα μυστήρια του Χριστού, και κάποιοι με χέρι βέβηλο επιχείρησαν να τα μολύνουν. Όμως εκείνος ο νεαρός ορθόδοξος μάρτυρας προτίμησε να δώσει την ίδια του τη ζωή στον Χριστό, παρά να παραδώσει τους θείους μαργαρίτες.

Σήμερα στον ιερό ναό των Αγίων Αναργύρων Καραβά της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς τελείται κάθε χρόνο πανηγυρική Σύναξη του Αγίου. Ο εορτασμός γίνεται από όλη τη ζωντανή Νεανική Κίνηση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, τιμώντας τον νεαρό αυτόν μάρτυρα. Η εορτή λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο το πρώτο Σάββατο μετά τη μεγάλη γιορτή της Υπαπαντής του Κυρίου. Έτσι η μνήμη του νεαρού Αγίου Ταρσιζίου περνά στις νέες γενιές ως φωτεινό παράδειγμα γενναίας ορθόδοξης πίστης.

Άγιε Ταρσίζιε νεομάρτυς του Χριστού, πρέσβευε υπέρ ημών των αμαρτωλών στον Κύριο και Θεό και Σωτήρα μας Ιησού Χριστό, αμήν.