Στο νοτιοανατολικό άκρο του νομού Έβρου, δίπλα στον ομώνυμο ποταμό και το πλούσιο Δέλτα του, δεσπόζει η σημερινή πόλη των Φερών. Στην καρδιά της υψώνεται μεγαλόπρεπος ο επιβλητικός ναός της Παναγίας της Κοσμοσώτειρας, ένα ζωντανό σύμβολο της τέχνης και του πολιτισμού της Βυζαντινής Θράκης. Ο ιστορικός αυτός ναός έχει ανακηρυχθεί επίσημα προστάτιδα των απανταχού Θρακιωτών και πανθρακικό προσκυνηματικό κέντρο τους. Πλήθος πιστών συναθροίζονται κάθε δεκαπέντε Αυγούστου να τιμήσουν την Παναγία και να ξανασυναντηθούν με τις θρακιώτικες ρίζες τους.

Το ιστορικό μοναστήρι της Παναγίας της Κοσμοσώτειρας χτίστηκε σε χρονιά λαμπρή για τη βυζαντινή τέχνη και τη μοναστική παράδοση. Συγκεκριμένα ανεγέρθηκε στα χίλια εκατόν πενήντα ένα με χίλια εκατόν πενήντα δύο από τον Σεβαστοκράτορα Ισαάκιο Κομνηνό. Ο Ισαάκιος ήταν γιος του αυτοκράτορα Αλεξίου του Πρώτου του Κομνηνού, που βασίλεψε μεταξύ χιλίων ογδόντα ενός και χιλίων εκατόν δεκαοκτώ. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του ναού είναι σταυροειδής με τρούλο, σε μια σπανιότατη παραλλαγή του δικιονίου τύπου της εποχής.

Πρόκειται για ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα δείγματα της βυζαντινής εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής στην ευρύτερη περιοχή της Θράκης. Ο ίδιος ο Ισαάκιος συνέθεσε επίσης το αναλυτικό τυπικό της μονής, οργανώνοντας τη μοναχική ζωή της κοινότητας με κάθε λεπτομέρεια. Φρόντισε προσωπικά για κάθε λειτουργική και πρακτική πτυχή της κοινοβιακής ζωής, αφήνοντας πολύτιμη παρακαταθήκη στους μετέπειτα μοναχούς της Παναγίας. Μετά την κοίμησή του ο Σεβαστοκράτορας τάφηκε με τιμές μέσα στον ίδιο ναό, τον οποίο είχε ο ίδιος ιδρύσει με ευλάβεια.

Έτσι η Παναγία η Κοσμοσώτειρα έγινε και ταφικό προσκύνημα του ευσεβούς κτήτορά της και ολόκληρης της οικογένειας των Κομνηνών. Όμως διακόσια χρόνια αργότερα η ιστορία επεφύλασσε σκληρές και δραματικές δοκιμασίες για τον ιστορικό αυτόν τόπο λατρείας. Το ορθόδοξο καθολικό μετατράπηκε τότε σε τζαμί του Σουλεϊμάν, σε μια εποχή ανατροπών για την ορθόδοξη παράδοση της Θράκης. Έτσι ο επιβλητικός βυζαντινός ναός έχασε για αιώνες την αρχική του εκκλησιαστική χρήση και έγινε χώρος μουσουλμανικής λατρείας.

Πεντέμισι ολόκληροι σκληροί αιώνες πέρασαν, μέχρι να επανέλθει επιτέλους ο ναός στους ορθόδοξους πιστούς της θρακικής περιοχής. Το χίλια εννιακόσια είκοσι, μετά τη μεγάλη απελευθέρωση των πατρικών εδαφών, το καθολικό επιστράφηκε σε χριστιανική εκκλησία. Από τότε η Παναγία η Κοσμοσώτειρα ξαναβρήκε τη χαμένη της λαμπρότητα και έγινε ξανά πνευματικό κέντρο της ευλογημένης θρακικής γης. Είναι ενδιαφέρον ότι ο ίδιος ναός λέγεται και Αγία Σοφία, εξαιτίας του προτύπου που είχαν στο νου τους οι παλαιοί κτίστες της.

Οι τεχνίτες που τον κατασκεύασαν αιώνες πριν είχαν ως αρχιτεκτονικό πρότυπο το εντυπωσιακό εσωτερικό της Αγίας Σοφίας της Κωνσταντινούπολης. Σήμερα ο ναός παραμένει ζωντανός μάρτυρας της θρακικής Ορθοδοξίας και τόπος συνάντησης των πιστών σε κάθε εορτή. Ταις πρεσβείαις της υπεραγίας Θεοτόκου, Κύριε Ιησού Χριστέ ο Θεός μας, ελέησον τους πιστούς σου και σώσον ημάς, αμήν.